pRoper edUcation

στην επέτειο .

2011-11-17T06:53:00.004+02:00

Τάκης Σινόπουλος

Δοκίμιο ΄73 - ΄74

.........................................................................

Υπάρχει ένα παράθυρο καμωμένο κόσκινο στη φωτογραφία του δρόμου.

Τώρα η σκάλα σε διασχίζει καθέτως απ’ το υπόγειο ως τον αυχένα.

Κάποιος ανεβαίνει μ΄ ένα τρανζίστορ ρυθμικός πολλαπλασιασμός των

ειδήσεων. Στη μικρή οθόνη τα πρόσωπα εναλλάσονται σταθερά δίχως

πολλούς θορύβους. Η εξουσία όπως πάντοτε φωτίζεται με τετραγωνισμένο

φως. Ιαχές. Το πλήθος.

Στο μεταξύ το πλήθος. Αόρατα μάτια με τρείς διαστάσεις ακτινογραφούν

εισερχομένους εξερχομένους διερχομένους. Τα περίστροφα ακίνητα βαθειά

μέσα τους σαφώς οπλισμένα.

Το πλήθος φεύγει έφυγε.

Κι εκεί σε βρήκαν αργότερα με μια ριπή (τρύπες 7-8) στη πλάτη σου ετών

ας πούμε 24 καμμιά ταυτότητα.

XII

.................................................................

Ταξίδι στο μεγάλο διάδρομο καταργημένος χρόνος. Οχι σκοτάδι μήτε

μισοσκόταδο μήτε και φως. Ταξίδι τα χαράματα σ’ ένα γυμνό τοπίο

σκοποβολής. Η βρύση πλένει χέρια και πουκάμισο οι εφημερίδες καταπίνουν

τις φωνές.

Αστυνομίες αμίλητες μέσα σε σκοτεινές αστυνομίες. Πρωθυπουργοί με

Σκεπασμένο πρόσωπο. Απάνω οι νόμοι σε σειρές σοφή συναρμογή και

διάταξη με τους συνήθεις αγωγούς σωλήνες σωληνώσεις πολαπλά

κυκλώματα με θύρες διαφυγής. Κυκλοφορία παράπλευρη για τους

αξιοπρεπείς φονιάδες

Κι εσείς που ωστόσο συνεχίζετε κρατώντας προστατεύοντας στα δόντια

σας την τελευταία σας λέξη.

Το λάθος των μηχανουργών.

(Από την ποιητική ενότητα «Δοκίμιο ’73-’74» του έργου Το χρονικό, 1975 )

το πιο άσχημο .

2011-09-27T06:59:00.004+03:00

Όχι! Δεν θα παραλείψω να σου μιλήσω για τον χειριστή μηχανημάτων στη μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που συνεργάζεται στα δημόσια έργα και το πρωινό που βρέθηκε στη δουλειά με τη σκέψη του στους 8 μήνες που είχε απλήρωτος κι έκοψε το χέρι του Ευτυχώς έτσι που να ταλαιπωρηθεί αλλά να μην έχει μόνιμες απώλειες.

Δεν θα ξεχάσω να σου πω και για την γυναίκα 36 χρονών που εντυπωσιάστηκα μετρώντας τα προσόντα της στο linkedin. Απλήρωτη τους τελευταίους 6-7 μήνες.

Ούτε τον επιστάτη του έργου μιας άλλης κατασκευαστικής που έχει την ίδια μοίρα με τους πιο πάνω.

... Θα επικεντρωθώ όμως σε τούτο που είναι και δικό μου πλέον.

Το πιο άσχημο είναι ότι, όπου κι αν βρεθούμε, το μυαλό μας ξοδεύεται να βρούμε τρόπους να επιζήσουμε. Πως και που θα διαθέσουμε τον ελεύθερο ο καθένας χρόνο του για να εξοικονομήσει ότι του χρειάζεται για όσα τον αναγκάζεις.

Κι έτσι δουλειά δεν γίνεται. Το ξέρεις! κι αν επιμένω σε αυτό είναι που οι επιπτώσεις αφορούν όχι το άτομο, ούτε και τους συναλλασσόμενους μαζί του, αλλά ένα τεράστιο μέρος του κοινωνικού συνόλου. Το σπόρο του μέλλοντος όλων.

Όχι! Συμπεραίνεις λάθος! Δεν υποστέλλω τη σημαία.
Θα την κρατήσω όμως σε μεσίστια θέση.
Κύριοι, πενθώ ._

(γράμμα στους ιθύνοντες και τους υπεύθυνους

τους διαχειριστές εν ολίγοις, της κατάστασης

στο καιρό της κρίσης..)

σε συμπαράσταση... και συμφωνία... αναστέλλω τη λειτουργία αυτού του χώρου μέχρις ευρέσεως της κλεμμένης μου διάθεσης ._

[την πλήρη ευθύνη, γραφή, δημοσίευση, φέρει εξ ολοκλήρου η γράφουσα: Ασημίνα Λαμπράκου .]

βιβλία Γυμνασίου για το σχολικό έτος 2011-2012

2011-09-03T13:09:00.003+03:00

βιβλία Α΄γυμνασίου

βιβλία Β΄γυμνασίου

βιβλία Γ΄γυμνασίου

πατώντας στον σύνδεσμο που μας αφορά παραπάνω, ανοίγει η σελίδα με τα βιβλία της τάξης μας

αν πατήσουμε πάνω στο μάθημα που μας ενδιαφέρει, ανοίγει η σελίδα "υποδοχής" του βιβλίου.

κατόπιν, και από την αριστερή πλευρά, πατάμε στον σύνδεσμο που λέει: Ηλεκτρονικό Βιβλίο, μπαίνουμε στο κανονικό βιβλίο του μαθήματος

από το βελάκι που εμφανίζεται στη πρώτη σελίδα του βιβλίου, επάνω δεξιά, ξεφυλλίζουμε το βιβλίο...

επειδή, ξέρουμε και μπορούμε να δουλέψουμε σε όλες τις συνθήκες...

επειδή.., και θα γκρινιάξουμε.., και θα κριτικάρουμε.., και θα διεκδικήσουμε το καλύτερο..., αλλά δε θα ξεχάσουμε να μαθαίνουμε για να έχει η φωνή μας δύναμη!!!....

νερόμυλος - water mill

2011-08-05T08:23:00.004+03:00

εκεί, στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου (θα πρέπει να ανήκει το χωριό), οι άνθρωποι έχουν εκμεταλλευτεί τη δύναμη του νερού από τις πηγές, για να συντηρήσουν μέσα σε μικρές και μεγαλύτερες φυσικές "δεξαμενές", πέστροφες (νόστιμες, δε λέω..)

ένας μικρός νερόμυλος τράβηξε τη προσοχή μου και.. το τερπνόν μετά του ωφελίμου, βιντεοσκόπησα (με τρεμάμενο χέρι το ομολογώ) το φαινόμενο καθώς σκέφτηκα πως το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη διδασκαλία της Φυσικής, στο κεφάλαιο: ενέργεια - μορφές και μετατροπές αυτής

κι είναι φανερό πως η κινητική ενέργεια του νερού, στην άκρη του δίαυλου μετατρέπεται σε δυναμική η οποία με τη σειρά της θέτει σε κίνηση τα πτερύγια του νερόμυλου άρα τρέπεται σε κινητική ...

ιδού για την αλήθεια του πράγματος και την τέρψη των οφθαλμών...

2011: European Year of Volunteering - Let's Give the World a Good Angel

2011-07-14T08:08:00.002+03:00

“Let’s Give the World a Good Angel: Children that grow up without a family, Adults that are getting older without children”

Το έτος 2011 έχει ανακηρυχθεί από το Κοινωνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως έτος για τον εθελοντισμό αποβλέποντας τόσο στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των ευρωπαίων πολιτών αλλά και τη δράση παράλληλα.

Από αυτή τη δράση δεν θα μπορούσαν και δεν ήταν δέον, να λείψουν και τα σχολεία.

Σαν μέλος του ελληνικού τμήματος eTwinning, δέχτηκα πρόσκληση από τη συνάδελφο Wieslawa, καθηγήτρια Φυσικής σε Πολωνικό σχολείο, να συμμετάσχω στο πρόγραμμα με θέμα: “Let’s Give the World a Good Angel: Children that grow up without a family, Adults that are getting older without children”

Ανταποκρίθηκα με επιφύλαξη ως προς τη δική μου ικανότητα να αναπτύξω ένα τέτοιο θέμα, βάζοντας ως συμμέτοχους στο έργο το Α3 τμήμα της φετινής χρονιάς.

Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και αποτελεσματικότητα συμμετέχοντας με κάθε δυνατό τρόπο και σε όλα τα «δωμάτια» εργασίας.

Από την πλευρά μου, με αυτή τη συνεργασία, ξεκαθάρισα τον τρόπο λειτουργίας του etwinning και των δυνατοτήτων του μέσα από το Twinspace και το eTwinning diary αλλά και τις υπόλοιπες δυνατότητες που δίνει το περιβάλλον. Στην ουσία του θέματος, προσωπική υπέρβαση θεωρώ το γεγονός πως συνειδητοποίησα την αρετή, την αξία του εθελοντισμού σε προσωπικό επίπεδο αφού δεν μπορούσα να δω τα θέματα έξω από τη κρατική βοήθεια.

Σημειώνω λοιπόν:

v Επιθυμητή και καίρια είναι η κρατική μέριμνα για να ‘χει οντότητα, χαρακτήρα και προοπτική η βοήθεια …

v Πέρα από αυτό όμως, ή και παράλληλα με αυτό, η προσωπική μας ανάμειξη προσφέρει..

Ø ένα χέρι βοήθειας προς τους κρατικούς λειτουργούς…

Ø αποδυναμώνει την εντύπωση του κοινωνικά αποκλεισμένου

Ø δωρίζει στον εαυτό μας την χαρά της κοινωνικής προσφοράς και φυσικά…

κ α ι ν ο ύ ρ γ ι ο υ ς φ ί λ ο υ ς !!!!

και συνεχίζω με την ανάπτυξη των πιο πάνω με κύριο σημείο το, με ποιο τρόπο θα ανατρέψουμε την αίσθηση του αποσυνάγωγου από αυτή τη μερίδα πολιτών και ειδικά τα παιδιά.

Στα προσωπικά κέρδη προσμετρούνται: η κοινωνικοποίησή μας, το μοίρασμα, η αίσθηση και συναίσθηση της πραγματικότητας, η κοινωνική ευθύνη, η χαρά της προσφοράς αλλά κι η παράλληλη ανάπτυξη δράσεων που ωθούν στη καθημερινή χρήση θεμάτων όπως: ανακύκλωση, διαπολιτισμικότητα.

Οι σκέψεις μας αποτυπώθηκαν τόσο σε κείμενα word και αποθηκεύτηκαν έτσι σε χώρο του Twinspace, όσο και σε δύο power point που και αυτά δημοσιεύτηκαν στον ίδιο χώρο. Τα ίδια power point έγιναν βίντεο και αναρτήθηκαν στο youtube για ευκολότερη πρόσβαση σε αυτά.

Τα κείμενα στο βιντεο των μαθητών είναι αντιγραφή από όσα μού έδωσαν χειρόγραφα οι: Ιωάννα Τσεκούρα, Κυριακή Ψαρά, Κατερίνα Τσεκούρα και Αντρέας Τσεκούρας

Τε έγχρωμα σκίτσα που συνοδεύουν το βίντεο είναι της κόρης μου Ειρήνης, τα δε ασπρόμαυρα της Ιωάννας Τσεκούρα.

*******

ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή και την όρεξη για δουλειά η οποία παρέσυρε και εμένα...

καλό καλοκαίρι για όλους..!!!

α.λ.

walking by the riverside ( Let's break down the "walls" - eTwinning 2010)

2011-06-19T08:06:00.001+03:00

Στο μισοσκόταδο, για τις ανάγκες της προβολής, της αίθουσας Φυσικών Επιστημών, ο μαθητής ξεκίνησε να πει τη γνώμη του.

"Εγώ κυρία βλέπω το πρόσωπο στο κάδρο σαν ένα πραγματικό παιδί. Τα σκουπίδια γύρω του, είναι οι παγίδες, τα άσχημα της ζωής και πέφτουν πάνω του. Αν όμως κάποιος βοηθούσε, θα μπορούσαμε να σώσουμε τη ζωή του παιδιού.

Να ανέβω πάνω να δείξω τι εννοώ;

Εδώ έχουμε δυο κόσμους. Το πράσινο κομμάτι είναι ο ένας κόσμος. Το παιδί λόγω διαχωρισμού, δεν μπορεί να φτάσει στον δικό μας. Η γειτονιά, ο κόσμος μέσα στον οποίο μεγαλώνεις, βάζει όρια, σύνορα. Κάποιος πρέπει να του δείξει, να το καθοδηγήσει για να περάσει στην άλλη πλευρά."

είχαν προηγηθεί κι άλλες γνώμες και άλλα σχόλια όπως:

"λόγω πνευματικής φτώχιας, δεν εκτιμούν την τέχνη"

"τους χρειάζονταν άλλα ( είχαν δηλαδή, άλλες ανάγκες) κι αυτό το πετάνε"

όλων φυσικά, προηγήθηκε η απορία κι η δυσάρεστη έκπληξη απο τη πράξη που τοποθετούσε το κάδρο μεταξύ των σκουπιδιών

η ανάλυση όμως του Σπύρου, έσπρωξε τη σκέψη μας και σε άλλα μονοπάτια

....

(η φωτογραφία μας πριν κερδίσει το βραβείο στο διαγωνισμό, ξεσήκωσε μεγάλη κι ενδιαφέρουσα συζήτηση στο facebook αναφορικά με την έννοια του όρου φτώχεια και το περιεχόμενό της αλλά και πολλά ακόμη, από την οποία συζήτηση.. κερδίσαμε, καθώς και τον χαρακτηρισμό "πολύ σκληρή" στο flickr, πράγμα το οποίο δεχτήκαμε...)

να συμπληρώσω μόνο πως η λήψη ήταν γνήσια

όχι σκηνοθετημένη

*******

για εμένα ενδιαφέρον παρουσίασε η εμπειρία αυτή καθεαυτή

η γνωριμία με τόπους της γειτονιάς που και τα ίδια τα παιδιά δεν είχαν επισκεφθεί τη στιγμή που κάποιοι μαθητές και φίλοι τους, ζουν και δραστηριοποιούνται εκεί..

οι συζητήσεις που ανοίξαμε με τους ανθρώπους έκαναν τους μαθητές να συμπεράνουν πως οι "απέναντι" σε μια κουβέντα μπορούν να συμπεριφερθούν όμορφα ανάλογα και με τον τρόπο των συνομιλητών τους...

η συνάντησή μας με ανθρώπους που μας κοίταζαν σα να είμαστε ξένοι μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε πως και ξένοι είμαστε για εκείνους και πως κι εκείνοι κάπως έτσι αισθάνονται όταν εμείς τους κοιτάμε με τον ίδιο τρόπο...

οι συζητήσεις που ακολούθησαν στη τάξη με ταυτόχρονη προβολή των φωτογραφιών, ανέδειξαν τον πλούτο ψυχής και την ευαισθησία μας... αλλά και το γεγονός πως δεν είναι εύκολο να ορίσεις κι αποδεκτείς τον όρο φτώχεια ως στοιχείο και της δικής σου ζωής... το "βλέπεις" κυρίως στους "απέναντι"...

η δράση, με συμφωνία όλου του τμήματος, μετατράπηκε σε eTwinning project με τίτλο "Let's break down the walls" αναφερόμενοι στα τείχη που υψώνονται από τις κοινωνικές διαφορές

προσπαθήσαμε να δούμε το θέμα σε σχέση με τον ρόλο που μπορεί να παίξει η εκπαίδευση στην άρση των διαφορών και την ομαλή ένταξη των ατόμων στη κοινωνία που ανήκουν αλλά και την αποδοχή της διαφορετικότητας από την άλλη

και το σύνολο όχι ξεκομμένο από το θέμα της φτώχειας...

το πρόγραμμα δεν ολοκληρώθηκε δυστυχώς μέσα στο χρονικό περιθώριο που είχαμε βάλει αλλά ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να το συνεχίσουμε τη νέα σχολική χρονιά.

σαν τέλος, το βίντεο που φιάξαμε με ορισμένες απο τις φωτογραφίες που τραβήξαμε

στα ελληνικά..

στα αγγλικά.. απαραίτητο για τη σελίδα etwinning

*******

ευχαριστώ πολύ τους μαθητές μου που με ακολούθησαν και τους γονείς τους που με εμπιστεύτηκαν...

α.λ.

τόσο διαφορετικοί.. τόσο ίδιοι..!

2011-06-10T07:53:00.006+03:00

μια διαθεματική και διαπολιτισμική προσέγγιση, της διαφορετικότητας μας σε έθιμα κ.ά. με βάση τους τόπους καταγωγής μας...

μια δράση που δουλέψαμε με το Α1 τμήμα της φετινής χρονιάς, στο μάθημα της Γεωγραφίας

με βοηθούς γονείς, παππούδες, εγκυκλοπαίδειες και ιντερνετ δουλέψαμε πάνω σε συνήθειες και συνθήκες ζωής των Ρομά, Ρουμάνων, Αιγύπτιων, Γερμανών, και τοπικές ιδιαιτερότητες στην Ελλάδα

Έλληνες όλοι!

αφορμή δόθηκε από έναν καυγά μεταξύ των αγοριών μετά από αγώνα ποδοσφαίρου

ελπίζουμε στη νέα σχολική χρονιά να μας δοθεί λίγος χρόνος για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση της δουλειάς μας μέσα στη τάξη....

μια πρώτη παρουσίαση με slideshow πρόγραμμα...

so different, so alike

View another webinar from assi l

και το βίντεο που φιάξαμε...

*******

walking by the riverside .

2011-05-29T14:12:00.004+03:00

" let's break down the 'walls' "

το εγχείρημά μας σε μια "πρόχειρη" απόδοση..

περπατώντας παράλληλα με το ποτάμι, κόντρα στο ρεΎμα...

Αιολική Ενέργεια: ΑνεμοΓΓεΝήτΡΙα

2011-05-21T11:53:00.001+03:00

μια εργασία του μαθητή της Α τάξης, Παναγιώτη Πρεμέτη, στο μάθημα της Τεχνολογίας με θέμα: Ανεμογεννήτρια

μου άρεσε πολύ η επιλογή του Παναγιώτη να διανθίσει την παρουσίαση της εργασίας του με φωτογραφίες του ίδιου τη στιγμή της δημιουργίας του έργου του!!!

μπράβο Παναγιώτη!!!

Κύπελλον το Πανευρωπαϊκό(ν) !

2011-05-11T19:20:00.009+03:00

[στον αγαπημένο μου συνάδελφο, Σάββα Αρώνη

με εκτίμηση.]

επειδή... καλός ο Ομπράντοβιτς.. καλός κι ο Διαμαντίδης... αλλά....

Σε δεύτερο πλάνο .

Ταξιδεύοντας από τα δυτικά προς ανατολικά, οφείλεις υποθέτω, να προσθέσεις τον χρόνο του ταξιδιού σαν χασούρα στην ώρα, τον χρόνο τον δικό σου

Κι αν η μια ώρα δεν είναι και τίποτε σπουδαίο, γιατί μια ώρα διαφορά νομίζω έχουμε από Μπαρτσελώνα, όταν αυτή συνοδεύεται, ή διανθίζεται προτιμάτε;, από την έξαψη της νίκης, την προσδοκία της πιο πριν, την ένταση του παιχνιδιού, την υπερένταση εξ αιτίας του, την κούραση από το ίδιο το ταξίδι, τότε… νομίζω τότε η μια ώρα φαντάζει μεγάλη. Είναι μεγάλη

Έβλεπα τον συνάδελφό μου, Δευτέρα πρωί στην ώρα του, μέσα στον κοινό μας χώρο, όπου υπάρχουμε με διαφορά φάσης στη σημαντικότητα των γεγονότων
Εκείνων που προηγήθηκαν κι όσων θα ακολουθούσαν τις επόμενες ημέρες
Παιχνίδι για το πανευρωπαϊκό κι οι εξετάσεις Μαΐου - Ιουνίου 2011
Και δεν είναι πως την υποδοχή του δεν την είχε
Την είχε
Κι από τα παιδιά περισσότερο
Είναι αυτή η διαφορά φάσης όπου καλείσαι να εξοικειωθείς και να ταυτιστείς πλήρως στο νέο, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά την έντονη εμπειρία ενός αγώνα, μιας σειράς αγώνων, αυτού του επιπέδου, που με έκανε πρωί Δευτέρας να ψάχνω το πρόσωπο του συναδέλφου μου

Ήταν εκεί…
Συνεπής, αξιοπρεπής, δυνατός, συναδελφικός.
Ο δικός μας άνθρωπος

Τίποτε άλλο…

Κύριε Αρώνη… δεν τα καταφέρατε άσχημα!!! J J J

......

....

"let's give the world a good angel"

2011-05-07T09:53:00.004+03:00

αυτό το βίντεο φιάχτηκε για τις ανάγκες ενός eTwinning project του οποίου το θέμα-τίτλο βλέπετε σαν τίτλο και της ανάρτησης αυτής

το θέμα που αναπτύσσεται έχει να κάνει με παιδιά που μεγαλώνουν δίχως γονείς και ενήλικες που γερνάνε χωρίς οικογένεια και έχει σχέση με την ανακήρυξη εκ μέρους της ΕΕ, του έτους 2011 ως έτος εθελοντισμού

στα πλαίσια αυτού του προγράμματος ανταλλάσσουμε γνώμες, εμπειρίες, απόψεις για δράση, στις περιπτώσεις που αναφέραμε σαν θέμα

το πρόγραμμα δουλεύουμε με τα παιδιά του Α3 τμήματος της φετινής σχολικής χρονιάς, 2010-2011 και φιάξαμε το βίντεο σαν πεδίο συστάσεων με τους μαθητές του Πολωνικού σχολείου με το οποίο συνεργαζόμαστε στα πλαίσια του eTwinning

αφιερώνετε στην κ. Τσεκούρα, μητέρα του Αντρέα, της Γιάννας και φυσικά του Γιώργου, για τον λόγο ότι έδειξε ενθουσιασμό κι ενδιαφέρον όταν της ανακοινώθηκε η πρόθεση

αφιερώνετε επίσης σε όλους τους μαθητές του Α3 και φυσικά τους δασκάλους τους της Αβάθμιας που τους ετοίμασαν να έρθουν στην αυλή του Γυμνασίου...

α.λ.

Μεσόγειος .

2011-05-03T21:00:00.000+03:00

***

38 .

***

ποιο οφείλει να είναι το στοίχημα όταν ξεκινάς μια ομαδική εργασία στο σχολείο;

νομίζω πως δεν έχω μία μόνο απάντηση...

ξεκινώντας το μάθημα της Γεωγραφίας Β' γυμνασίου, το σχετικό με την Μεσόγειο, το μοναδικό που είχα κατά νου ήταν να υλοποιήσω ένα τρόπο διδασκαλίας του μέσω του γνωστού στους παλιούς, τραγουδιού Μεσόγειος, του Δημήτρη Χριστοδούλου όπως μας είχε υποδειχθεί απο τις συγγραφείς του παλιού βιβλίου της Γεωγραφίας

η αρχική μου διάθεση μπερδεύτηκε με την επιθυμία μου να φιάξω ένα βίντεο σχετικό με το τραγούδι, το οποίο και έπραξα χρησιμοποιώντας φωτογραφίες των καλών διαδικτυακών φίλων μου, Ερμή Κασάπη, Γιάννη Δ. Καρνεσιώτη, Νικήτα Διαμαντή
δύο οι προσπάθειες!

στο 2ο βίντεο μια φωτογραφία του Βράχου της Ακρόπολης, απο τον φωτογράφο Σπύρο Μελετζή

αναλύοντας με τη βοήθεια των παιδιών μέσα στην τάξη τους στίχους του τραγουδιού, σκέφτηκα πως το θέμα προσφέρεται και για μια πολύ πλατειά διαθεματική εργασία...

έτσι, το αρχικό μετατράπηκε σταδιακά σε μια διαθεματική εργασία η οποία διαμορφώνεται απευθείας σε διαδικτυακό περιβάλλον (wiki), με την διαδραστική συμμετοχή των μαθητών

το εγχείρημα είναι φιλόδοξο κι οι συνθήκες, συγκυρίες, δεν μας ευνόησαν

σημαίνει πως δεν είμαι σίγουρη για το αν και πότε θα το κλείσουμε.. αυτό όμως δεν πολυπειράζει! έτσι δεν είναι; αρκεί ο απολογισμός της χρονιάς να περιλαμβάνει μια σχετική δραστηριότητα, ευχαρίστηση κι αποκόμιση γνώσεων κι όχι μόνο σε επίπεδο μαθήματος αποκλειστικά...

όχι;..

μπορείτε να δείτε το περιβάλλον που εργαζόμαστε και τη πορεία της δραστηριότητάς μας, πατώντας επάνω στη φωτογραφία...

***

Ενέργεια κι Ισχύς: Νερόμυλος .

2011-05-02T17:25:00.001+03:00

μια εργασία του μαθητή Γιάννη Δεκουλάκου, του Α1 τμήματος, στο μάθημα της Τεχνολογίας

θέμα του: Νερόμυλος

θεματική ενότητα: Ενέργεια και Ισχύς

το αρχείο σε word, ξεπερνούσε το επιτρεπτό για τον blogger μέγεθος του 1ΜΒ κι έτσι αναγκάστηκα να καταχωρήσω την εργασία του Γιάννη στο scribd...

μπορείτε να διαβάσετε ευκρινώς το θέμα πατώντας στο κουμπί: fullscreen

Νερόμυλος. μια εργασία του μαθητή Γιάννη Δεκουλάκου .

water mill

Ενέργεια και Ισχύς: Ανεμόμυλος .

2011-04-30T16:55:00.001+03:00

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο 1ος ανεμόμυλος χρησιμοποιήθηκε πρώτα στη Μεσοποταμία και στη Κίνα γύρω στο 700π.Χ.Στην Ευρώπη το έφεραν οι Σταυροφόροι, μετά την Α' Σταυροφορία. Γνώρισαν εξάπλωση στην Ιβηρική και τη Ν. Ευρώπη και χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την άλεση γεωργικών προϊόντων.

Ο πρώτος ελληνικός ανεμόμυλος κατασκευάστηκε από τον Ήρωνα το 300 π.Χ. Η χρήση του, όμως, καθιερώθηκε πολλούς αιώνες μετά, δηλαδή κατά τη Βυζαντινή περίοδο.

Σήμερα οι ανεμόμυλοι υπάρχουν αλλά δεν χρησιμοποιούνται. Είναι απλώς ιστορικό κομμάτι της χώρας μας.

ΑΡΧΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑΣ

Χαρακτηριστικό του ανεμόμυλου είναι η φτερωτή που βρίσκεται στο μπροστινό άξονα. Η φτερωτή έχει αντένες που πάνω σ'αυτές τυλίγονται τα πανιά, τα οποία με τη βοήθεια του ανέμου περιστρέφουν τον άξονα και ο άξονας με τη σειρά του τη μυλόπετρα.

Η μυλόπετρα περιστρέφεται με τη βοήθεια της ρόδας, δηλ. ενός ξύλινου οδοντικού τροχού, που εφάπτεται με την ανέμη.

Η ταχύτητα της περιστροφής εξαρτάται απ'την επιφάνεια των πανιών. Το φρενάρισμα γίνεται με τη βοήθεια ενός χοντρού σχοινιού (σοκαρόσχοινο )που είναι δεμένο στέρεα γύρω απ'τον άξονα. Το σιτάρι(ή το κριθάρι κ.τ.λ.) τοποθετείται στην κοφινάδα, που είναι σαν ξύλινο χωνί, η οποία συνδέεται με τον ''ταϊστή'', μια σέσουλα που οδηγεί το σιτάρι στη μυλόπετρα. Το αλεσμένο σιτάρι (αλεύρι) συγκεντρώνεται σε τσουβάλια ή σε αλευροκασέλα.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Εκτός από το πράμα ότι απογυμνώνει το περιβάλλον από τους φυσικούς του πόρους(ξύλο, πέτρα),δεν έχει σοβαρές επιπτώσεις.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρώτα έκοψα το μπουκάλι και το κόλλησα πάνω στο μακετόχαρτο. Μετά έκοψα το χαρτόνι και το κόλλησα γύρω-γύρω από το μπουκάλι, έχοντας κυλινδρικό σχήμα. Ύστερα έφτιαξα τη στέγη και τη κόλλησα πάνω στην υπόλοιπη κατασκευή. Ακολουθεί η κατασκευή της θάλασσας, των ελίκων και τέλος το βάψιμο όλης της κατασκευής

ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ

Ο ανεμόμυλος χρησιμοποιήθηκε για την άλεση σιτήρων. Όλοι οι μύλοι χρησιμοποιούσαν την αιολική ενέργεια, όπως θα δούμε και παρακάτω.

Οι ανεμόμυλοι σταμάτησαν τη λειτουργία τους το 1943 και σήμερα ανήκουν στην αρχαιολογική υπηρεσία.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Ο ανεμόμυλος κατατάσσεται στη τεχνολογική ενότητα "ενέργεια και ισχύς".

Η ενέργεια περιέχεται σε κάθε φυσικό σύστημα. Οποιαδήποτε μορφή δράσης προϋποθέτει κατανάλωση ενέργειας. Οι πραγματικά πολυποίκιλες μορφές ενέργειας βρίσκονται πίσω από τη ασύλληπτη ποικιλία φυσικών φαινομένων.

Ανάλογα με τον τρόπο που έχει αποθηκευτεί, ανταλλαχθεί ή αποκτηθεί μπορούμε να διακρίνουμε:

(α)τη κινητική ενέργεια

(β)τη δυναμική ''

(γ)τη πυρηνική ''

(δ)τη θερμική ''

(ε)τη φωτεινή ''

(στ)τη χημική ''

και άλλες πολλές!

Η ισχύς είναι ένα σημαντικό μέγεθος της φυσικής. Είναι ο ρυθμός παραγωγής έργου ή περισσότερο κατανοητό, ο ρυθμός μεταβίβασης οποιαδήποτε ενέργειας.

Κατάλογος πηγών πληροφόρησης

Το ιντερνετ (δηλ. το google)

ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ

Βλέπω ένα άσπρο ανεμόμυλο, με ένα μπλέ παράθυρο, μια μπλέ πόρτα και μαύρους έλικες, τοποθετημένο πάνω σε μια μακέτα πράσινη και από δίπλα μια παραλία με θάλασσα.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ

Κατάλογος εργαλείων: ψαλίδι, πινέλα, παλέτα

Κατάλογος υλικών:μακετόχαρτο,1 χαρτόνι,2 κόλλες, μπογιές, χαρτί γκοφρέ,1 μπουκάλι, ξυλάκια

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΟΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Κατάλογος εργαλείων:

ψαλίδι 3€

πινέλα 0.5€

παλέτα 1€

Κατάλογος υλικών:

μακετόχαρτο 3.80€

χαρτόνι 0.7€

2 κόλλες 4€

χρώματα ακουαρέλας 3€

χαρτί γκοφρέ 0.3€

1 μπουκάλι 2€

βεντάλια 1€

ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ 19.3€

Αλεξάνδρα Καπράρου, Α1

Μεταφορές και Επικοινωνίες: Αεροπλάνο .

2011-04-29T16:23:00.002+03:00

μια εργασία της μαθήτριας, Κατερίνας Πίνη, του Α3 τμήματος, στο μάθημα της Τεχνολογίας

κι επειδή η ..παιδεία τέχνας κατεργάζεται, ελλείψει ηλεκτρονικής γραφής της εργασίας και scanner, φωτογραφήθηκε μέρος αυτής και το αντικείμενο και μεταφέρεται εδώ ως slide...

***

αχ αυτό το "π" !!!!

2011-04-17T09:34:00.005+03:00

Αχ αυτό το –π- !

Που δεν είναι το Π της Πόπης του διπλανού θρανίου, μήτε το Π του Πάνου του άλλου τμήματος!
Ούτε καν το π του παγωτού που μ’ αρέσει!
Είναι το π του κύκλου που τόσο με βασανίζει
Τι στο καλό το θέλανε οι αρχαίοι και το ψάχναν;
Μα έτσι πάντα γίνεται όταν ένας δεν έχει δουλειά να κάνει και ο χρόνος του φτάνει να φιλοσοφεί και να ψάχνει
Όποια, λέει, και νάναι η ακτίνα του κύκλου, μεγάλος, μικρός, μεσαίος, όποια δηλαδή ακτίνα ή το διπλάσιό της (Διάμετρο) και νάχει, το του μήκους (της περιφέρειας) του κύκλου προς την διάμετρό του, βγαίνει σταθερός και ίσος με έναν αριθμό που, άκου τώρα!, είχαν την έμπνευση να τον ονομάσουν π !!!
Και δώστου ο κύριος Κυριάκος με τα σχοινάκια του και τα σχηματάκια του επί χάρτου, να μας προτρέπει να μετρήσουμε και να συμπεράνουμε από μόνοι μας αφού φυσικά θαυμάσουμε πρώτα, ό,τι κι οι αρχαίοι!!!
Έλεος βρε!
Εγώ παιδί του πληκτρολόγιου και του μάτζικ στικ των play station να πάρω στα δαχτυλάκια μου σχοινάκια και να μετράω; Έλεος!!!
Έχε χάρη που είμαι συνεργάσιμο παιδάκι κι έχει ωραία σχηματάκια!!!... για να δούμε….

στον αγαπητό συνάδελφο Μαθηματικό,
κ. Γιάννη Κυριάκο
για την προσπάθειά του στο δύσκολο..
την βιωματική διδασκαλία των Μαθηματικών
αλλά, κυρίως, την εξατομικευμένη διδασκαλία!!!!....

με εκτίμηση..

α.λ.

Αιολική Ενέργεια - Ανεμόμυλος

2011-04-16T09:04:00.000+03:00

ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Αιολική ενέργεια ονομάζεται η ενέργεια που παράγεται από την εκμετάλλευση του πνέοντος ανέμου.

Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίζεται «ήπια μορφή ενέργειας» και περιλαμβάνεται στις καθαρές πήγες όπως συνηθίζεται να λέγονται οι πήγες ενέργειας που δεν εκπέμπουν ή δεν προκαλούν ρύπους.

Η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας χάνεται στα βάθη της ιστορίας.
Ο εγκλωβισμός, κατά τον Όμηρο, των ανέμων στο ασκό του Αιόλου δείχνει ακριβώς την ανάγκη των ανθρώπων να διαθέτουν τους ανέμους στον τόπο και χρόνο που οι ίδιοι θα ήθελαν.
Η αρχαιότερη μορφή εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας ήταν τα ιστία(πανιά) των πρώτων ιστιοφόρων πλοίων και πολύ αργότερα οι ανεμόμυλοι στην ξηρά.

Ονομάζεται αιολική γιατί στην ελληνική μυθολογία ο Αίολος ήταν ο θεός του ανέμου.

Ο άνεμος είναι μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας που μπορεί να αξιοποιηθεί στην παράγωγη ηλεκτρισμού.

Οι άνθρωποι έχουν ανακαλύψει την αιολική ενέργεια εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Οι ανεμόμυλοι έδιναν κάποτε κίνηση στις τεράστιες μυλόπετρες, που άλεθαν το σιτάρι μετατρέποντας το σε αλεύρι.

Στις μέρες μας τα συστήματα εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας αφορούν κύριος μηχανές που μετατρέπουν την ενέργεια του ανέμου σε ηλεκτρική ενέργεια και ονομάζεται «ανεμογεννήτριες»

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ

Ο πρώτος ανεμόμυλος σχεδιαστικέ από τον Ήρωνα τον 3^ο προ Χριστού αιώνα. Ήταν οριζοντίου άξονα περιστροφής και είχε τέσσερα πτερύγια. Στην Ελλάδα η χρήση των ανεμόμυλων υπήρξε αρκετά εκτεταμένη, λόγω του πλούσιου αιολικού δυναμικού της χώρας. Αν και είχαν εμφανιστεί πολλούς αιώνες πριν, η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο, γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της Φραγκοκρατία, κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο αλλά και στην ενδοχώρα.

Κατά κανόνα στεγαζόταν σε κυλινδρικά , πέτρινα, διώροφα,κτίρια.
Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάθεσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών.
Τα πτερύγια τους ήταν πάνινα, 5_15 μέτρα σε μήκος και πλάτος το1/5 του μήκους του.
Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20_70κιλα σιτηρών την ώρα, ανάλογα με την ένταση και την φόρα του ανέμου.

Όταν δε φυσούσε, οι μύλοι δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν.

Εκείνες τις μέρες όμως που είχε δυνατό αέρα, δούλευαν ώρες πολλές, ακόμα και τη νύχτα . Βέβαια, όταν δεν είχαν σιτάρι ή κριθάρι ν’ αλέσουν, τότε έδεναν τα πανιά, για να μην γυρνάνε και σπάσουν.
Σήμερα οι περισσότεροι ανεμόμυλοι έχουν ερειπωθεί και διατηρούνται ελάχιστοι, κυρίως για τουριστικούς λογούς.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΔΙΟ, ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ

1) Aναζήτηση σχεδίου σε περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες

2) Συγκέντρωση υλικών

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ , ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ

1) Σχεδιασμός του ανεμόμυλου σε χαρτί
2) Κατασκευή τις βάσης από φελιζόλ
3) Κατασκευή του κυρίου μέρους και της στέγης
4)Πέρασμα του ανεμόμυλου εξωτερικά με κόλα για να σκληρύνει
5) Στοκάρουμε τον ανεμόμυλο με ιδικό σοφά και στερεώνουμε την στέγη
6) Καλύπτουμε την στέγη με μικρά ξυλαράκια από καλάμια
7) Βάψιμο του ανεμόμυλου και της βάσης
8) Κατασκευή της πτερωτής του ανεμόμυλου από φυσικά ξύλα και σκηνή
9) Κολλάμε μικρά τρίγωνα πανάκια πάνω στην πτερωτή

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ

Φαίνεται ότι οι αρχαίοι λαοί τις Ανατολής χρησιμοποιούσαν ανεμόμυλους, αν και η πρώτη αναφορά σε ανεμόμυλο εμφανίζεται σε έργα Αράβων συγγραφέων του 9^ου μ.χ αιώνα. Αυτό το συγκρότημα των ανεμόμυλων βρισκόταν στο Σειστάν, στα σύνορα της Περσίας και Αφγανιστάν και ήταν ‘’οριζόντιο τύπου’’ δηλαδή με ιστία (φτερά) τοποθετημένα ακτινικά σε έναν κατακόρυφο άξονα.

Ο άξονας αυτός στηριζόταν σε ένα μόνιμο κτίσμα με ανοίγματα σε αντιδιαμετρικά σημεία για την είσοδο και την έξοδο του αέρα. Κάθε μύλος έδινε απευθείας κίνηση σε ένα μόνο ζεύγος μυλόπετρες. Οι πρώτοι μύλοι είχαν τα ιστία κάτω από τις μυλόπετρες, όπως δηλαδή συμβαίνει και στους οριζόντιους νερόμυλους. Από τους οποίους φαίνεται ότι προερχόταν.

Σε μερικούς από τους μύλους που σώζονται σήμερα τα ιστία τοποθετούνται πάνω από τις μυλόπετρες.
Τον 130 αιώνα οι μύλοι αυτού το τύπου ήταν γνωστοί στη βόρεια Κίνα, όπου μέχρι και τον 16^ο αιώνα τους χρησιμοποιούσαν για εξάτμιση του θαλασσινού νερού στην παραγωγή αλατιού. Τον τύπο αυτό του μύλου χρησιμοποίησαν επίσης στην Κριμαία, στις περισσότερες χώρες της Δ. Ευρώπης και στις Η.Π.Α, μόνο που λίγοι από αυτούς διασώζονται σήμερα.

ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ

Σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης ,οι ανεμόμυλοι χρησίμευσαν αρχικά στον να αλέσουνε το σιτάρι, αν και οι μεταγενέστερες εφαρμογές περιέλαβαν τη άντληση ύδωρ Σήμερα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους ανεμόμυλους για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Οι ανεμόμυλοι σύμφωνα με την χρήση που είχαν τα παλιά χρόνια, δηλαδή την άλεση του σίτου ἠ την άντληση του ύδατος, θα λέγαμε ότι δεν είχαν καμία επίπτωση στο περιβάλλον. Στις μέρες μας όμως που ανεμογεννήτριες, που θεωρούνται εξελιγμένοι ανεμόμυλοι, χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, θα λέγαμε ότι επιδρούν θετικά στο περιβάλλον δίνοντας λύση στο πρόβλημα της ηλεκτροπαραγωγής. Το « καύσιμο» είναι άφθονο, αποκεντρωμένο και δωρεάν. Δεν εκλύονται «αέρια θερμοκηπίου» και άλλοι ρύποι και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι μικρές σε σύγκρουση με τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής από συμβατικά καύσιμα.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Φελιζόλ 2€
Χαρτόνι 1€
Ξύλα 0€
Στόκος 5€
Μπογιές 5€
Πανί 1€
Σπάγκος 1€
Κόλα 2€

Συνολικό κόστος κατασκευής = 17€

ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Η κυριότερη πηγή πληροφόρησης είναι το internet. Κάποιες από τις διευθύνσεις που χρησιμοποιηθήκαν είναι οι ακόλουθες.

www.wikipedia.org

www.masterd.gr

www.physics.gr

ΜΑΘΗΜΑ: ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΘΕΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ

ΟΝΟΜΑ: ΚΑΛΛΙΟΠΗ

ΕΠΩΝYΜΟ: ΧΑΡΛΑ

ΤΑΞΗ: Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΤΜΗΜΑ: Α΄3

ΟΜΑΔΑ: 2^η

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ: 2009_2010

φύΛΛο αυτό-αΞΙοΛόγηΣης στη Φυσική Β' γυμνασίου

2011-03-28T18:31:00.003+03:00

επειδή οι ιώσεις καλά κρατούν μα η χρονιά τελειώνει, ένα φύλλο αυτό-αξιολόγησης για τους μαθητές της Β γυμνασίου, στη Φυσική και τις ενότητες: πίεση-υδροστατική πίεση-αρχή του Αρχιμήδη-άνωση...

ας ..παίξουμε λοιπόν!!!!

(κάντε κλικ επάνω στην εικόνα)

κάθε επισήμανση δεκτή μια και το φύλλο ετοιμάστηκε υπό την πίεση μιας ακόμη ίωσης...

Ημέρα κατά του Ρατσισμού, ημέρα Ποίησης..

2011-03-21T19:28:00.004+02:00

κι ακόμη μια ανάρτηση σε τρία μέρη..

"Το Λάθος",

του βραβευμένου πλέον από την Ακαδημία, Παντελή Μπουκάλα και τη συλλογή του: "Ρήματα"

"Τα ρούχα της δουλειάς
σε χάρτινη σακούλα, φίρμα,
με το σκοινάκι της,
να μοιάζει δώρο αγάπης ακριβής.
"Α, ένας από μας..."
άκουγε μέσα του την ξένη σκέψη.
Ένοιωθε ίδιος όσο την κρατούσε,
στη στάση του λεωφορείου,
ασφαλισμένος, έγκυρος,
όπως ο γέροντας
που κάρφωνε στα δόντια του το σίρτο
βγαίνοντας Κυριακή στο καφενείο του χωριού
να δείξει ένα γεύμα πλούσιο
που κάν δέν τό 'χε ονειρευτεί.

Έπιανε θέση μονάχα άν ήταν άδειες οι μισές.
Απόθετε στα πόδια του τη σακούλα, απαλά,
πρόχειρο αναλόγιο,
και πάνω της ένα βιβλίο.
Το ίδιο πάντοτε,
ελληνικό, με το εισιτήριο σελιδοδείκτη.
Τό 'χε ζητήσει πό το αφεντικό του,
κι εκείνος τού 'δωσε το Λάθος.
Σπάνια γύριζε σελίδα.
Θάλασσα οι λέξεις,
κι αυτός, πέτρα βουνού,
δεν ήξερε από αρμυρά ταξίδια,
βυθιζόταν.

Ένα μονάχα ήξερε:
Το εισιτήριο του, το κανονικό,
το σίγουρο,
αυτό που απέτρεπε τους ελεγκτές
και ημέρωνε το βλέμμα το καχύποπτο
ήτανε το βιβλίο.
Δεν διάβαζε.
Ούτε της γλώσσας του τα γράμματα
δεν ήξερε να βάλει σε μια τάξη.
Όσα χαρτιά κι όσες σφραγίδες
κι αν εσερνε στην τσέπη του ο φόβος,
το διαβατήριό του για τον κόσμο των ομοίων
ήτανε το βιβλίο με τις ελληνικές σελίδες.
"Ά, ένας από μάς..."

Κι έτυχε σε ελεγκτή φιλαναγνώστη
και κάν τον τίτλο δεν μπορούσε να τού πεί
ο αλαργινός
σπουργίτι τρομαγμένο και πολέμαγε
μέσα στο σώμα του να φύγει να κρυφτεί.
Και πλήρωσε το Λάθος.
"Χά, ένας από μάς..."
βρόντηξε ο χλευασμός και τον κεραύνωσε.
Έκτοτε μετράει την έρημο πεζοπορώντας.
Όπως κι όταν δρασκέλιζε τά σύνορα. "

"Βιογραφικό",
απο την βραβευμένη απο την Ακαδημία, ποιητική συλλογή της φιλολόγου Τασούλας Καραγεωργίου, "το Μετρό"

"Γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου
κι είχα πατέρα πρόσφυγα απ’ την Μικρά Ασία

Οι άλλοι πάνε στα χωριά τους τις γιορτές,
μα ο νόστος ο δικός μου εκπληρώνεται
με μυρωδιές από βαριά μπαχαρικά
κι από φτηνά αρώματα,

όταν με βγάζει ο δρόμος μου
στο μαγαζί «Ο Νείλος»
για να αγοράσω λίγη επιστροφή
σε αραβικό ψωμί.

Ένα ποτάμι από φυλές αρδεύει την οδό Αθηνάς.
Σύροι κι Αιγύπτιοι και Ιρακινοί
Κούρδοι, Κινέζοι και Νιγηριανοί
δεν είναι πια οι αιθέριες καβαφικές μορφές,
είναι τα ποικιλόδειρα πουλιά της ξενιτιάς και της αποδημίας•
με χίλιες γλώσσες κελαηδούν, με χίλιες γλώσσες λένε:
το αίτημα είναι κοινό• για το ψωμί, για το νερό
και για τον νόστο της ψυχής στη γη της μέσα μνήμης. "

"Αγαπητέ αδερφέ...", στίχοι και μουσική απο τους Άγαμους Θύτες..

""Αγαπητέ αδερφέ

Πάνε τόσες μέρες που είμαι φευγάτος από την Κοριτσά και δεν βρήκα λίγο χαρτί κι ένα μολύβι για να σε γράψω. Αφού πέρασα έρπειν τα σύνορα, μαζί με άλλους πέντε, βρήκαμε έναν ταξιτζή και του δώσαμε όλες τις οικονομίες που κάναμε 30 χρόνια και αυτός μας πήγε στη λίμνη της Καστοριάς. Μόλις είδαμε τη λίμνη αυτός μας είπε "εδώ είναι Ομόνοια, Αθήνα, κατεβείτε". Κι εμείς κατεβήκαμε κι απορούσαμε πως χωράν 4 εκατομμύρια ανθρώποι μέσα σε χίλια σπίτια. Τελικά όμως μετά από 7 μέρες ποδαρόδρομο βρήκαμε την Αθήνα.

Ωραία χώρα η Ελλάδα αλλά λίγο σκοτεινή τα βράδια. Ειδικά άμα έχουν αυτό το παράξενο έθιμο που το λεν "απεργία". Κι είναι κάτι σαν το ραμαζάνι που κάνουν οι μουσουλμάνοι εκεί στην Αλβανία, πάνω σ' εμας. Όταν το 'χουν αυτό γεμίζουν κάτι μαύρες πλαστικές σακούλες που βρωμάν και τις πετάν στο δρόμο... στίβες. Δεν ξέρω άμα γεμίζει ο δρόμος τι κάνουνε. Αν τις μαζεύουν ή αν αλλάζουν χωριό.

Έχουν και κάτι μεγάλα μαγαζιά που γράφουν απ' έξω "Τραπεζα" κι είναι μέσα γεμάτα λεφτά... εκατομμύρια. Αλλά είναι κλειστά και κανένας δεν πάει να τα πάρει. Χορτάτοι άνθρωποι.

Όπως εμείς Αλβανία έχουμε ποδήλατα, αυτοί εδώ έχουν αυτοκίνητα και προσπαθεί ο ένας να χτυπήσει τον άλλο. Έχουν κάτι λάμπες στο δρόμο που άμα δείχνει πράσινο περνούν κανονικά, πορτοκαλί πατάνε γκάζι και με κόκκινο φεύγουν σα βολίδα. Ίσως γι αυτό να σημαδεύουν τους πεζούς τόσο καλά. Τρεις μέρες φοβήθηκα να αλλάξω πεζοδρόμιο. Τώρα όμως έμαθα και τους ξεφεύγω. Ίσως γι αυτό να νευριάζουν και να με δείχνουν τα πέντε δάχτυλα... μπορεί όμως και να με χαιρετάνε δεν είμαι σίγουρος.

Κανένας δε δουλεύει εδώ αδερφέ. Κι όποιος πάει να δουλέψει πιάνουν κάτι μικρά ρόπαλα και δέρνονται. Βάρβαρο πράμα αυτό το ξύλο. Τουλάχιστον εκεί σ' εμας σε σκοτώνουν μια και καλή.

Αδερφέ, άμα δεν βγάζεις τα γράμματά μ' είναι γιατί τρέμω απ' την πείνα. Κι εδώ η πείνα είναι χειρότερη από Αλβανία, γιατί εκεί ούτε φαγητά βλέπεις, ούτε κανέναν να τρώει. Εδώ όμως με πήγαν σ' ένα μεγάλο μπακάλικο που το λεν στα ελληνικά "πρισντουνίκ" και λυποθύμησα τρεις φορές μέσα. Αλλά μετά συνήθησα και να σου πω την αμαρτία μου έκλεψα και μια κονσέρβα, πολύ νόστιμη. Τέτοιο ωραίο πράμα δεν έχω ξαναφάει... είχε και φωτογραφία ένα σκυλί απ' έξω. Αλλά τι με νοιάζει εμένα, εγώ το φχαριστίθηκα. Μόλις χόρτασα όμως σκέφτηκα μήπως αυτό που έφαγα ήταν σκυλί και θυμήθηκα τον δικό μας τον Δελιγκέκα κι άρχισα να κλαίω. Λες να είναι τόσο νόστιμος κι ο Δελιγκέκας μας και να μην το ξέρουμε;

Εδώ όμως με φαίνεται αδερφέ πως οι ανθρώποι είναι πιο πεινασμένοι από εμάς. Όλη την ημέρα ψωνίζουν τόνους από φαγητά λες κι έχουν να φαν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Και μετά το βράδυ πάνε σε κάτι μαγαζιά και πείνουνε και κάτι ανθρώποι που κρατάν μικρόφωνα ουρλιάζουν σαν τον Δελιγκέκα μας όταν τον δέρνεις. Κι αυτοί απο κάτω, προσπαθούν να τους πετύχουν με ότι πιάτα τους περίσεψαν απ' το φαϊ. Αυτός ο ελληνικός καπιταλισμός... μυστήριο πράμα.

Θυμάσαι αδερφέ, που πριν μερικά χρόνια συλλάβαν τη γιαγια έξω από το καφενείο επειδή είπε ότι εκτός από το σοσιαλισμό υπάρχει και η μοναξιά; Να τη φιλίσεις σταυρωτά και να την πεις να μην στεναχωριέται γιατί και στον σοσιαλισμό και στον καπιταλισμό η μοναξιά παντού η ίδια είναι...""

Ημέρα κατά του Ρατσισμού, ημέρα Ποίησης..

2011-03-21T13:23:00.010+02:00

η σημερινή και..

έχω την άποψη πως πρώτοι οι δάσκαλοι οφείλουμε απέναντι σε τέτοια θέματα να ανταποκρινόμαστε

άλλωστε αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης αλλά και της παιδείας που παρέχει το σχολείο στα μέλη της κοινωνίας του

πόσο μάλλον σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς...

ανασύρω λοιπόν από τα παλιά, τα απλά λόγια μιας μαθήτριας δημοτικού σχολείου κι ένα στιχούργημα που τραγουδήθηκε πολύ σε καιρούς δύσκολους για την Μεσόγειο...

"Όλοι οι ανθρωποι στη ζωη τους θα δειξουν ένα στιγμα ρατσισμου.

Ρατσισμος είναι να υποτιμας καποιον ανθρωπο που έχει ερθει στη χωρα σου, αλλά καταγεται από άλλη χωρα.
Είναι λογικο καποια στιγμή να υποτιμησεις καποιον που είναι από άλλη χωρα μονο και μονο για τη καταγωγη του, αλλά αυτό δε σημαινει ότι είναι και σωστό.
Αμα το σκεφτεις καλυτερα θα δεις ότι ειστε ιδιοι.

Η αιτια του ρατσισμου και της ξενοφοβιας είναι η κακια γλωσσα των ανθρωπων που σε κανει και παρασυρεσαι, πχ. μπορει να ακους καθημερινα ότι τα πιο πολλα εγκληματα γινονται από ξενους, αυτό όμως δεν ισχυει παντα.

Κι αμα ισχυει κανεις δε τους ρωτησε γιατι εκαναν αυτό το εγκλημα. Πχ. μπορει να το κανανε από οικονομικα, ψυχολογικα και προσωπικα προβληματα.

Πηγαινε στη θεση τους, αμα εχεις ένα παιδι που πειναγε θα εκλεβες κι εσυ να το ταίσεις. Γι αυτό δεν πρεπει ουτε να τους υποτιμαμε, ουτε να τους φοβομαστε, γιατι απλα ειμαστε ιδιοι."

Ειρηνη Σ.

18/12/2006

η Μεσόγειος

ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου

έγινε τραγούδι απο τον Ελληνα Ζωρζ Μουστακί

πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Μερκούρη

Mesogeios

βράβευση του αδελφού σχολείου .

2011-03-18T19:47:00.000+02:00

το ηλεκτρονικό περιοδικό του 2ου Γυμνασίου Ζεφυρίου κι οι συντελεστές του, βραβεύτηκαν στην 26η απονομή βραβείων σε μαθητικά έντυπα!

η λέξη συγχαρητήρια, για μένα, είναι λίγη για να δείξει την χαρά μου και την αιτία της...

συνάδελφοι.. παιδιά... και σε άλλα ακόμη!!!!!

μ π ρ ά β ο Σας!!!!!

2011: European Year of Volunteering .

2011-03-08T14:48:00.011+02:00

η πρό(σ)κληση ήρθε από την Πολωνό συνάδελφο Φυσικό, Wiesława Malinowska

ένα ακόμη πρόγραμμα etwinning με θέμα: παιδιά χωρίς γονείς και ηλικιωμένοι χωρίς παιδιά..
ένα πρόγραμμα στα πλαίσια του 'εργου της ΕΕ: 2011, έτος εθελοντισμού

κι η Στεφανία έγραψε:

"ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΙΔΙΑ & ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΓΟΝΕΙΣ..."

Δύο κοινωνικά σύνολα που περνάνε την ζωή τους χωρίς κάποια σίγουρη ή μόνιμη αγάπη , χωρίς κάποια βέβαιη στοργή ,χωρίς να πιστεύουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν στην σημερίνη κοινωνία ,μιας και τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στις μέρες μας...

Πρωτ' απ' ολα αυτοί τα δύο κοινωνικά σύνολα έχουν υποστεί και νιώσει την αληθινή έννοια της απομονωσης ,το πως ειναι να ζεις μονος σου ,χωρις να ξερεις πως καποιος ,καπου νοιαζεται για σενα. Χωρις να περιμενουν απο καποιον στις γιορτες να τους κανει ενα δωρο. Μονοι τους!!! Αντιμετωπιζοντας ο,τι δυσκολια βρεθει μπροστα τους και κανοντας τους πιο σκληρους απο οτι θα ειναι καποιος αλλος απλος ανθρωπος।

Ηλικιωμενοι χωρις παιδια ...
Μια ομαδα ανθρωπων η οποια στο τελος δυσκολα δεν εχει καποιον κοντα της ।
Ολα γινονται λαθος απο την αρχη χωρις να το γνωριζουν ।
Αυτοι αποφασιζουν να μην φτιαξουν οικογενειες και το πληρωνουν μετα απο μερικα χρονια ।Υποθετουν με το να γλεντουν την ζωη τους με παρεες , με διαφορες επιπολαιες σχεσεις οτι κερδιζουν κατι κι ομως το αποτέλεσμα εις το πηλικο ειναι μηδεν ।
Αφού οταν ενηλικιωθουν τα πραγματα δυσκολευουν οσον αφορα την υγεια και τις αντοχες κυριως।
Θα καταλαβουν το λαθος που δεν εκαναν παιδια και θα το μετανιωνουν οταν ειναι μονοι τους στο σπιτι χωρις κανεναν να τους φροντιζει ।
Και επισης θα ζηλευουν οταν θα βλεπουν πιθανον καποιον γνωστο ,να ειναι μαζι με τα παιδια και τα εγγονια του σε καποια δυσκολη στιγμη και θα τον γεμιζουν χαρα ।

Τοτε και μονο τοτε θα μπορουν αυτοι οι ανθρωποι να συνειδητοποιησουν την θεση τους οτι ολη η ζωη δεν ειναι να την διασκεδαζεις μονος σου ,η ζωη ειναι να την μοιραζεσαι।
Αυτοι οι ανθρωποι δεν εζησαν τα παντα και ουτε προκειται να τα ζησουν , δηλαδη δεν προκειται να μαθουν πως ειναι η οικογενειακη ζωη και ουτε αυτο που θα μπορουσαν να κερδισουν απο μια δικια τους οικογενεια।

Δυστυχως όμως απο εδω και περα θα υπαρχουν ολο και περισσοτεροι τετοιοι ανθρωποι που θα βιωνουν την ηλικιωμενη τους ζωη , ΜΟΝΟΙ!!!
Ειναι πολυ κριμα να βαζουν τον εαυτο τους να περναει αυτην την δοκιμασια ,ενω θα μπορουσαν να γεμισουν χαρα μεγαλωνοντας τα εγγονια τους।
Αλλα ποιος βεβαια θα το σκεφτει αυτο???
Ποιος θα πει "Ειναι ωρα τωρα να σοβαρευτω "???
ΚΑΝΕΙΣ !!!!
Κι ετσι σημερα εχουμε το λυπητερο φαινομενο λογω της ανικανοτητας ενος νεου να πει οτι μπορω και ειμαι ωριμος να κανω οικογενεια ।
Η μοιρα τους ειναι στα χερια τους και αυτοι την γραφουν λανθασμενα...

Απο την αλλη μερια τωρα υπαρχουν και τα παδια χωρις γονεις ।
Τα παιδια που υποφερουν , που βασανιζονται , που εχει καταστραφει η ακομα που δεν εχει υπαρξει παιδικη ηλικια ।
Τα παιδια που τους αξιζει πολλη αγαπη ,τρυφεροτητα ,στοργη και δεν την εχουν παρει απο πουθενα ।

Υπαρχουν ανθρωποι που ειναι ανάξιοι στο να λεγονται "γονεις" ,που αφηνουν τα παιδια τους και υπαρχουν κι αλλες περιπτωσεις που η ελλειψη γονεων μπορει να προκληθει απο καποιο δυστυχημα ।
Παρ' ολο που οι περιπτωσεις ειναι διαφορετικες (στην πρωτη περιπτωση πεφτει ολο το βαρος στους γονεις ενω στην δευτερη καποιος αλλος ευθυνεται για την κατασταση)κι ομως το αποτελεσμα ειναι ιδιο

Παιδια με ψυχολογικα προβληματα ,παιδια μονα τους στον κοσμο ,αλλα χωρις σπιτι ,που μαθαινουν στις δυσκολιες της ζωης και γινονται ολο και πιο σκληρα για να την αντιμετωπισουν ,παιδια που θα εδιναν τα παντα για μια ζεστη αγκαλια ... Αυτα τα παιδια εχουν πραγματικο προβλημα ,ακομα και ρατσιστικο απο αλλα παιδια (πχ:σχολειο,παρεες)।Αυτα τα παιδακια δεν εχουν φταιξει σε τιποτα για να εχουν μια τετοια ζωη ,τους αξιζουν τα καλυτερα και μακαρι να τα βρουν μπροστα τους।
Τα παιδια χωρις γονεις μπορει να εχουν δυο πορειες ζωης η να παλεψουν για μια πετυχημενη ζωη και να φτιαξουν μια οικογενεια με παιδια και στα παιδια τους να δωσουν οση αγαπη δεν εισεπραξαν ποτε αυτοι 'η και λυπαμαι που το λεω να μπλεξουν (ναρκωτικα ,νυχτα )

Για όλη ομως αυτην τηνν κατασταση φταiει η παλιοκοινωνια που προσφερει ανουσια πραγματα σε αχρηστους η σε αυτους που δεν αξιζουν τιποτα ।
Μακαρι να προσεφεραν σε αυτους που αξιζουν πολλα και οχι να υπαρχουν καποιοι ηλιθιοι και αχορταγοι που κοιταν την παρτη τους ,που εχουν τα παντα και θελουν ολο και περισσοτερα κι ολα στο χερι ।
Δυστυχως ομως απο τετοιους ειναι γεματη οποιαδηποτε κονωνια ... Καποιος που μπορει να το αλλαξει ολο αυτο το χαλι ειναι τα μικρα παιδια μαθαινοντας να ζουν τιμια να παλευουν για να ζησουν και για ο,τι θελουν και να μαθουν να δινουν αγαπη και καταννοηση ।
Αυτα τα παιδια πρεπει να τα προσεχουμε σαν τα ματια μας ,διοτι αυτα ειναι το μελλον μας ...

Και οσον αφορα τους ηλικιωμενους η κοινωνια πρεπει να φροντιζει για αυτους καποιοι εξιδικευμενοι ανθρωποι πρεπει να ειναι διπλα τους και να τους φροντιζουν ,ασχετως αν αυτοι φταινε για την κατασταση τους και τις επιλογες που καναν στην ζωη τους...

χΑρΤαΕτΟΊ .

2011-03-07T09:08:00.003+02:00

το κείμενο που ακολουθεί είναι του αγαπημένου μου φίλου κυρίου Σωτήρη Κανελλόπουλου, ο οποίος ..αποφοίτησε αισίως κι επιτυχώς από το 2ο ΕΠΑΛ Σιβιτανιδείου και τη θέση του επί χρόνια Διευθυντή της, προσφάτως

δημοσιεύτηκε από τον ίδιο σε άλλο διαδικτυακό χώρο κι από κει και πέρα, το κείμενο ανήκει σε εκείνους που θα το διαβάσουν, όπως ο ίδιος συνηθίζει να μου λέει...

το βρήκα αληθινό, κατατοπιστικό μα πάνω από όλα τρυφερό, και γι αυτό το αναδημοσιεύω εδώ

το βίντεο που το συνοδεύει, είναι εικονοποίηση μιας από τις πιο όμορφες κι επίσης αγαπημένες συνθέσεις του μεγάλου έλληνα δημιουργού, Μίκη Θεοδωράκη: χαρταετοί

η μουσική λες κι ακολουθεί περιγράφοντας το πέταγμα του χαρταετού...

το βίντεο είναι καθ' υπόδειξιν της φίλης Νατάσσας Συλλιγνάκη

ο Σωτήρης κι η Νατάσσα μαζί με τον συνάδελφο κύριο Τάσο Καραμήτσο, είναι οι πρώτοι που ενθάρρυναν, ακολούθησαν και έστειλαν αυτό το blog στον αέρα της blogόσφαιρας

τους ευχαριστώ..

"Χαρταετός...

Τον έφερε !!!
Δικό της δημιούργημα.
Έβαλε όλη της την τέχνη.
...Πήρε από τις καλαμιές λεπτά γερά καλάμια και έφτιαξε τις μάνες.
Μίλησε μυστικά με τα σύννεφα και τις χάρισαν τα χρώματά τους την ώρα του δειλινού.
Έκανε “ματάκια” στα λιβάδια και της δώρισαν το πιο όμορφα κομμάτια από το χαλί τους. μ’ αυτά χρωμάτισε τα άσπρα της χαρτιά
Οι φίλοι της οι μεταξοσκώληκες, της χάρισαν την πιο φίνα και λεπτή μεταξένια κλωστή τους, για να φτιάξει τον σπάγκο.
Ζύγιασε τις μάνες νάναι ίδιο παντού το πάχος τους, τις έδεσε στη μέση με την μεταξένια την κλωστή της και τις άνοιξε στα έξι ίσα τρίγωνά τους.
Πέρασε γύρω από τις μάνες τη κλωστή και με επιδέξιες κινήσεις τάνυσε τις περιμετρικές κλωστές να γίνουν σαν περίγραμμα αστεριού.
Οι χρωματισμένες κόλλες έτοιμες πήραν την θέση τους και φτιάξανε το όμορφο αστέρι.. Και η ουρά έτοιμη και αυτή. Και τα ζύγια.
-Μα πώς θα σηκωθεί στον αέρα, πώς θα πετάξω τον χαρταετό, αναρωτήθηκε όταν έφτασε λαχανιασμένη ελαφρά, στο ύψωμα.
Ήταν εκεί. Την περίμενε. Χαμογελαστός. Πάντα την περίμενε. Εκεί και παντού..
-Πανέμορφος είναι, είπε βλέποντας την να φτάνει με το χαρταετό της.
-Έβαλες όλη την ομορφιά, που έχεις στη ψυχή σου. Μη στεναχωριέσαι. Εγώ θα πετάξω το χαρταετό σου, συνέχισε.
-Για να δω μόνο τα ζύγια, είναι εντάξει;
-Κάτσε λίγο να τα φτιάξω.
Δώσε μου την καλούμπα με το μεταξένιο σπάγκο.
Κάνε μου κεφάλι.
Να έτσι κράτα τον, από αυτή τη μάνα και σήκωσε τα χέρια σου ψηλά. Όταν σου φωνάξω άφησέ τον.
Αστοοοονννν»
Με γρήγορες κινήσεις το αγόρι άρχισε να τραβάει το σπάγκο. Μια δυο τρεις …. επτά απλωτές.
Ο χαρταετός κινήθηκε προς τα επάνω. Τα κρόσσια του, με μικρά πλαταγιάσματα, κάνανε το θρόισμα τραγούδι του ταξιδευτή.
Το αγόρι σταμάτησε να μαζεύει το σπάγκο και τον άφησε να περνάει μέσα από τα δάχτυλά του.
Ο χαρταετός κινήθηκε απομακρυνόμενος και προς τα κάτω.
Ο μεταξένιος σπάγκος που είχε σωρευτεί απ’ τις επτά απλωτές, ακολούθησε την πορεία του χαρταετού και άρχισε να ξετυλίγεται και άλλος από τη πεσμένη καλούμπα.
Με αποφασιστικότητα το αγόρι, με τα πόδια καρφωμένα στη γη, άρχισε πάλι να τραβάει το σπάγκο.
Πέντε απλωτές τούτη τη φορά.
Ο χαρταετός πάλι τεντώθηκε και με περηφάνια κινήθηκε προς τα πάνω.
Τα κρόσσια του τραγούδησαν τον ήχο της περήφανης πορεία του. Και πάλι ο σπάγκος ελεύθερος.. Ο χαρταετός ταξίδεψε μακριά και προς τα κάτω παρασύροντας όλο το μαζεμένο μεταξένιο σκοινί και άλλο από την καλούμπα που ξετυλιγόταν.
-Θα πέσει, του φωνάζει το κορίτσι, βλέποντας τον χαρταετό να κατεβαίνει επικίνδυνα χαμηλά και την ουρά του να παραμένει λίγο ψηλότερα. Κάτι σαν να έκανε υπόκλιση έμοιαζε ο χαρταετός.
-Μη φοβάσαι της χαμογέλασε, ξέρω.
Με αποφασιστικές κινήσεις ξανά οι απλωτές για να μαζευτεί ο σπάγκος και μια μεγάλη τελευταία κίνηση, από επάνω προς τα κάτω χαμηλά και πίσω. Σαν να έκανε το αγόρι τούτη τη φορά υπόκλιση στον χαρταετό, που περήφανα και χαμογελαστά ανέβαινε στα ύψη.
Ο σπάγκος πάλι κύλησε ανάμεσα στα δάχτυλα του αγοριού και τώρα ακολούθησε τον χαρταετό στο δρόμο της απομάκρυνσής του.
Η καλούμπα ξετυλίχτηκε και άλλο.
Ο χαρταετός έσκυψε πάλι στην υπόκλισή του, μα τούτη τη φορά, με περισσότερο χάρη και λιγότερο ταπεινά.
Το αγόρι, που τόση ώρα στέκονταν με τα πόδια να πατάνε στη γη ανοιχτά σαν έτοιμα να κάνουν ένα βήμα, άφησε τον χαρταετό να χαρεί λίγο την μικρή του πτώση και πάλι συγκρατώντας τον σπάγκο, άρχισε να το μαζεύει.
Πάντα γρήγορα και αποφασιστικά.
Μόνο που τούτη τη φορά, η τελευταία κίνηση δεν έμοιαζε υπόκλιση. Το χέρι, κρατώντας το σπάγκο σηκώθηκε ψηλά και κινήθηκε προς τα πίσω. Το κορμί του αγοριού έκανε ένα τόξο και το χέρι έδειξε στο αετό την πορεία, που το ζητούσε να ακολουθήσει
-Πήγαινε επάνω. Πήγαινε στα σύννεφα. Ταξίδεψε στους ουρανούς και γίνε το αστέρι που θέλησε το κορίτσι.
Ο χαρταετός κατάλαβε.
Η κίνηση τώρα πια ανοδική.
Η καλούμπα ξετυλίγεται. Ο μεταξένιος σπάγκος, ακολουθεί το χαρταετό στο δρόμο εκεί ψηλά προς τα όνειρα.
Το κορίτσι πλησιάζει στο αγόρι.
Στέκεται δίπλα του και στρέφει τα μάτια στον ουρανό.
Εκεί, που το όνειρο που έφτιαξε μαζεύοντας όλα της τα όνειρα μαζί, ταξίδευε ήδη έχοντας βρει τον αέρα του.
Ακούμπησε το χέρι της επάνω στον μεταξένιο σπάγκο, και τον ένιωσε να γλιστράει ακολουθώντας το χαρταετό στο ταξίδι του.
Το χέρι της ακολούθησε το σπάγκο προς την αντίθετη μεριά, μέχρι που συνάντησε το χέρι του αγοριού.
Εκεί στάθηκε. Άφησε το σπάγκο και έπιασε το χέρι. Τα μάτια και των δυο στραμμένα στον ουρανό.
Το χαμόγελο του χαρταετού, όμοιο με το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών.
Έγειρε το κεφάλι της στον ώμο του αγοριού και του ψιθύρισε, «πάω».
-Θα σε προσέχω, της χαμογέλασε.
Θα είμαι εδώ να σε κρατάω. Ότι και να γίνει, εδώ θα στέκομαι και θα κρατάω ψηλά τον χαρταετό. Πήγαινε. Πήγαινε εκεί ψηλά στο όνειρο. Δες τα σχήματα, γίνε ένα με τα χρώματα, αφουγκράσου τους ήχους, που φτάνουν στη χώρα των ονείρων. Μη φοβάσαι. Πήγαινε. Και ξέρεις, εκτός που μπορώ να πετάω το χαρταετό, μπορώ να πετάω και μαζί σου, να είμαι δίπλα σου εκεί ψηλά και όποτε χρειαστεί, εδώ στη γη.
Να είσαι ευτυχισμένη θέλω... "

κΑΛή ΣαραΚοΣτή!!!

ταξίδι στους τόπους καταγωγής μας .

2011-02-22T17:53:00.003+02:00

***

το θέμα ξεκίνησε κάποιο πρωινό στην αρχή της φετινής χρονιάς

τα αγόρια μπήκαν από το διάλειμμα στην τάξη, καταϊδρωμένα και με φανερή υπερένταση

ξεστόμιζαν λόγια άσχημα ο ένας στον άλλον, θυμωμένα και υποτιμητικά για τους τόπους καταγωγής τους

το όλο θέμα έμοιαζε ανεξέλεγκτο και με στεναχώρησε και προβλημάτισε πολύ

όταν πια καταφέραμε να ελέγξουμε τα πνεύματα, ζήτησα απο τα παιδιά να γράψουν ανυπόγραφα τη γνώμη τους για το παιχνίδι στο σχολείο και το πως βλέπουν τον εαυτό τους μέσα στην τάξη

αντιγράφω σύντομα κι επιλεκτικά...

"ένα σχολικό παιχνίδι θα έπρεπε να είναι ένα ψυχαγωγικό και ξεκούραστο 'διάλειμμα' από την όλη αναστάτωση και το άγχος που περνάμε, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι μαθητές. Τα μαθήματα είναι πολλά και έτσι ένα σχολικό και φιλικό παιχνίδι θα βοηθούσε ένα παιδί να ξεκουραστεί και να πάρει μια ανάσα. Αυτό σημαίνει το παιχνίδι κι ο αθλητισμός γενικά. Μας φέρνει πιο κοντά στον άλλον και όταν αρχίζουν οι καυγάδες, υπάρχει πρόβλημα. "

"ένα παιχνίδι μεσ' το σχολείο το φαντάζομαι με:

* εντάσεις

* τσακωμούς

* γκολ - καλάθια κλπ

* όλους τους φίλους μου

* απεριόριστο χρόνο παιξίματος

* τρέλες

* πανηγυρισμούς

* υβριστικά λόγια "

" ο εαυτός μου μέσα στην τάξη:

* Ομιλιτικότατος

* Παιχνιδιάρης

* Λίγο έξυπνος

* Λίγο βαρετός

* Ψιλό τρελό

* Ελάχιστα γκαφατζής

* Κοινωνικός "

"μέσα στη τάξη μ' αρέσει να μιλάω με αυτόν που κάθομαι. Μ' αρέσει όμως και να γράφω αλλά χαζεύω λίγο γιατί βαριέμαι σε μερικά μαθήματα."

"τον εαυτό μου τον βλέπω με χαρά και όχι αρκετά καλό μαθητή. Όποιος καθηγητής κι αν έρθει μέσα στη τάξη, εγώ θα διακόψω το μάθημα. Τυχαίο; δε νομίζω! Γενικά μ' αρέσει να πειράζω τους καθηγητές για παράδειγμα .... .... "

"το εαυτό μου τον βλέπω με όρεξη στα μαθήματα και χωρίς να κάνει φασαρία μεσ' τη τάξη. Αλλά πάντα ένα μέρος του θέλει να επαναστατήσει. Αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και ήσυχοι."

"εμένα δε μου αρέσει πολλές φορές να κρίνω τον εαυτό μου και προτιμώ οι άλλοι να με κρίνουν. Όμως μπορώ να κάνω μια εξαίρεση. Πιστεύω πως είμαι αρκετά προσεκτική και επιμελής, όμως όταν βαριέμαι γίνομαι άτακτη και δύσκολα υπακούω τον άλλον. [...] "

μεγάλες αλήθειες απο μικρά χείλη...!!!

μετά απο αυτό και για να νοιώσουμε, ίσως, καλύτερα, βαλθήκαμε να γνωρίσουμε τους τόπους καταγωγής μας, μέσα απο ένα "ταξίδι" με πυξίδα τις αισθήσεις και τη περιέργειά μας

έτσι, "ορίσαμε" τα θέματά μας κι αρχίσαμε αισίως μετά τα Χριστούγεννα να τα υλοποιούμε

μονοπάτια στα οποία θα "περπατήσουμε" :

διατροφή
φυτά-ζώα
κλιματικές συνθήκες - κατοικία
θεσμός οικογένειας - συνήθειες
μουσικές - μουσικά όργανα

φιάξαμε με τη βοήθεια του συναδέλφου των καλλιτεχνικών ένα πίνακα κι αρχίσαμε να επικολλάμε τα στοιχεία απο τις αναζητήσεις μας στοχεύοντας στην ευχαρίστηση του ταξιδιού και τη γνωριμία μεταξύ μας....

η φωτογραφία της αρχής, απο την ..αρχή μας :)

γρίπη τέχνας κατεργάζεται....

2011-02-10T20:44:00.001+02:00

...και εξ αιτίας της πολυήμερης απουσίας μου από το σχολείο, κι ένα σχέδιο αυτό-αξιολόγησης

το σχέδιο (αυτο-)αξιολόγησης στήθηκε σε υπολογιστικό και διαδικτυακό περιβάλλον με τη βοήθεια του φίλου και συνάδελφου κ. Θανάση Τσαγκατάκη (ΠΕ19) του 2ου Γυμν. Ζεφυρίου

συναδελφικότητα και συνεργατικότητα στη πράξη..! :))

τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως!

το σχέδιο :

Φυσική Γ΄Γυμνασίου

Ηλεκτρικό ρεύμα - Ηλεκτρικό κύκλωμα

ας ..παίξουμε λοιπόν!!!...

Scribd: καινούργιο κοσκινάκι μου...

2011-01-23T20:04:00.003+02:00

καινούργιο για εμένα...

και το κείμενο της Διαθεματικής μας εργασίας "το Φως" όπως διαμορφώθηκε τότε και "κρεμάστηκε" σήμερα στο scribd...

The Light

πρώτη, έξω από την αυλή μας εξόρμηση .

2011-01-22T17:54:00.000+02:00

το έχουμε ξαναπεί..

η πρώτη του σχολείου εξόρμηση εκτός των οικείων τειχών..

αποτελεί μια ευκαιρία γνωριμίας και συμφιλίωσης των ..συμβαλλομένων στη σχολική διαδικασία, αφορμή για εκτόνωση, παιχνίδι, χαλάρωση, γνωριμία με το καινούργιο

Νέα Πέραμος (Μεγάλο Πεύκο)

21/1/2011

(πτήσεις κι αραξοβόλια

μερική άποψη του λιμανιού)

η ημέρα μας ευνόησε

ελαφριά συννεφιά κι ένας ήσυχος νοτιάς πριν να ξεσπάσει η μεσημεριανή μπόρα..

κουρνιάζουν πριν τη συνέχεια του ταξιδιού τους..

αραξοβόλια εντός κι εκτός..

και τα μεγάλα παιδιά συντονίζουν τις αναμνηστικές τους πόζες..

γαλήνη..

παροπλισμένοι και μαχητές...

Ναυπηγεία Νέας Περάμου..

κι ο γάτος "μετρά" τη μερίδα του...

ο νέος "θίασος" επί σκηνής

τα παιδιά της Α΄

πτήσεις κι αραξοβόλια

..όπως οι άνθρωποι...

...

το 1ο Γυμνάσιο Ζεφυρίου πάει Παλαιά Βουλή .

2010-12-27T07:49:00.002+02:00

ανάμεσα στα σημαντικά γεγονότα της σχολικής μας ζωής, οφείλουμε, κατά τη γνώμη μου, να κατατάξουμε τις επισκέψεις μας σε διάφορους χώρους

την 1η του μήνα που φεύγει, όπως ήταν προγραμματισμένο, καταμερίσαμε τους καθηγητές ανά τάξη και συνοδεύσαμε τα παιδιά σε εξωσχολικές δραστηριότητες

μου έτυχε (αναρωτιέμαι δηλαδή κατά πόσο ήταν τυχαίο..:))), να συνοδεύσω την Γ γυμνασίου στην επίσκεψή της στην Παλαιά Βουλή

α, μα δεν το κατάλαβα το: και; τι;...

ησυχάσατε;

το ίδιο κι εγώ!

μπήκα καταχαρούμενη (έτσι είμαι συνήθως σε τέτοιες εκδηλώσεις) στο πούλμαν και στρογγυλοκάθισα με το αβαντάζ πως οι δύο άρρενες συνάδελφοι, δε θα άφηναν σε δυο κυρίες, εμένα και τη Μαρία, να αναλωθούν με τα πολύ σοβαρά διαδικαστικά

πράγματι και πράγματι η αφεντιά μου, καθώς ήταν ήδη κουρασμένη από τα δικά της ποικίλα καθήκοντα, κάθισε σε θέση απόλαυσης της διαδρομής

με την ευκαιρία.. υπέροχα γκράφιτι στους δρόμους της Αθήνας

αμ δε!

είχα λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο!

κι όταν ο "ξενοδόχος" είναι ο κύριος Σταυρόπουλος, το μενού κρύβει εκπλήξεις!!!...

μας παρέδωσε από ένα φάκελο, κρατώντας και έναν ακόμη για τον εαυτό του

παράλληλα μας ανακοινώθηκε το σχέδιο ..δράσης

οι μαθητές θα χωρίζονταν σε ομάδες με κριτήριο την εποχή γέννησής τους, κι εμείς θα ακολουθούσαμε ανάλογα

στο πακέτο που μας παραδόθηκε υπήρχαν φωτοτυπημένες φωτογραφίες από εκθέματα που θα βλέπαμε κι ανάλογο ερωτηματολόγιο

διαφορετικά για κάθε ομάδα

στο τέλος, ένα στοιχειώδες εργαλείο αξιολόγησης της δράσης

ο ίδιος εκτός από την ομάδα του, ανέλαβε και την ξενάγηση

το πράγμα κύλησε εξόχως καλά με τα αποτελέσματα να φαίνονται στα μάτια των μαθητών μας

σε μια καλύτερη φάση ενδεχομένως να σταθώ ικανή να προσθέσω και στοιχεία από τους φακέλους και την εξέλιξη του θέματος

δεν θάθελα όμως να περάσει η χρονιά δίχως να αναφερθώ σε αυτή την έξοχη δραστηριότητα με την ευθύνη του συναδέλφου

και δεν ήταν η πρώτη φορά..

σε κάποια επόμενη ημέρα, στο σχολείο πλέον, "παίζοντας", αξιολογήσαμε και σαν ομάδα συνοδών τα αποτελέσματα, τη συμμετοχή και τα αποτελέσματά της όπως κατεγράφησαν στα ερωτηματολόγια, κάθε ομάδας...

προς το παρόν, κάποιες από τις φωτογραφίες που συγκέντρωσα παίζοντας το ρόλο του άτακτου μαθητή..!!!

προσέξτε τη φορεσιά του Κολοκοτρώνη..

αλλιώς είχα στο μυαλό μου τους ήρωες

το ίδιο και τα παιδιά

θα φταιν' τα παραμύθια

ή μήπως οι εικόνες;.....

κΑλές γιΟρτές!!!!

2010-12-23T14:09:00.005+02:00

οι μαθητές του Α2 τμήματος του σχολείου μας εύχονται με τον δικό τους τρόπο

αρχικά φιάξαμε ένα "σακούλι" στον πίνακα, με πράγματα κι ευχές που θεωρούμε σημαντικές για όλους

μετά προσπαθήσαμε σε μικρές και μεγάλες καρτούλες να φιάξουμε ο καθένας τη δική του ευχούλα

κατόπιν σχηματίσαμε το δεντράκι των ευχών μας στον πίνακα ανακοινώσεων

και.. ιδού!

Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά

Ευτυχισμένο το 2011 και υγεία

(Μαρισόφη)

Καλά Χριστούγεννα, υγεία, ευτυχία, χαρά, αγάπη σ' όλο τον κόσμο

(Αλεξάνδρα)

Ευτυχισμένο το 2011, Καλή Χρονιά

(Νίκος)

Καλά Χριστούγεννα, καλή Πρωτοχρονιά, εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να φέρει σε όλο τον κόσμο υγεία, χαρά, αγάπη μα πολύ αγάπη

(Δέσποινα)

Καλές γιορτές, χαρά και ειρήνη

(Κωνσταντίνος)

Εύχομαι να έχω αγάπη, υγεία και ευτυχία με τη νοικογένειά μου και τους συνανθρώπους μου

(Γιάννης)

Να πάρω περισσότερα CD για PS3..

(Φάνης)

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και αγάπη

Να είναι καλά οι καινούργιοι χρόνοι

Εύχομαι ευτυχία και υγεία σ' όλο το κόσμο

Καλά Χριστούγεννα, καλή χρονιά

(Αικατερίνη)

Εύχομαι αγάπη σε όλο το κόσμο, χαρά, ειρήνη και ότι επιθυμήσει ο κόσμος. Καλά Χριστούγεννα.

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα, υγεία, ευτυχία σ' όλο το κόσμο με πολύ αγάπη...

(Δήμητρα)

Εύχομαι υγεία και αγάπη για όλο το κόσμο και καλά Χριστούγεννα.

Πάει κι αυτό το έτος

πέρασε μοναχικά

μα, ελπίζω ο καινούργιος χρόνος

ναναι γεμάτος με αγάπη και χαρά

Μέσα απο τη καρδιά μου

θα σας πω το πόσο πολύ σας αγαπώ

και το παλιό το έτος παιδιά

πάει! πέρασε κι αυτό!!!!...

(Ελένη)

κΑλές ΓιορτΈς!

Poverty and Social Exclusion: απονομή βραβείων

2010-12-17T20:18:00.010+02:00

σήμερα, βρεθήκαμε από τους πρώτους στη τελετή απονομής βραβείων για τις καινοτόμες δράσεις etwinning,

καταχαρούμενοι,

όχι άδικα μια που στον τομέα που συμμετείχαμε,

κερδίσαμε την πρώτη θέση με το έργο: πενία - παιδεία - εγκατάλειψη

έχουμε και λέμε:

νάμαστε κι εμείς!

ελαφρώς κουνημένοι γιατί παίρνουμε από μάτι...:))

εδώ, στη φάση που μας διαπερνούν,

όλους,

ρεύματα πνευματικότητας ή υπερδιέγερσης

η Μαριλένα στοχάζεται περιμένοντας

κι εγώ αρπάζω την ευκαιρία

να απαθανατίσω τη στιγμή και τη φατσούλα της :))

σε πρώτο και δεύτερο πλάνο, η τσαχπινιά κι ο στοχασμός

η αναμονή γύρευε λόγου να γίνει πιο υποφερτή

έι! δώστε μου την προσοχή σας!!!

εντάξει! η αναμονή μας κούρασε κι επιζητούμε διέξοδο στη κουβεντούλα

πρώτο και δεύτερο πλάνο

ο θίασος επί σκηνής

όχι όλος

ένα μερος του, όπως το είχαμε σχεδιάσει απο το σχολείο

πάντως, το μοναδικό σχολείο που έβαλε τους επί τους ουσίας πρωταγωνιστές, στο προσκήνιο

πρώτα ο μαθητής, δε λέμε;...

το βραβείο μας!!!

είμαστε καταχαρούμενοι

αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν σταθήκαμε και κριτικά στα πράγματα,

με τις δυνάμεις και την ευαισθησία που διαθέτουμε

"δηλαδή κυρία, βραβευτήκαμε που αναδείξαμε τη φτώχεια;

εμείς δεν θέλουμε την φτώχεια"

το βλέμμα του Σπύρου είχε την ένταση και τη σοβαρότητα ενός ανθρώπου που έχει ήδη προχωρήσει τη σκέψη του πέρα από την ερώτηση που έκφρασε και με τον τρόπο που το έκανε

ελπίζω να έχουμε τη δύναμη και τη φαντασία

να εξελίξουμε το θέμα σε ευρεία συζήτηση και πρακτική

ίσως και μακρυά από διαγωνισμούς...

για την ουσία του θέματος ...

πάντα το πράσινο θα γίνεται πιο ελκυστικό όταν εντός του γεννιέται το κόκκινο...

[κι ας είμαι παναθηναϊκός..]

οι δυο τελευταίες φωτογραφίες

είναι από θάμνους στην έξοδο του Υπουργείου

λεπτομέρειες καθώς και τα υπόλοιπα, θαυμάσια, διαγωνιζόμενα έργα

μπορεί κανείς να δεί εδώ:

http://www.etwinning.gr/?sectionId=18&articleId=561

http://www.etwinning.gr/files/1292510942afisa2010_apopsasiepitropis.pdf

http://www.etwinning.gr/new/contests/poster2010

ευχαριστώ θερμά τους μαθητές μου για το ξεκίνημα αυτού του ταξιδιού...

Poverty and Social Exclusion .

2010-12-02T17:26:00.016+02:00

όλα τα στιγμιότυπα είναι γνήσια
κανένα δεν "στήθηκε" από εμάς
κάνοντας κλικ επάνω σε καθε ένα, μεγεθύνονται [ελπίζω]

- ας γκρεμίσουμε τα "τείχη" -

με αυτόν τον τίτλο έστειλα προχτές, την παραπάνω φωτογραφία στον μαθητικό διαγωνισμό στα πλαίσια του έτους για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού

το έναυσμα για την συμμετοχή μας έφτασε σε εμένα μέσω του etwinning letter list:

"Η ελληνική Εθνική Υπηρεσία Υποστήριξης της δράσης eTwinning (ΕΥΥ), στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων για το Ευρωπαϊκό Έτος 2010, προκηρύσσει εθνικό μαθητικό διαγωνισμό δημιουργίας αφίσας με θέμα την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού."

επιζητώντας τρόπους να δραστηριοποιήσω τόσο τον εαυτό μου όσο και τους μαθητές μου σε δρόμους και τρόπους μάθησης έξω από τους δεδομένους και παλαιωμένους, άρπαξα την ευκαιρία και έθεσα την πρόκληση στο Β1 τμήμα του σχολείου μας

δεν θυμάμαι πως ακριβώς το ξεκίνησα

θυμάμαι όμως τις φατσούλες των μαθητών

ο κύβος ερρίφθη πάραυτα και το ραντεβού για την πρώτη βόλτα έκλεισε Πέμπτη μεσημέρι

άτομα έξι μαζί με εμένα και τον αδελφό της Μαρίας

ο Ηλίας στο ρόλο του ξεναγού, πλοηγού ή gps

οι υπόλοιποι με τα μάτια ανοιχτά σε ότι δεν είχαμε ξαναδεί

στην αυλή της κυρίας Κυριακής, εντοπίσαμε την εικόνα που ακολουθεί κι είναι η δεύτερη που επέλεξα να στείλω στον διαγωνισμό

μια σταφυλιέρα όπως μας εξήγησε η ίδια η κυρία

κάποτε είχε και τον κάδο από κάτω όπου έσταζε το στυμμένο σταφύλι

η κυρία Κυριακή μας έβαλε και στο σπίτι της

επιλέξαμε να μη βγάλουμε φωτογραφίες

άλλωστε, ο στόχος μας δεν ήταν να κάνουμε ρεπορτάζ καταδεικνύοντας τη φτώχεια, τη δυστυχία, αλλά να γνωρίσουμε γωνιές τη γειτονιάς μας που δεν είχαμε ξανά την ευκαιρία

- κοινωνικές ανισότητες -

με αυτόν τον τίτλο έγινε η αποστολή αυτής της 2ης φωτογραφίας

βήμα βήμα ανακαλύπταμε το πρόσωπο μιας πόλης που παρά το ότι διδάσκω 13 χρόνια σε σχολείο της, δεν ήξερα από κοντά

αν με ρωτήσει κανείς για την αποτίμηση της πρώτης αυτής βόλτας αλλά και του συνόλου της δουλειάς που σκεφτήκαμε να συνεχίσουμε, θα ήταν πως το σημαντικότερο υπήρξε ότι το σχολείο άνοιξε τις πόρτες του και βγήκε στους δρόμους και τα στενά της γειτονιάς

πως το σχολείο πήγε στη γειτονιά και δεν περίμενε αυτήν νάρθει στην αυλή του..

- διέξοδος -

η τιτλοδότηση σε αυτή την σύνθεση

δέκα νομίζω οι συμμετέχοντες στη δεύτερη βόλτα, χώρια ο Φίλιππος ο μικρός αδελφός του Παναγιώτη, η μαμά της Ουρανίας κι εγώ

νέες εντυπώσεις, νέες προσεγγίσεις, γέλια, πειράγματα, χαρά

σημειώνω εδώ δυο φράσεις που "βγήκαν" αυθόρμητα απο το στόμα των παιδιών και δείχνουν ένα μέρος της αλήθειας

..."μας κοιτάνε σαν ξένους"

"τελικά είναι ευγενικοί άμα τους μιλήσεις ευγενικά"

- να κάνουμε την παιδεία, γέφυρα στις κοινωνικές ανισότητες -

ο τίτλος αυτής της σύνθεσης

η δική μου αίσθηση συμπυκνώνεται στην απάντηση που έδωσα σε μια ερώτηση του Χρήστου στο facebook:

- αν δεν ένοιωθα ασφαλής μαζί σας από την άποψη της συνεργασίας μας σε ένα άγνωστο για εμένα περιβάλλον και με την ευθύνη σας απέναντι στους γονείς σας, αν δεν μου άρεσε η παρέα κι αν η βόλτα μου προκαλούσε αμηχανία ή φόβο, δεν θα σκεφτόμουν ...και φυσικά δεν θα το έλεγα δημοσίως πως θα το καθιερώσουμε

ναι! αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε και να φιάξουμε κι ένα πρόγραμμα etwinning να ανταλλάξουμε εμπειρίες με κάποιο σχολείο της Ευρώπης

πενία - παιδεία - εγκατάλειψη

το θέμα αυτής της φωτογραφίας που πολυσυζητήθηκε

όταν αντικρίσαμε το "θέμα" μας, το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η μεταφορική σημασία

μια κοινωνία που πετάει τα γεννήματα της, τα παιδιά, το μέλλον, στα "σκουπίδια"

ποιες είναι αυτές οι συνθήκες που οδηγούν τον άνθρωπο σε αυτή τη πράξη;

ποια άλλη φτώχεια είναι πιο μεγάλη από αυτήν μιας τέτοιας κατάστασης;

ποιο υπόβαθρο αν όχι αυτό της παιδείας, δεν είναι το ικανό κι αναγκαίο να βγει η κοινωνία από αυτή την θέση;

τέλος

με αγάπη.. στους μαθητές μου...

θα επανέλθουμε....

μετά το διαγώνισμα της Γεωγραφίας .

2010-11-11T19:50:00.005+02:00

εκείνο που κουβαλάνε στις αποσκευές τους από το Δημοτικό τα ..πρωτάκια είναι η παιχνιδιάρικη διάθεση κι η οικειότητα μεταξύ τους, το καθαρό τους βλέμμα, η αγάπη και η φροντίδα από τους δασκάλους τους.

εκρηκτικό το μείγμα αν προσθέσεις την παιδικότητα που τα διακρίνει ακόμη... αλλά όχι κατ' ανάγκη καταστροφικό αν έχεις την κατάλληλη διάθεση, φαντασία και παιδεία να στρέψεις την ενεργητικότητά τους και τις συνήθειες που απέκτησαν στο Δημοτικό υπέρ της μάθησης.

όχι πως διαθέτω τα παραπάνω αλλά μου αρέσει να παρατηρώ τις αντιδράσεις και την πορεία τους και συχνά ζητώ από τα ίδια τα παιδιά να τοποθετηθούν σε θέματα που ζουν στο νέο τους χώρο εκμεταλλευόμενη το εγχείρημα για να διδάσκομαι κι εγώ από αυτά...

έτσι, κι εφόσον μετά από ένα πρόχειρο διαγώνισμα στη γεωγραφία είχαμε ένα δεκάλεπτο μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι για διάλειμμα, κάλεσα τους μαθητές του τμήματος να μου γράψουν ανώνυμα πως αισθάνονται με τα διαγωνίσματα στο Γυμνάσιο

αντιγράφω μέρος των απαντήσεών τους:

"Γενικά στα διαγωνίσματα αισθάνομαι πολύ………χάλια! Δηλαδή έχω πάρα πολύ άγχος. Πρέπει να τελειώσω και γρήγορα για να έχω το χρόνο στο τέλος να το ελέγξω. Αλλά όταν παίρνουμε τα διαγωνίσματα μου αρέσει να βλέπω «20, 18, 17, 19». Δεν μου αρέσει όμως να βλέπω κάτω από «17» . δηλαδή εμένα δε με πειράζει και τόσο να βγάλω ένα «16», όμως πειράζει τους γονείς μου και γι αυτό μερικές φορές τα κρύβω από όλους.

Φέτος στην πρώτη Γυμνασίου έχουμε αρχίσει μια δύσκολη ύλη που αφορά αρκετή δουλειά για το σπί τι, ωστόσο και πολλά διαγωνίσματα.
Το Γυμνάσιο είναι ένα σχολείο που μου αρέσει πολύ αλλά το μόνο που με κάνει δυστυχισμένο είναι οι εργασίες του σπιτιού και τα διαγωνίσματα που έχουν αρχίσει να γίνονται όλο και περισσότερα αυτές τις μέρες.

Σήμερα είχα πολύ άγχος γιατί ξέρω ότι είμαι χάλια μαθήτρια και προσπαθώ να τα καταφέρω όσο μπορώ γιατί εμένα στο σπίτι δε με βοηθάει κανείς και τα κάνω όλα μόνη μου. […] είχα τόσο άγχος και έβλεπα τον Ψ που είχε πολύ άγχος και με έκανε να έχω κι εγώ μεγαλύτερο που μου ήρθε να κλάψω.

Όταν μας λένε οι κύριοι ότι θα γράψουμε τεστ έχω ένα πόνο στη καρδιά και με πιάνει το κεφάλι μου. Ειδικά στα … …. …. τρελαίνομαι.

Νοιώθω άβολα. Έχω τρακ. Νομίζω πως θα λιποθυμήσω, μου κόβονται τα πόδια, τρέμω ολόκληρη.

Εγώ νοιώθω άσχημα γιατί σήμερα ξέχασα να διαβάσω το μάθημα και γι αυτό νοιώθω άσχημα και τώρα θα πάρω βαθμό κάτω από τη βάση και νοιώθω πολύ άσχημα και φοβάμαι μήπως ξαναμείνω στην πρώτη τάξη.

Για τα τεστ εγώ είμαι πολύ καλά τα πηγαίνω μια χαρά. ΑΛΛΆ! Στο τεστ στα αρχαία πήρα 17 και είμαι πολύ λυπημένος.
μετά ακολούθησε το τεστ γεωγραφία κι επειδή στο τεστ στα αρχαία πήρα 17 θύμωσα και πείσμωσα και ήθελα να τα πάρω όλα 20!

Ναι! οι βαθμοί μου είναι σχετικά καλοί εκτός από ένα. Δεν έχω καθόλου άγχος. Δεν φοβάμαι κανένα διαγώνισμα άμα έχω διαβάσει. Δεν αισθάνομαι χάλια γιατί άμα πάρω κακό βαθμό δεν ήρθε η καταστροφή του κόσμου! Όταν έχω μπροστά μου το διαγώνισμα γράφω το καλύτερο δηλαδή ότι ξέρω μέχρι το τέλος. Άμα ο βαθμός μου είναι κακός μου πέφτει η διάθεση. Άμα είναι καλός μου ανεβαίνει η διάθεση. Αυτά. "

οι παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα είναι οπωσδήποτε προσωπική υπόθεση...

Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το άρθρο στον σχολικό μου σύμβουλο κύριο Γιάννη Αρναουτάκη που είχα την τύχη να με καθοδηγήσει στα πρώτα μου βήματα στη δημόσια εκπαίδευση όταν ξεκινούσα σαν αναπληρώτρια στο Γυμν. Μαραθώνα.

"κι όταν θα βάζετε διαγώνισμα, θα εξετάζετε το μάθημα που οι ίδιοι κάνατε στη τάξη κι όχι την εγκυκλοπαίδεια που ενδεχομένως έχει ο μαθητής γιος γιατρού στο σπίτι του", μας έλεγε ή κάπως έτσι...

ΚαλΉ σχΟλιΚή ΧροΝιά

2010-09-13T20:18:00.003+03:00

η εφηβεία είναι μια περίοδος όπου ο άνθρωπος αρέσκεται στις αντιδράσεις, σε επαναστατικότητα, αντίσταση στα συνηθισμένα

ε!!...

Να μια πράξη αντίστασης, διόλου αυτονόητη:

Να μάθουν τα παιδιά μας γράμματα!

Καλή σας χρονιά, νεαρές και νεαροί μου!!!!

(τα πλάγια γράμματα

μια ιδέα που αντέγραψα από το buzz

του Ανδρέα Παναγόπουλου,

δημοσιογράφου)

μια ανασκόπηση μουσικών και εικαστικών γεγονότων του 20ου αιώνα .

2010-08-28T13:55:00.005+03:00

στη διάρκεια της χρονιάς και στα πλαίσια πολιτιστικού προγράμματος, οι συνάδελφοί μου Άκης Παππάς και Ευρύμαχος Κωστορίζος σε συνεργασία με τους μαθητές της Γ΄τάξης του σχολείου μας, δούλεψαν μια ανασκόπηση μουσικών και εικαστικών γεγονότων του 20ου αιώνα

συγκεντρώνοντας τη δουλειά τους, έφιαξαν μια παρουσίαση μίας και πλέον ώρας την οποία παρακολουθήσαμε στο κλείσιμο της χρονιάς συμμετέχοντας ενθουσιασμένοι ομολογώ, σε γνωστά κομμάτια του ρεμπέτικου, λαϊκού, δημοτικού αλλά και ροκ ρεπερτορίου

απο τις 116 διαφάνειες και τα πολλά μουσικά χαλιά, επέλεξα περίπου 75 για να φέρω στη δημοσιότητα μέρος της δουλειάς μαθητών-καθηγητών

οι μουσικές που κατάφερα να ταιριάξω στο σώμα του βίντεο είναι :

Ψέμα, μικρό μου ψέμα - Νίκος Γεωργιάδης (Reflections of Silence) και

το θέμα της Αναστασίας του Δημήτρη Παπαδημητρίου (Reflections of Silence)

η ανάρτηση γίνεται μέσω youtube

εδώ!!!!

Συντελεστές:

Ρεμπέτικο:

Κουλτσόπουλος Βασίλης
Μανωλοπούλου Εύα
Νεοφώτιστος Παναγιώτης

Pop - Rock:

Αποσπορης Μάκης
Αρβανίτου Καλλιόπη
Κλαπάκης Βαγγέλης
Λαμπρινού Πηνελόπη
Μαραγκού Ζωή
Καραγιαννίδου Όλγα
Ντικέν Ανδρέας
Παππά Άννα-Μαρία
Τσιούνης Χρήστος

Δημοτικό Τραγούδι:

Ασημακοπούλου Ελευθερία
Μιχαηλίδου Σοφία
Μουτζούρη Κανέλλα

Μουσική του Πολέμου:

Δημητρακόπουλος Δημήτρης
Καλαμβαλίκης Θεμιστοκλής
Τσιούνη Ειρήνη

Εικαστικά Θέματα:

Γκουβόπουλος Ανδρέας
Καλαμβαλίκης Θεμιστοκλής
Μιχαηλίδου Σοφία
Παππά Άννα-Μαρία
Ντικέν Ανδρέας
Πέτρου Δημήτρης
Τσιούνη Ειρήνη
Ροβίθης Παντελής
Φιλιακούδης Αλέξανδρος
Δημητρακόπουλος Δημήτρης
Σαρκατζίδη Κωντσαντίνα

Pps:

Αποσπόρης Μάκης
Κουλτσόπουλος Βασίλης
Δημητρακόπουλος Δημήτρης
Καλαμβαλίκης Θεμιστοκλής

Υπεύθυνοι Καθηγητές:

Άκης Παππάς
Ευρύμαχος Κωστορίζος

η τελευταία σειρά της τελευταίας παραγράφου .

2010-06-19T12:17:00.007+03:00

δύσκολη η εισαγωγή σε τέτοιου περιεχομένου ποστ

αφήνω τα παιδιά να δώσουν το στίγμα, ευχαριστώντάς τα για μια ακόμη φορά κι ευχόμενη την πρόοδο και την υγεία τους

Να 'μαστε λοιπόν, σήμερα.

Είναι η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς.

Κάθε άλλη χρονιά η μέρα αυτή θα φάνταζε πολυπόθητη. Φέτος όμως τα πράγματα είναι ολότελα διαφορετικά.

Η σημερινή μέρα αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό στη μαθητική μας ζωή, γι'αυτό και η καρδιά μας είναι πλημμυρισμένη από συγκίνηση.

Τη στιγμή αυτή, καθώς αναπολώ τα παλιά, ένα πλήθος αναμνήσεις έρχονται στο μυαλό μου... Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τις ατέλειωτες ώρες μαθήματος; Τις εξετάσεις; Τα παιχνίδια στην αυλη; Τις εκδρομές; Τα διαλείμματα; Τις πλάκες με τους συμμαθητές μας; Τους καθηγητές μας; Τι απ'όλα αυτά; Όλα μας είναι ευχάριστα και όλα μας συγκινούν.

Διάβασμα αρκετό, αγώνες για να βγούμε οι "πρώτοι" της τάξης, λύπη στην αποτυχία, το μειδίαμα του θριάμβου στην επιτυχία...

Μας πιάνει μεγάλη θλίψη και άγχος με την ιδέα ότι δε θα τα ξαναβιώσουμε όλα αυτά.

Και οι καθηγητές όμως! Κι αυτοί θα μας λείψουν. Τοσα χρόνια κοντά μας αποτελούν κομμάτι της ζωής μας. Μπορεί να υπήρχαν μερικές διαφωνίες καθώς και αρκετές δύσκολες στιγμές, παρόλα αυτά οι ευχάριστες ήταν πολύ περισσότερες κι αυτές είναι που μένουν.

Πραγματικά, είμαστε πολύ περήφανη που φοιτήσαμε σ'αυτό το Γυμνάσιο και πιστεύουμε ότι η φοίτησή μας σε κάποιο άλλο δεν θα μας έδινε τόσα πολλά.

Οι καθηγητές, αν και αυστηροί σε κάποια θέματα, ήταν και είναι κοντά μας και νοιάζονται για τους μαθητές τους κι αυτό μας το έδειξαν πολλές φορές και με τη διοργάνωση αξιόλογων εκδηλώσεων που μας άγγιξαν και μας συγκίνησαν όλους. Τέτοιες στιγμές μας έκαναν περισσότερο περήφανους για το σχολείο μας και μας έκαναν να ξεχνάμε όλες τις κακές στιγμές.

Το μόνο παράπονο που έχουμε, είναι το γεγοός ότι δεν πήγαμε τριήμερη εκδρομή. Αυτή ειναι, ίσως, η μοναδική πικρία που θα μας μείνει απ'το σχολείο.

Θα μας λείψουν όλοι και όλα πάρα πολύ.

Καλό Καλοκαίρι σε όλους!!!

Ειρήνη Τσιούνη Γ2'

Τρία χρόνια χαρούμενα δημιουργικά με μικρές ή μεγάλες δυσκολίες έφτασαν στο τέλος τους. Στο βιβλίο της ζωής μας στο κεφάλαιο με τίτλο "Γυμνασιακά χρόνια" σήμερα το πρωί γράφτηκε η τελευταία σειρά της τελευταίας παραγράφου.

Έχοντας μαζί μας τα εφόδια που πήραμε απ'αυτόν εδώ το χώρο ξεκινάμε να εγκαινιάσουμε ένα νέο κεφάλαιο με τίτλο "Χρόνια Λυκείου".

Πιστεύοντας πως πρώτα απ' όλα θα είμαστε υγιείς εύχομαι και το επόμενο κεφάλαιο που με τον καιρό θα ανοίξει να το χαρακτηρίζει η δημιουργία και στο τέλος του όλοι μας να βρισκόμαστε στην αρχή ενός δρόμου που θα ταιριάζει στον καθένα μας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους καθηγητές μας που ήταν δίπλα μας από την πρώτη μέρα της γυμνασιακής μας ζωής ως και σήμερα, να τους ευχηθώ να είναι καλά και να τους ζητήσω πάντα να βρίσκονται κοντά στους μαθητές τους και να τους υποσχεθώ πως θα θυμάμαι πάντα αυτά που με δίδαξαν.

Τέλος, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους ένα χαρούμενο και καλό όσο μπορεί να είναι καλοκαίρι!

Βασίλης Κουλτσόπουλος Γ1'

την ανάρτηση επιμελήθηκαν

η μαθήτρια Ειρήνη Τσιούνη

κι η καθηγήτρια Ασημίνα Λαμπράκου

ο τίτλος της ανάρτησης, τμήμα από την ομιλία του μαθητή Βασίλη Κουλτσόπουλου

οι φωτογραφίες του κλιπ,

είναι κάποιες από τη ζωή των μαθητών

της φετινής τρίτης τάξης

στο πέρασμά τους από το σχολείο

εκ μέρους των καθηγητών

αποχαιρέτισε η κυρία Μαρία Ράικου

παραυρέθηκαν επίσης η Δήμαρχος και μέλη του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων

το ταξίδι δεν έχει τελειωμό...

καλό δρόμο...

επαναπροσδιορισμός .

2010-06-17T19:53:00.004+03:00

αντιγράφω:

τι περίμενα από το γυμνάσιο.

το καλοκαίρι πριν έρθω στο Γυμνάσιο προσπαθούσα να συνηθίσω στην ιδέα ότι μεγάλωσα, ότι ανήκω σε μια νέα ομάδα και ότι ενώ πήγαινα στην μεγαλύτερη τάξη του Δημοτικού και με θεωρούσαν μία από αρχηγούς του σχολείου, ξαφνικά θα βρεθώ να θεωρούμαι μια μαθήτρια από τις μικρότερες τάξεις.

όταν ξεκίνησαν τα μαθήματα και όλα πήγαιναν μια χαρά, όταν πια είδα πως δεν είχαν αλλάξει και πολλά πράγματα, άρχισα να νοιώθω ότι συνυπάρχω με αυτά τα παιδιά και ότι ανήκω εδώ, ότι είμαι μια από αυτούς και πως γενικότερα το σχολείο επιτέλους με αποδέχτηκε. Έτσι το αποδέχτηκα κι εγώ.

σε αντίθεση με άλλα παιδιά, στο Γυμνάσιο είχα ένα πρόβλημα επιπλέον από ότι τα άλλα κορίτσια. Ήμουν το μοναδικό κορίτσι στο τμήμα μου κι ένιωθα πολύ άτυχη. Δεν είχα κάποιον να μιλήσω και να με καταλάβει και να με κάνει πως δεν ξεχωρίζω τόσο. Ένιωθα σαν αιχμάλωτη σε μια φυλή ανδρών που όπως στον πόλεμο σε βασανίζουν κάνοντας πλάκες με εμένα για να νομίσουν πως διαφέρω απίστευτα πολύ από τους άλλους. Ευτυχώς όμως όλα τελείωσαν όταν η φίλη μου η Άννα και ο Γιάννης ήρθαν εδώ. Ήταν σαν συμπαράσταση, σαν από μηχανής θεοί με άλλα λόγια.

τώρα όμως που όλα κοντεύουν να τελειώσουν για να ηρεμήσω κι εγώ από όλες αυτές τις ξαφνικές αλλαγές στη ζωή μου, είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό το γεγονός!!!

Μαριλένα Μ.

(Α2)

η Μαριλένα είναι μια από τις πιο ισχυρές και συγκροτημένες προσωπικότητες της φετινής Α Γυμνασίου

αξίζει λοιπόν διπλά αυτό της το κείμενο

και γιατί αφήνει να φανεί η αλήθεια τόσο της σημασίας του ρόλου όσο και της αλλαγής του από βαθμίδα σε βαθμίδα

αλλά και για το επόμενο σημείο όπου διαφαίνεται η σημασία τού να μην ξεχωρίζει κάποιος μέσα στην ομάδα του, να βρίσκει συμπαραστάτη

αναρτώ το κείμενο της εδώ και το αφιερώνω σε όλους τους δασκάλους του Ζεφυρίου αλλά και την αγαπητή Τζούλια Φορτούνη, δασκάλα σε μιαν άλλη έκτη ....αταξίας

ο χορός .

2010-06-13T12:52:00.006+03:00

στο τέλος της χρονιάς, διάφορα οργανώνονται
η φετινή δεν θα αποτελούσε εξαίρεση
στα πλαίσια αυτά λοιπόν, έγιναν αγώνας μπάσκετ καθηγητών-μαθητών και ποδοσφαιρικοί αγώνες μεταξύ των τμημάτων Β και Γ γυμνασίου μερικά στιγμιότυπα από τους οποίους ήδη αναρτήσαμε κι εδώ
παρουσιάσαμε τις εργασίες μας από τα προγράμματα αγωγής υγείας και λέσχη ανάγνωσης τις οποίες είδατε εδώ με μορφή slide
και , τέλος, χορέψαμε!
όχι όλοι δηλαδή! μερικές από τις μαθήτριες της Γ κι άλλες από την Α και Β τάξεις του σχολείου μας
τις πρώτες συνόδευσε με μπρέικ ντάνς ο μαθητής της Β, Γιώργος Καραγιαννίδης

οι μαθήτριες που χόρεψαν όπως έρχονται στο μυαλό μου είναι οι: Σοφία Μιχαηλίδη, Ειρήνη Τσιούνη, Άννα-Μαρία Παππά, Κωνσταντίνα Σαρκατζίδη -όλες από το Γ2 τμήμα- , Πόπη Μαρτσέλου (Β2), Παναγιώτα Αποσπόρη, Ουρανία Βασιλείου (Α1) και Γιώτα Tαούς (Α3)
τα κορίτσια της Γ χόρεψαν το: "ήρθε η στιγμή" του Βέγγα και τα υπόλοιπα το rude boy της Rihanne
κι ιδού μερικά στιγμιότυπα επεξεργασμένα με το πρόγραμμα movie maker

ένα σχολείο για την Γάζα .

2010-06-11T13:56:00.003+03:00

"Μόλις μπήκαμε στη Γάζα. Λευτεριά στη Παλαιστίνη!"
το μήνυμα έφτασε στο κινητό μου πριν αρκετή ώρα
δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει για πολλούς, ούτε και ποια ερωτήματα καλής διάθεσης ή αντιπαραβολής μπορεί να προκύψουν
εμένα με έκανε να συγκινηθώ και σχεδόν να κλάψω
συγκρατηθηκα όμως

η αναφορά έφτασε σε μένα από τη συνάδελφο Χρυσούλα Ψιμούλη, γραμματέα της ΕΛΜΕ και Φιλόλογο του Λυκείου Ζεφυρίου, η οποία συμμετέχει στην αποστολή ελλήνων εκπαιδευτικών

η προσπάθεια που ξεκίνησε περυσι, είχε στόχο να συγκεντρωθεί ένα ποσόν το οποίο θα δινόταν χέρι χέρι στους εκεί εκπαιδευτικούς προκειμένου να βοηθήσουμε στο χτίσιμο μιας σχολικής μονάδας

το ποσόν που συγκεντρώθηκε έφτασε τα 78000 ευρώ και η πρώτη προσπάθεια να φτάσουν στην Γαζα έγινε περυσι τον Ιούνιο αλλά απέτυχε
εφέτος και μέσω και πάλι της Αιγύπτου, οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, κατάφεραν να φτάσουν στο έδαφος της Παλαιστίνης κι ελπίζω κι εύχομαι να ολοκληρώσουν το εγχείρημά τους

αποφάσισα να κάνω την αναφορά εδώ, στο δικό μας blog, αφού κι εμείς, μαθητές και καθηγητές του 1ου Γυμνασίου, πέρυσι συμμετείχαμε στην προσπάθεια με το μικρό ή μεγαλύτερο οβολό του ο καθένας... το όφειλα σαν ενημέρωση και όχι μόνο, αφού, κατά την γνώμη μου, η πράξη αποτελεί παράδειγμα ήθους....

μπράβο στους συναδέλφους

τις ευχές μας για επιτυχία..

για όσους θελήσουν να παρακολουθήσουν την πορεία του εγχειρήματος, δίνω την διεύθυνση του blog της ΕΛΜΕ Ανω Λιοσίων, Ζεφυρίου, Φυλής

οι ποδοσφαιρικοί αγώνες του σχολείου μας .

2010-05-17T17:32:00.002+03:00

οι ποδοσφαιρικοί αγώνες του σχολείου μας
Μάιος 2010

συγχαρητήρια σε όλους που αγωνίστηκαν

ιδιαιτέρως στους τερματοφύλακες των ομάδων

και....
αναλαμβάνοντας την ευθύνη του λάθους μου [:)))], νικητής αναδείχθηκε η ομάδα του Β2 τμήματος του σχολείου

C:\Fakepath\Football Match

View more videos from assi l.

υπερφυσικά όντα στα παραμύθια .

2010-05-14T12:12:00.002+03:00

μια εργασία στα πλαίσια της Λέσχης Ανάγνωσης που λειτούργησε εφέτος στο σχολείο μας με πρωτοβουλία της κυρίας Μαρίνας Ρέτζιου με μαθητές του Α1 τμήματος του σχολείου μας
την ευθύνη της παρουσίασης έχει η γράφουσα

fairies and dragons

View more webinars from assi l.

γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον .

2010-05-11T21:14:00.002+03:00

μια δουλειά των μαθητών της έκτης τάξης του 7ου δημοτικού σχολείου μιας περιοχής που δεν ξέρω ποια είναι
η εικονοποίηση έγινε με τη βοήθεια της δασκάλας τους

απολαύστε το!!!

Στίχοι: Διονύσης Τσακνής

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον... Δείτε περισσότερα.
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

~*~

διόρθωση:

το βίντεο είναι δουλειά της έκτης τάξης του 7ου Δημοτικού σχολείου Χαϊδαρίου κι έγινε με την τεχνική υποστήριξη της δασκάλας τους, Τζούλιας Φορτούνη

τα συγχαρητήριά μου...!

α.λ.

ευκαιρίες συμφιλίωσης...

2010-05-08T20:43:00.003+03:00

και Σταυρόπουλος και Αγγελόπουλος

κυρίες και κύριοι
ή...
νεαρές και νεαροί...
η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του κυρίου Σταυρόπουλου
ο αγώνας μπάσκετ
αργήσαμε αλλά ...κεντήσαμε!!!

αφιερωμένο στον Τσιούνη - Κόμπε!!!

Να δεις τι σου'χω γ μετά-videoclip-Παπακων/νου-Μαχαιρίτσας

2010-05-07T18:35:00.002+03:00

ποίηση Μιχάλη Γκανά
μουσική Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Στο ασανσέρ σφάζουν αρνιά
στο ρετιρέ κριάρια
και στο μεγάλο λίβινγκ ρουμ
με ρομπ ντε σαμπρ κυκλοφορούν

Στον καμπινέ πάνε συχνά
και στο μπιντέ καβάλα
προσεύχονται διαπασών
εις το Λαχείο Συντακτών

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το πενήντα και μετά
μας έχουν πνίξει τα μπετά
να δεις τι σου 'χω για μετά

Στου Στρατηγάκη την αυλή
και σ' άλλα ινστιτούτα
λέει πολλοί 'ναι μαζεμένοι
Ρωμιοσύνη μου καημένη

Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει
μα κόκκαλα τσακίζει
με YES και SORRY και λοιπά
και με σπασμένα Αγγλικά

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το εξήντα και μετά
ανά, κατά, διά, μετά
να δεις τι σου 'χω για μετά

Καβάλα πάνε σινεμά
καβάλα super market
μπαίνουμε σ' άλλη εποχή
πιο stereo και γιώτα χι

Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών
κι αντίσταση και γύψος
Πολυτεχνείο ξαφνικά
μεταπολίτευση και τα λοιπά

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το εβδομήντα και μετά
μας έχουν πνίζει τα σκατά
να δεις τι σου 'χω για μετά

Εδώ και τώρα αλλαγή
και πανταχού το νέφος
από τα out και τα in
βγήκανε γιάπηδες με τζην

Σκυλάδικα στην εθνική
disco στην παραλία
ανάδελφος Ελληνισμός
ενώ επίκειται σεισμός

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το ογδόντα και μετά
να δεις τι σου 'ρχεται μετά
να δεις τι σου 'χω για μετά

Στο ενενήντα φτάσαμε
εμπρός ταχύ το βήμα
να το ακολουθήσουμε
γιατί καθυστερήσαμε

Εοκ, Νου Δου, περικοπές
Κυπριακό και Σκόπια
Θε μου πως φτάσαμε ως εδώ
στα σύνορα του Εξαποδώ

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το ενενήντα και μετά
να δεις τι σου 'χω για μετά

Μα η Ελλάδα ως γνωστόν
ποτέ της δεν πεθαίνει
και όπως έχει ειπωθεί
κάποια στιγμή θ' αναστηθεί

Μητέρα μεγαλόψυχη
ή φάντασμα και ζόμπι
ας κάνουμε υπομονή
το δυο χιλιάδες θα φανεί

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
την ονειρεύτηκα ξανά
συγκάτοικο σ' ένα βραχνά
να με ξυπνάει με βρισιές

ας αξιολογήσουμε.. ας αξιολογηθούμε...

2010-04-30T16:49:00.011+03:00

θα μπορούσα να βάλω οποιαδήποτε λεζάντα κάτω από αυτή τη φωτογραφία
το αμφισβητεί κανείς;
μια που να δηλώνει απαξίωση ή και οργή
καταγγελτική δηλαδή της κατάστασης στα σχολεία
ή μια που να "φωνάζει" με σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις
σύμφωνη δηλαδή με ότι έχω διδαχθεί παρακολουθώντας τα τελευταία χρόνια τηλεόραση, τα παράθυρα συζητήσεων,τις λεγόμενες κοινωνικού περιεχομένου μεσημεριανές αλλά και μερικές βραδινές εκπομπές
επειδή όμως τίποτε από τα παραπάνω δεν ταιριάζει στην ψυχοσύνθεση μου, λέω απλά πως σήμερα χρειάστηκε να ασχοληθούν δυο συνάδελφοι με την επιδιόρθωση του κουδουνιού του σχολείου

γαϊδάρου πόδα στο νερό, θα πεις αν είσαι κρητικός
έλα σκέψου όμως λίγο περισσότερο
δες σε παρακαλώ τον χρόνο που δαπανήθηκε
χασούρα δηλαδή από το μάθημα
την αναστάτωση; την σκέφτηκες;
όχι! δεν είναι πως ο Δήμος δεν θα έστελνε συνεργείο
πιστεύω πως θα το έκανε
είναι πως κερδίσαμε χρόνο από την διαδικασία
ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα
ενημερώνεις
ρωτάνε
κάνουν αυτοψία (έλεγχο)
επισκευάζουν..

επιπλέον δείξαμε στους μαθητές μας πως μερικά θέματα οφείλουμε αλλά και μπορούμε να τα αντιμετωπίζουμε μόνοι μας κι έγκαιρα
τι; γελιέσαι! τα μαθήματα δεν δίνονται μόνο με λόγια και ύλη διδακτέα ή την διδαχθείσα
δίνονται και από τις πράξεις μας και την πρακτική μας
κι η πρακτική αυτή είναι φαινόμενο καθημερινό σε πολλά από τα σχολεία της χώρας
κυρίως σχολεία της περιφέρειας ακόμη κι αν η περιφέρεια είναι όπως εμείς, της Αττικής δηλαδή
κι η γράφουσα, πολλά έχει να θυμηθεί από την εποχή που έπαιρνε την σφουγγαρίστρα να στραγγίξει τα νερά της βροχής που γλύφανε την οροφή του εργαστηρίου Φυσικών Επιστημών και κατακτούσανε μερικά από τα τετραγωνικά του πατώματός του
είχαμε καθαρίστρια
δεν ήταν εκεί το θέμα
το θέμα ήταν πως η αίθουσα άνοιγε από την ίδια και το πρόβλημα έπρεπε να διορθωθεί πριν την έναρξη της πρώτης σχολικής ώρας
αυτενέργεια λοιπόν και πράξη διδαχθείσα... με εννοείς ελπίζω

ας το αξιολογήσουμε λοιπόν κι αυτό
θέλω να πω πως, αν θελήσουμε τα σχολεία να δουλεύουν ρολόι, αξιολογώντας τις σχολικές μονάδες σε επιμέρους στόχους που θα βάζουν οι ίδιες και που θα έχουν σχέση με την βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας... ε! οφείλουν να δουλεύουν ρολόι,( καλή ώρα..,) όλα τα παραπλεύρως σχετιζόμενα με την εκπαιδευτική διαδικασία.. ειδάλλως, ας αξιολογήσουμε και αξιολογηθούμε και σε αυτά.... .... ....

η ευθύνη της ανάρτησης και της γνώμης

βαραίνει την υπογράφουσα

Διατροφή και Εφηβεία .

2010-04-25T12:09:00.002+03:00

μια παρουσίαση με αφορμή το project: Διατροφή κι εφηβεία,

όπως δουλεύτηκε και παρουσιάστηκε από την συνάδελφο Σταματία Μαζαράκη

στην λήξη της περυσινής χρονιάς

η μουσική επένδυση δικής μου επιλογής

από την συλλογή Very Best of Film Music του Ennio Moricone: Chi Mai

adolescence and nutrition

View more presentations from assi l.

feelings

2010-04-22T08:37:00.004+03:00

μια εργασία που έγινε πέρυσι στο σχολείο μας

για καλύτερη ακρόαση, πατήστε σίγαση στην μουσική που ακούγεται κεντρικά στο μπλογκ (στη δεξιά μπάρα)

Feelings

View more presentations from assi l.

αγώνας συμφιλίωσης άραγε ή αλλιώς εκτόνωση;

2010-03-19T20:59:00.012+02:00

αν προσέξετε, το ΙΚΑ είναι δίπλα....

γιατί, παραδίπλα είναι οι μεγάλοι ασθμαίνοντες ή μήπως κάνουν προσποίηση;

που πάει αυτή η μπάλα;

παίδες!!! χαλαρά! τους έχουμε στη κίνηση...

Α! άσχετο! εδώ κάνω την οικολόγο αφού δεν μπορώ να κάνω την πάπια.. για να αποφύγω ερώτηση του Γιάννη.. προς τι η αφαίρεση μιας μονάδας και το 19 έγινε 18 άραγε;

η διοίκηση του σχολείου σε στενό μαρκάρισμα των αντιπάλων υπό τα ..αξιολογικά βλέμματα των υφισταμένων

μαρκάροντας το γαλάζιο...

όχι! το χέρι δεν είναι της διοίκησης!

ο Λεωνίδας ανοίγει την μπάλα

τι θέλει εδώ αυτό το στιγμιότυπο;

ο Λεωνίδας μου το χάρισε για να τον φωτογραφίσω...

εξαιρετικό!!!! ομολογώ κι ας είμαι άσχετη...

το πρώτο καλάθι των παιδιών

έλα μπαλίτσα!!!

ο κύριος Τεχνολόγος εν μέσω των Δημήτρη και Χρήστου - Κόμπε

θολή θολή αλλά τα βασικά φαίνονται

οι μαλούρες του Αλέξανδρου ανεμίζουσες κι ο κύριος της Ιστορίας μαρκάρει τον Κόμπε

ωιμέ!

είπαμε! αφού δεν μπορώ να κάνω την πάπια, παριστάνω τον οικολόγο...

αυτή τι θέλει εδώ;

η συμφωνία, οι κανόνες, η έναρξη...

ένα ...ιστορικό καλάθι ετοιμάζεται!

βρε που πάει; βρε που πάει; μαθητές, καθηγητές μελετούν την κίνηση. πλάγια βολή.

όχι! δεν στην δίνω!

ο Παναγιώτης ανθίσταται στην πίεση του Αλέξανδρου την ίδια στιγμή που ο Ιστορικός θυμήθηκε τις Κολοκοτρώνιες καταβολές του!!!

μια ακόμη εκπληκτική φάση από τον Λεωνίδα

ωωωωωω! απο τον Δημήτρη

θα φταίει ο άνεμος... (ανύπαρκτος)

αν τολμάς.... ιστορικά τα διλήμματα! έρμε Δημήτρη!

Αλέξανδρε, έμπαινε!

κύριε, το χέρι σας!!!!

υπό τα όμματα της διοικήσεως... έλα δω Αλέξανδρε! την μπάλα αμέσως!

βρε! αυτή πέφτει!!!!

δες τα που πηδάνε σα κατσίκια!

τι θα γίνει; ακόμη να τελειώσει;

έλα δω βρε παιδάκι μου! δώσε μου τη μπάλα!

ελάτε τώρα κύριε! έχω πιο μακρυά μαλλιά απο σας!

Βασίλη, το πρότζεκτ!!....

που πας; σε πιάνω! κι η διοίκηση μειδιάζουσα! οι υπόλοιποι.. εν εξάψει κι ιδρωμένοι..

μπήκε! μπήκε!

ο αγώνας διεξήχθη σε δυο ημίχρονα ισχυόντων πλήρων των κανόνων ευγενούς άμιλλας όπως αγκωνιές στα πλευρά, σπρώξιμο και μαρκάρισμα μέχρι να σου κοπεί η ανάσα

ποιος νίκησε μην με ρωτήσετε

μάλλον ο καλύτερος :)))

υπεύθυνη για την μαρτυρία

Ασημίνα Λαμπράκου .

* λυπάμαι που δεν πρόλαβα να αρπάξω το τρίποντο του Χρήστου.

την επόμενη φορά