στην επέτειο .

Τάκης Σινόπουλος

Δοκίμιο ΄73 - ΄74

V

.........................................................................

Υπάρχει ένα παράθυρο καμωμένο κόσκινο στη φωτογραφία του δρόμου.

Τώρα η σκάλα σε διασχίζει καθέτως απ’ το υπόγειο ως τον αυχένα.

Κάποιος ανεβαίνει μ΄ ένα τρανζίστορ ρυθμικός πολλαπλασιασμός των

ειδήσεων. Στη μικρή οθόνη τα πρόσωπα εναλλάσονται σταθερά δίχως

πολλούς θορύβους. Η εξουσία όπως πάντοτε φωτίζεται με τετραγωνισμένο

φως. Ιαχές. Το πλήθος.

Στο μεταξύ το πλήθος. Αόρατα μάτια με τρείς διαστάσεις ακτινογραφούν

εισερχομένους εξερχομένους διερχομένους. Τα περίστροφα ακίνητα βαθειά

μέσα τους σαφώς οπλισμένα.

Το πλήθος φεύγει έφυγε.

Κι εκεί σε βρήκαν αργότερα με μια ριπή (τρύπες 7-8) στη πλάτη σου ετών

ας πούμε 24 καμμιά ταυτότητα.

XII

.................................................................

Ταξίδι στο μεγάλο διάδρομο καταργημένος χρόνος. Οχι σκοτάδι μήτε

μισοσκόταδο μήτε και φως. Ταξίδι τα χαράματα σ’ ένα γυμνό τοπίο

σκοποβολής. Η βρύση πλένει χέρια και πουκάμισο οι εφημερίδες καταπίνουν

τις φωνές.

Αστυνομίες αμίλητες μέσα σε σκοτεινές αστυνομίες. Πρωθυπουργοί με

Σκεπασμένο πρόσωπο. Απάνω οι νόμοι σε σειρές σοφή συναρμογή και

διάταξη με τους συνήθεις αγωγούς σωλήνες σωληνώσεις πολαπλά

κυκλώματα με θύρες διαφυγής. Κυκλοφορία παράπλευρη για τους

αξιοπρεπείς φονιάδες

Κι εσείς που ωστόσο συνεχίζετε κρατώντας προστατεύοντας στα δόντια

σας την τελευταία σας λέξη.

Το λάθος των μηχανουργών.

(Από την ποιητική ενότητα «Δοκίμιο ’73-’74» του έργου Το χρονικό, 1975 )

το πιο άσχημο .

Όχι! Δεν θα παραλείψω να σου μιλήσω για τον χειριστή μηχανημάτων στη μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που συνεργάζεται στα δημόσια έργα και το πρωινό που βρέθηκε στη δουλειά με τη σκέψη του στους 8 μήνες που είχε απλήρωτος κι έκοψε το χέρι του Ευτυχώς έτσι που να ταλαιπωρηθεί αλλά να μην έχει μόνιμες απώλειες.

Δεν θα ξεχάσω να σου πω και για την γυναίκα 36 χρονών που εντυπωσιάστηκα μετρώντας τα προσόντα της στο linkedin. Απλήρωτη τους τελευταίους 6-7 μήνες.

Ούτε τον επιστάτη του έργου μιας άλλης κατασκευαστικής που έχει την ίδια μοίρα με τους πιο πάνω.

... Θα επικεντρωθώ όμως σε τούτο που είναι και δικό μου πλέον.

Το πιο άσχημο είναι ότι, όπου κι αν βρεθούμε, το μυαλό μας ξοδεύεται να βρούμε τρόπους να επιζήσουμε. Πως και που θα διαθέσουμε τον ελεύθερο ο καθένας χρόνο του για να εξοικονομήσει ότι του χρειάζεται για όσα τον αναγκάζεις.

Κι έτσι δουλειά δεν γίνεται. Το ξέρεις! κι αν επιμένω σε αυτό είναι που οι επιπτώσεις αφορούν όχι το άτομο, ούτε και τους συναλλασσόμενους μαζί του, αλλά ένα τεράστιο μέρος του κοινωνικού συνόλου. Το σπόρο του μέλλοντος όλων.

Όχι! Συμπεραίνεις λάθος! Δεν υποστέλλω τη σημαία.
Θα την κρατήσω όμως σε μεσίστια θέση.
Κύριοι, πενθώ ._

(γράμμα στους ιθύνοντες και τους υπεύθυνους

τους διαχειριστές εν ολίγοις, της κατάστασης

στο καιρό της κρίσης..)

σε συμπαράσταση... και συμφωνία... αναστέλλω τη λειτουργία αυτού του χώρου μέχρις ευρέσεως της κλεμμένης μου διάθεσης ._

[την πλήρη ευθύνη, γραφή, δημοσίευση, φέρει εξ ολοκλήρου η γράφουσα: Ασημίνα Λαμπράκου .]

βιβλία Γυμνασίου για το σχολικό έτος 2011-2012

βιβλία Α΄γυμνασίου

βιβλία Β΄γυμνασίου

βιβλία Γ΄γυμνασίου

πατώντας στον σύνδεσμο που μας αφορά παραπάνω, ανοίγει η σελίδα με τα βιβλία της τάξης μας

αν πατήσουμε πάνω στο μάθημα που μας ενδιαφέρει, ανοίγει η σελίδα "υποδοχής" του βιβλίου.

κατόπιν, και από την αριστερή πλευρά, πατάμε στον σύνδεσμο που λέει: Ηλεκτρονικό Βιβλίο, μπαίνουμε στο κανονικό βιβλίο του μαθήματος

από το βελάκι που εμφανίζεται στη πρώτη σελίδα του βιβλίου, επάνω δεξιά, ξεφυλλίζουμε το βιβλίο...

επειδή, ξέρουμε και μπορούμε να δουλέψουμε σε όλες τις συνθήκες...

επειδή.., και θα γκρινιάξουμε.., και θα κριτικάρουμε.., και θα διεκδικήσουμε το καλύτερο..., αλλά δε θα ξεχάσουμε να μαθαίνουμε για να έχει η φωνή μας δύναμη!!!....

νερόμυλος - water mill

εκεί, στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου (θα πρέπει να ανήκει το χωριό), οι άνθρωποι έχουν εκμεταλλευτεί τη δύναμη του νερού από τις πηγές, για να συντηρήσουν μέσα σε μικρές και μεγαλύτερες φυσικές "δεξαμενές", πέστροφες (νόστιμες, δε λέω..)

ένας μικρός νερόμυλος τράβηξε τη προσοχή μου και.. το τερπνόν μετά του ωφελίμου, βιντεοσκόπησα (με τρεμάμενο χέρι το ομολογώ) το φαινόμενο καθώς σκέφτηκα πως το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη διδασκαλία της Φυσικής, στο κεφάλαιο: ενέργεια - μορφές και μετατροπές αυτής

κι είναι φανερό πως η κινητική ενέργεια του νερού, στην άκρη του δίαυλου μετατρέπεται σε δυναμική η οποία με τη σειρά της θέτει σε κίνηση τα πτερύγια του νερόμυλου άρα τρέπεται σε κινητική ...

ιδού για την αλήθεια του πράγματος και την τέρψη των οφθαλμών...

2011: European Year of Volunteering - Let's Give the World a Good Angel

“Let’s Give the World a Good Angel: Children that grow up without a family, Adults that are getting older without children”

Το έτος 2011 έχει ανακηρυχθεί από το Κοινωνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως έτος για τον εθελοντισμό αποβλέποντας τόσο στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των ευρωπαίων πολιτών αλλά και τη δράση παράλληλα.

Από αυτή τη δράση δεν θα μπορούσαν και δεν ήταν δέον, να λείψουν και τα σχολεία.

Σαν μέλος του ελληνικού τμήματος eTwinning, δέχτηκα πρόσκληση από τη συνάδελφο Wieslawa, καθηγήτρια Φυσικής σε Πολωνικό σχολείο, να συμμετάσχω στο πρόγραμμα με θέμα: “Let’s Give the World a Good Angel: Children that grow up without a family, Adults that are getting older without children”

Ανταποκρίθηκα με επιφύλαξη ως προς τη δική μου ικανότητα να αναπτύξω ένα τέτοιο θέμα, βάζοντας ως συμμέτοχους στο έργο το Α3 τμήμα της φετινής χρονιάς.

Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και αποτελεσματικότητα συμμετέχοντας με κάθε δυνατό τρόπο και σε όλα τα «δωμάτια» εργασίας.

Από την πλευρά μου, με αυτή τη συνεργασία, ξεκαθάρισα τον τρόπο λειτουργίας του etwinning και των δυνατοτήτων του μέσα από το Twinspace και το eTwinning diary αλλά και τις υπόλοιπες δυνατότητες που δίνει το περιβάλλον. Στην ουσία του θέματος, προσωπική υπέρβαση θεωρώ το γεγονός πως συνειδητοποίησα την αρετή, την αξία του εθελοντισμού σε προσωπικό επίπεδο αφού δεν μπορούσα να δω τα θέματα έξω από τη κρατική βοήθεια.

Σημειώνω λοιπόν:

v Επιθυμητή και καίρια είναι η κρατική μέριμνα για να ‘χει οντότητα, χαρακτήρα και προοπτική η βοήθεια …

v Πέρα από αυτό όμως, ή και παράλληλα με αυτό, η προσωπική μας ανάμειξη προσφέρει..

Ø ένα χέρι βοήθειας προς τους κρατικούς λειτουργούς…

Ø αποδυναμώνει την εντύπωση του κοινωνικά αποκλεισμένου

Ø δωρίζει στον εαυτό μας την χαρά της κοινωνικής προσφοράς και φυσικά…

κ α ι ν ο ύ ρ γ ι ο υ ς φ ί λ ο υ ς !!!!

και συνεχίζω με την ανάπτυξη των πιο πάνω με κύριο σημείο το, με ποιο τρόπο θα ανατρέψουμε την αίσθηση του αποσυνάγωγου από αυτή τη μερίδα πολιτών και ειδικά τα παιδιά.

Στα προσωπικά κέρδη προσμετρούνται: η κοινωνικοποίησή μας, το μοίρασμα, η αίσθηση και συναίσθηση της πραγματικότητας, η κοινωνική ευθύνη, η χαρά της προσφοράς αλλά κι η παράλληλη ανάπτυξη δράσεων που ωθούν στη καθημερινή χρήση θεμάτων όπως: ανακύκλωση, διαπολιτισμικότητα.

Οι σκέψεις μας αποτυπώθηκαν τόσο σε κείμενα word και αποθηκεύτηκαν έτσι σε χώρο του Twinspace, όσο και σε δύο power point που και αυτά δημοσιεύτηκαν στον ίδιο χώρο. Τα ίδια power point έγιναν βίντεο και αναρτήθηκαν στο youtube για ευκολότερη πρόσβαση σε αυτά.

Τα κείμενα στο βιντεο των μαθητών είναι αντιγραφή από όσα μού έδωσαν χειρόγραφα οι: Ιωάννα Τσεκούρα, Κυριακή Ψαρά, Κατερίνα Τσεκούρα και Αντρέας Τσεκούρας

Τε έγχρωμα σκίτσα που συνοδεύουν το βίντεο είναι της κόρης μου Ειρήνης, τα δε ασπρόμαυρα της Ιωάννας Τσεκούρα.

*******




ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή και την όρεξη για δουλειά η οποία παρέσυρε και εμένα...


καλό καλοκαίρι για όλους..!!!


α.λ.

walking by the riverside ( Let's break down the "walls" - eTwinning 2010)

Στο μισοσκόταδο, για τις ανάγκες της προβολής, της αίθουσας Φυσικών Επιστημών, ο μαθητής ξεκίνησε να πει τη γνώμη του.

"Εγώ κυρία βλέπω το πρόσωπο στο κάδρο σαν ένα πραγματικό παιδί. Τα σκουπίδια γύρω του, είναι οι παγίδες, τα άσχημα της ζωής και πέφτουν πάνω του. Αν όμως κάποιος βοηθούσε, θα μπορούσαμε να σώσουμε τη ζωή του παιδιού.

Να ανέβω πάνω να δείξω τι εννοώ;

Εδώ έχουμε δυο κόσμους. Το πράσινο κομμάτι είναι ο ένας κόσμος. Το παιδί λόγω διαχωρισμού, δεν μπορεί να φτάσει στον δικό μας. Η γειτονιά, ο κόσμος μέσα στον οποίο μεγαλώνεις, βάζει όρια, σύνορα. Κάποιος πρέπει να του δείξει, να το καθοδηγήσει για να περάσει στην άλλη πλευρά."

είχαν προηγηθεί κι άλλες γνώμες και άλλα σχόλια όπως:

"λόγω πνευματικής φτώχιας, δεν εκτιμούν την τέχνη"

"τους χρειάζονταν άλλα ( είχαν δηλαδή, άλλες ανάγκες) κι αυτό το πετάνε"

όλων φυσικά, προηγήθηκε η απορία κι η δυσάρεστη έκπληξη απο τη πράξη που τοποθετούσε το κάδρο μεταξύ των σκουπιδιών

η ανάλυση όμως του Σπύρου, έσπρωξε τη σκέψη μας και σε άλλα μονοπάτια

....

(η φωτογραφία μας πριν κερδίσει το βραβείο στο διαγωνισμό, ξεσήκωσε μεγάλη κι ενδιαφέρουσα συζήτηση στο facebook αναφορικά με την έννοια του όρου φτώχεια και το περιεχόμενό της αλλά και πολλά ακόμη, από την οποία συζήτηση.. κερδίσαμε, καθώς και τον χαρακτηρισμό "πολύ σκληρή" στο flickr, πράγμα το οποίο δεχτήκαμε...)

να συμπληρώσω μόνο πως η λήψη ήταν γνήσια

όχι σκηνοθετημένη

*******

για εμένα ενδιαφέρον παρουσίασε η εμπειρία αυτή καθεαυτή

η γνωριμία με τόπους της γειτονιάς που και τα ίδια τα παιδιά δεν είχαν επισκεφθεί τη στιγμή που κάποιοι μαθητές και φίλοι τους, ζουν και δραστηριοποιούνται εκεί..

οι συζητήσεις που ανοίξαμε με τους ανθρώπους έκαναν τους μαθητές να συμπεράνουν πως οι "απέναντι" σε μια κουβέντα μπορούν να συμπεριφερθούν όμορφα ανάλογα και με τον τρόπο των συνομιλητών τους...

η συνάντησή μας με ανθρώπους που μας κοίταζαν σα να είμαστε ξένοι μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε πως και ξένοι είμαστε για εκείνους και πως κι εκείνοι κάπως έτσι αισθάνονται όταν εμείς τους κοιτάμε με τον ίδιο τρόπο...

οι συζητήσεις που ακολούθησαν στη τάξη με ταυτόχρονη προβολή των φωτογραφιών, ανέδειξαν τον πλούτο ψυχής και την ευαισθησία μας... αλλά και το γεγονός πως δεν είναι εύκολο να ορίσεις κι αποδεκτείς τον όρο φτώχεια ως στοιχείο και της δικής σου ζωής... το "βλέπεις" κυρίως στους "απέναντι"...

η δράση, με συμφωνία όλου του τμήματος, μετατράπηκε σε eTwinning project με τίτλο "Let's break down the walls" αναφερόμενοι στα τείχη που υψώνονται από τις κοινωνικές διαφορές

προσπαθήσαμε να δούμε το θέμα σε σχέση με τον ρόλο που μπορεί να παίξει η εκπαίδευση στην άρση των διαφορών και την ομαλή ένταξη των ατόμων στη κοινωνία που ανήκουν αλλά και την αποδοχή της διαφορετικότητας από την άλλη

και το σύνολο όχι ξεκομμένο από το θέμα της φτώχειας...

το πρόγραμμα δεν ολοκληρώθηκε δυστυχώς μέσα στο χρονικό περιθώριο που είχαμε βάλει αλλά ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να το συνεχίσουμε τη νέα σχολική χρονιά.

σαν τέλος, το βίντεο που φιάξαμε με ορισμένες απο τις φωτογραφίες που τραβήξαμε

στα ελληνικά..

στα αγγλικά.. απαραίτητο για τη σελίδα etwinning



*******

ευχαριστώ πολύ τους μαθητές μου που με ακολούθησαν και τους γονείς τους που με εμπιστεύτηκαν...

α.λ.

τόσο διαφορετικοί.. τόσο ίδιοι..!

μια διαθεματική και διαπολιτισμική προσέγγιση, της διαφορετικότητας μας σε έθιμα κ.ά. με βάση τους τόπους καταγωγής μας...

μια δράση που δουλέψαμε με το Α1 τμήμα της φετινής χρονιάς, στο μάθημα της Γεωγραφίας

με βοηθούς γονείς, παππούδες, εγκυκλοπαίδειες και ιντερνετ δουλέψαμε πάνω σε συνήθειες και συνθήκες ζωής των Ρομά, Ρουμάνων, Αιγύπτιων, Γερμανών, και τοπικές ιδιαιτερότητες στην Ελλάδα

Έλληνες όλοι!

αφορμή δόθηκε από έναν καυγά μεταξύ των αγοριών μετά από αγώνα ποδοσφαίρου

ελπίζουμε στη νέα σχολική χρονιά να μας δοθεί λίγος χρόνος για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση της δουλειάς μας μέσα στη τάξη....

μια πρώτη παρουσίαση με slideshow πρόγραμμα...

so different, so alike

View another webinar from assi l

και το βίντεο που φιάξαμε...

*******