21/3/09

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.




οι δικοί μας Ποιητές..!



"Τα Προβλήματα του Πλανήτη"



Οι πάγοι λιώνουν
ο ήλιος λάμπει
Βρέχει με ενέσεις
και ψεκασμούς
Όμως εμείς το πολεμάμε
μα δεν υπάρχει καθόλου νους

Όλοι κοιτάζουν μόνο το κέρδος
σκουπίδια βλέπεις παντού
Ο Αμαζόνιος ψυχοραγεί
φυλές ανθρώπων παίρενι μαζί της
η Παγκοσμιοποίηση

Ναι στον αέρα
στον ήλιο, το φως
Όχι άλλο κάρβουνο, όχι πετρέλαιο
όχι άλλη μόλυνση
υπάρχει ΘΕΟΣ!

Όταν η θάλασσα μπει στις αυλές μας
τότε θα είναι πολύ αργά..
Ας κάνουμε κάτι... ανακύκλωση, οικολογία...
μελέτη, επενδύσεις
γιατί το πόσιμο νερό στερεύει δραματικά...


Στεφανία Γούλα
Α1
`````````````````````````````````````````````````` `````

Όποιον δεν ξέρει ν' αγαπά
μην τον παρεξηγήτε
Αυτός θα χάσει τα πολλά
αυτός και θα στερήται

Όποιον ξέρει ν' αγαπά
μη τον παρεξηγήτε
Αυτά που κάνει είναι τρελά
απ' την αγάπη του κινείται

Όποιος δεν ξέρει ν' αγαπά
δεν κάνειπράγματα τρελά
Αν αγαπήσει όμως μπορεί
με κάποιο τρόπο να σωθεί!


Λάζαρος Κουλτσόπουλος
Α2

````````````````````````````````````````````````````````````

"Ταξιδευτές"

(σε ρυθμό χιπ χοπ)

Έχω δυο αδέρφια που είναι ψηλά
και κάνουνε παρέα με δυο άλλα παιδιά κοντά
Πήγαιναν στρατό μαζί
αλλά δεν άκουγαν ούτε μια διαταγή
Ήταν όλοι μαζί στο ίδιο το κελί
επειδή δεν καθάριζαν οπως πρέπει την αυλή
Όταν απολύθηκαν φύγανε μαζί
για άλλα μέρη ξέγνοιαστα στη Γη
Ξαφνικά βρέθηκαν γύρω απ' τον Μισσισσιπί
βλέποντας μια εντελώς διαφορετική φυλή
Ύστερα πήγανε στο μακρύ τον Νείλο
έχοντας κόντρα τον ήλιο
Καθίσανε και φάγανε εκεί φαί
που ήτανε από το όμορφο το Τσιμπουτί
Μετά ταξίδεψαν στη Βόρειο Ασία
έχοντας μαζί τους τα παγωτά τα κρύα...

Αλέξης Κορτέσης
Α2

````````````````````````````````````````````````````````

19/3/09

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY




Μία φορά και έναν καιρό ,σε μία μικρή πόλη ,η οποία λεγόταν ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΟΣ ,υπήρχε μία παρέα ηλεκτρονίων που λεγόταν BOMPER'S .Τα μέλη της ήταν 5 μικρά ηλεκτρόνια με τα ονόματα: ΤΖΑΚ, ΛΙΝΚ, ΜΠΕΝ, ΜΠΙΛ.

Μία μέρα λέει ο ΛΙΝΚ στους άλλους .

-Παιδιά ελάτε να σας πω,Οι γονείς μου μου είπαν ότι κοντά στην ΘΕΤΙΚΗ ΠΟΛΟ CITY μπήκε καινούρια λάμπα με το όνομα ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY.

-Εμας τι μας ενδιαφέρει;είπε ο ΜΠΕΝ

-Άκουσα ότι έχει καινούρια ηλεκτρονικά και ότι παίζουν μπάσκετ οι ROCKETS με τους JACKER.Θέλετε να πάμε;

Αμέσως τα παιδιά με μια φωνή είπαν "ναι" και έτσι πήραν όλα τα απαραίτητα και ξεκίνησαν το μακρύ τους ταξίδι ,χωρίς να χάσουν ευκαιρία .

Λίγο πιο κάτω ,υπήρχαν διόδια διακόπτες και γα να περάσεις θέλεις 40 ηλεκτρονομίσματα το κάθε ηλεκτρόνιο ,για να κλείσει το κύκλωμα.

-Τι θα κάνουμε τώρα εξυπνάκια ;Πού θα τα βρούμε τόσα λεφτά;Ούτε ηλεκτρονόμισμα δεν έχουμε ,είπε ο ΜΠΙΛ νευριασμένα στον ΛΙΝΚ.

-Μην ανησυχείτε .Εγώ έχω την λύση .Είπε ο ΤΖΑΚ.

-Και ποια είναι αυτή ;ρώτησε ο ΠΙΤ.

-Να,ο πατέρας μου μου είχε πει να τον βοηθήσω στο μπαρ το βράδυ και άμα θέλω να φέρω και φίλους μου.

-Και πόσα δίνει ;λέει ο ΜΠΕΝ.

-Οχτώ ηλεκτρονομίσματα την βραδιά, δια 5 μέρες .

-Δηλαδή πόσο ακριβώς ;είπεπάλι ο ΜΠΕΝ .

-Μισό δεύτερο .3 έντεκα ,3 δώδεκα ,3 δεκαπέντε και 11.Ίσον με 40 ηλεκτρονομίσματα ο καθένας.

-Ακριβώς ,λέει ο ΛΙΝΚ. Άρα μπορούμε να πάμε.

-ΝΑΙ.............,λένε όλοι χαρούμενα.

Και έτσι άρχισαν πάλι το ταξίδι αφού είχαν μαζέψει τα λεφτά.Και αφού πέρασαν τους διακόπτες έφτασαν στην ΑΜΠΕΡΟΜΕΤΡΟ CITY που γινόταν απογραφή ,αλλά δεν άργησαν να την περάσουν .

Ξαφνικά το κύκλωμα σταμάτησε να διαρρέεται από ρεύμα με αποτέλεσμα αυτοί και εκατομμύρια άλλα ηλεκτρόνια άρχισαν να μην έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση ,με αποτέλεσμα να χαθουν.Πριν χαθούν όμως ο ΤΖΑΚ είχε πει ότι αν χαθουν θα συναντηθούν στην Πύλη της πόλης και θα περιμένουν μέχρι να έρθουν και οι άλλοι.

Μετά από μισή ώρα που ήρθε το ρεύμα ξεκινώντας πάλι το ταξίδι τους μ΄΄ονο που τώρα ήατν χωριστά.

Μετά από λίγα δεύτερα που πέρασαν ,οι φίλοι μας αν και χωρισμένοι ,όλοι τους είδαν την ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY.Οι φίλοι μας ξανάσμιξαν στην πύλη και χαρούμενα μπήκαν μέσα στην πόλη .Είδαν τον αγώνα ,έπαιξαν και βρήκαν νέους φίλους .Αλλά το ταξίδι τους δεν τελειώνει ακόμα .

Έπρεπε να πάνε στην ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΟ CITY να μεγαλώσουν ,να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά και στο τέλος θα γεράσουν και θα πεθάνουν εκεί .




Γιώργος Αυγέρης
[ο παραμυθάς μας!]
Γ1

23/2/09

"Η ιστορία του μικρού Γλόμπου Ναλάμπη"

   Όλα ξεκίνησαν ένα χειμωνιάτικο απόγευμα όταν ο Νικηφόρος πάτησε τον διακόπτη για ν'ανάψει το φως. Ξαφνικά ακούστηκε μία λεπτή φωνούλα που είπε: <<τώρα κάποιος άλλος πρέπει να πάρει την θέση μου>>, και το φως έσβησε, ο Νικηφόρος πανικοβλήθηκεκαι τρόμαξε.Ύστερα φώναξε τον πατέρα του τον Αντώνη και του είπεμόνο, πως κάηκε η λάμπα αλλά τίποτε άλλο. Την άλλη μέρα η μητέρα του αγόρασε έναν καινούριο λαμπτήρα τον έβαλε στο φωτιστικό. 
  Το μεσημέρι που ο Νικηφόρος γύρισε σπίτι του ύστερα από μία ευχάριστη μέρα στο σχολείο, είδε πως το φως άναβε. Αμέσος πήγε να δει και επηρεασμένος από το χθεσινό γεγονός φυθήρισε στον λαμπτήρα και τον ρώτησε πως τον λένε νομίζοντας πως δεν θα απαντήσει κι όλο αυτό ήταν της φαντασίας του, όμως ο λαμπτήρας απάντησε: με 'λένε Γλόμπο Ναλάμπη, εσένα>>; ο Νικηφόρος απάντησε χωρίς να ταραχθεί γιατί όλο αυτό του άρεσε έτσι απάντησε κι ο Νικηφόρος. Τότε ο Νικηφόρος μαζί με τον Ναλάμπη έγιναν φίλοι κι άρχισε να του διηγείται την ιστορία του. 
  Πρώτα ξεκίνησα από ένα εργοστάσιο στην Γερμανία εκεί δημιουργήθηκα μαζί με τα χιλιάδες αδέρφια μου με τα οποία ειδωθήκαμε για πολύ λίγα λεπτά. Η ζωή μας δεν έχει πολύ ενδιαφέρον είναι κοινή για όλους τους λαμπτήρες. Ύστερα μπαίνουμε σε μικρά κουτάκια ευτυχώς τα μηχανήματα είναι προσεχτικά και δεν μας πονούν όταν μας αγγίζουν.Α! ξέχασα να σου πω ότι είμαι οικολογικός λαμπτήρας>>.
Νικηφόρος:-Τι σημαίνει οικολογικός.
Ναλάμπης:-Σημαίνει ότι δεν ρυπαίνω το περιβάλλον. Όμως μην με ρωτάς τώρα στο τέλος όλες οι απορίες σου. Έπειτα μας τοποθέτησαν σε μεγάλες κούτες και μας πήγαν σε διάφορα καταστήματα. Έμεινα εκεί περίπου 10 μέρες. Μετά ήρθε ο μπαμπάς σου και με αγόρασε και κατέληξα σε αυτό το φωτιστικό.
Νικηφόρος:-Έχω μία απορία. Πως όταν πατάω το διακόπτη εσύ ανάβεις και όποτε θέλω σβήνεις.
Ναλάμπης:-Αχ Νικηφόρε μου. Εγώ αυτά δεν τα ξέρω πολύ καλά, αλλά θα προσπαθήσω να σου απαντήσω. Όταν πατάς τον διακόπτη το ηλεκτρικό κύκλωμα κλείνει μεταφέρεται το ρεύμα και το φως ανάβει. Ύστερα όταν θες να κλείσεις το φως γίνεται το αντίθετο. Μα Νικηφόρε μου θα τα πούμε αύριο πάτα τον διακόπτη πήγαινε στο κρεβατάκι σου για να κοιμηθώ κι εγώ. Καληνύχτα μικρέ μου πρίγκιπα. 
Νικηφόρος:-Καληνύχτα Ναλάμπη. Αύριο το πρωί θα τα πούμε.
   Ο Νικηφόρος πήγε στο κρεβάτι του θέλοντας να κοιμηθεί αμέσως για να ξυπνήσει γρήγορα. Μόλις όμως πρόλαβε να κλείσει τα καστανά ματάκια του η μητέρα του, του είπε:<<ξύπνα Νικηφοράκι μου είναι ώρα να πας στο σχολείο>>. Ο Νικηφόρος σηκώθηκε αμέσως (πρώτη φορά) έκανε γρήγορα τις πρωινές του εργασίες (πρώτη φορά) και πήγε και ψυθήρισε στον γλόμπο Ναλάμπη: <<Καλημέρα>>. Όμως ο λαμπτήρας τίποτα δεν του μιλούσε πάτησε τον διακόπτη άναψε, έσβησε το φως μάταια όλο αυτό που είχε ζήσει το χθεσινό βράδυ ήταν ένα μεγάλο όνειρο. Μετά από τις προσπάθειες του πήγε σχολείο με σκυμμένο το κεφάλι και έτσι γύρισε είχε συνειδιτοποιήσει ότι όλο ήταν κάτι ψεύτικο. Δεν προσπάθησε να ξαναψυθηρίσει.
   Αλήθεια όμως ήταν όντως όνειρο ή ο Νικηφόρος επινόησε αυτό τον τρόπο να του μιλάει επειδή ο ίδιος το ήθελε. Κανείς δεν θα το μάθει.

Η εργασία έγινε από την Κατερίνα Λινοξυλάκη μαθήτρια του Γ2'.

Η μικρή ιστορία του γλόμπου Ναλάμπη!!!

    Στη μέση μιας μεγάλης τετράγωνης πλατείας βρίσκεται πολύ ψηλά ο Ναλάμπης.
Θα πρέπει λοιπόν μόλις νυχτώσει ν'ανάψει ο Ναλάμπης για να φωτηστεί η πλατεία...Έτσι, θα πρέπει ένα αυτοκίνητο να κάνει όλο το γύρο της πλατείας και να καταλήξει εκεί που ξεκίνησε για να κόψει μία κορδέλα πριν νυχτώσει. Στο τέλος του τετραγώνου όμως, βρίσκεται μία μικρή και πολύ χαμηλή γέφυρα, η οποία ανοίγει κάποιες στιγμές για να περάσουν φορτηγά που είναι πιο ψηλά.
   Έτσι, λίγα λεπτά πριν νυχτώσει, ξεκίνησε το αυτοκίνητο να κάνει το γύρο της πλατεάς.
Ξαφνικά όμως, λίγο πριν περάσει το αυτοκίνητο πάνω απ'τη γέφυρα, άνοιξε...
Ο οδηγός βιαζόταν πολύ γιατί είχε μόνο 2 λεπτά στη διάθεσή του κι έτσι δεν μπορούσε να περάσει για ν'ανάψει ο Ναλάμπης...Την τελευταία στιγμή ξανακλείνει η γέφυρα, μπορεί να περάσει το αυτοκίνητο, κόβει την κορδέλα και ο Ναλάμπης ΑΝΑΒΕΙ!!!...
*ανοιχτό κύκλωμα/ανοιχτή γέφυρα-δεν υπάρχει διαροή ηλ. ρεύματος
*κλειστό κύκλωμα/κλειστή γέφυρα-διαροή ηλ. ρεύματος

 Η εργασία έγινε από την Πένυ Γεβρέκη μαθήτρια του Γ1'.

"Η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη"

      Κάποτε ήταν ένα μικρό λαμπάκι που το έλεγαν γλόμπος Ναλάμπη. Οι γονείς του δεν άντεχαν οικονομικά και έτσι αποφάσισαν να τον δώσουν σε ένα ορφανοτροφείο που ονομαζότανε "μικροί γλόμποι".
     Εκεί μετά από ένα χρόνο τον υιοθέτησαν κάποιοι άλλοι γονείς ο κύριος Γλόμπος Ναφέγγει και η κυρία Γλόμπος Ναφωτίζει. Ήταν Χριστούγεννα και ο μικρός γλόμπος Ναλάμπη ήθελε να στολίσουν δέντρο και να το φωτίσει ο ίδιος. Έτσι πρότεινε στους γονείς του και αποφάσισαν να το κάνουν για χάρη του μικρού Ναλάμπη. Άρχισαν να αγοράζουν τα απαρέτητα (δέντρο και στολίδια). Το στόλισαν και τότε όλο χαρά ο μικρός Ναλάμπης με ένα (σάλτο) πήδημα ανέβηκε στο δέντρο, ενώθηκε με ένα καλώδιο και η κυρία γλόμπος Ναφωτίζει τον έβαλε (το καλώδιο) στην πρίζα. 
    Έτσι ο μικρός Ναλάμπης φώτησε το δέντρο με τη δικιά του δύναμη. Καθότανε μέρες πάνω στο δέντρο για να μείνει διαρκώς φωτεινό όμως δεν άντεξε για πολύ γιατί μια διακοπή του ρεύματος και μια γρήγορη επαναφορά τον έκαψε. Οι θετοί γονείς του δεν άντεξαν τον πόνο και στο τέλος κάηκαν και αυτοί.

Η εργασία έγινε από την Χούσου Κων/να μαθήτρια του Γ2'.

19/2/09

Η ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ



[η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη.]

Μια μέρα μια ομάδα ποδοσφαίρου αποφάσισε να πάει να συναντήσει μια άλλη ομάδα ποδοσφαίρου για να παίξουνε ένα τουρνουά.'
Ηρθε η μέρα για το μεγάλο τους ταξίδι .
Μόλις ξεκίνησαν το μεγάλο τους ταξίδι.
Έκαναν πολλή ώρα ταξιδιού και έφτασαν σε ένα βουνό που λεγόταν " ανοικτός διακόπτης "δηλαδή το βουνό ήταν ανοιχτό στην μέση .
Εκεί τους περίμενε ένας άντρας που ονομαζόταν "Φάντομ" .
Μόλις τον είδαν τον ρώτησαν "τι κάνει εδώ" και τους είπε "σας περίμενα για κάποιες δοκιμασίες για το τουρνουά".
Αύτοι ξαφνιάστηκαν και τον ρώτησαν "πως το ξέρεις" και τους είπε "το ξέρω " .
Τότε ο άντρας τους είπε"περάστε μέσα από το βουνό ,για να αρχίσετε τις δοκιμασίες σας .Αν δεν τα καταφέρετε δεν θα μπορέσετε να παίξετε στο τουρνουά".
Μετά από πόσες ώρες μπόρεσαν και πέρασαν τις δοκιμασίες και βγήκαν από την άλλη πλευρά του βουνού .
Μόλις βγήκαν από το βουνό ξεκίνησαν ξανά το ταξίδι τους.
Μετά από μία ώρα έφτασαν στο ηλεκτρογήπεδο.
Πριν παίξουν το παιχνίδι ποδοσφαίρου ο ηλεκτροδιαιτητής τους είπε "όποιος νικήσει θα πάρει μια χρυσή λάμπα που μπορεί να φωτίζει όλη την χώρα ,σε όποια χώρα και να ζει ".
Τότε οι φιλοξενούμενοι παίχτες έπρεπε να βάλουν τα δυνατά τους ,για να νικήσουν .
Μόλις άρχισε το παιχνίδι με τους ηλεκτροπαίχτες είδανε ότι θα χάσουνε από τους ηλεκτροπαίχτες .
Δεν το έβαλαν όμως κάτω και έπαιζαν όσο πιο καλά μπορούσαν .
Το σκορ ήταν ισόπαλο .
Στα τελευταία λεπτά του αγώνα έπρεπε επειγόντως να βάλει κάποιος γκολ,για να κερδίσουν την χρυσή λάμπα.
Είχαν 10 δευτερόλεπτα και ο διαιτητής θα σφύριζε την λήξη του παιχνιδιού .
Σε μια στιγμή ένας παίχτης φιλοξενούμενος σκόραρε και κέρδισαν την χρυσή λάμπα .
Με το που τελείωσε το παιχνίδι οι φιλοξενούμενοι έφυγαν και η ηλεκτροπόλη τους χάρισε και ένα πλοίο ,έτσι για να τους θυμούνται.
Μόλις γύρισαν πίσω ,η πόλη τους είχε νυχτώσει και τότε άρχισαν να ρωτάνε τους συμπολίτες τους "τι έχει συμβεί" και τους είπαν "η πόλη δεν θα ξαναέχει φως θα είναι σκοταδιασμένη για πάντα "
Τότε σκέφτηκαν να βάλουν την χρυσή λάμπα .
Μόλις την έβαλαν μετά από λίγο .......ήρθε το φως και από τότε ξαναήρθε το φως και όλοι ήταν χαρούμενοι...........

Άγγελος Θωμάς
Γ1

6/2/09

Η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη.

Κάποτε, μέσα σε ένα απόμακρο δάσος, ζούσε ένα ανδρόγυνο που είχε ένα παιδάκι, τον Σωτηράκη.



Έξω έβρεχε. Η οικογένεια είχε μόλις καθήσει να πάρει το δείπνο της. Ενώ συζητούσαν μεταξύ τους, ξαφνικά η λάμπα έσβησε. Για μια στιγμή απλώθηκε ησυχία στο δωμάτιο. Στην αρχή φάνηκε σα να κάηκε η λάμπα. Μετά όμως κατάλαβαν πως είχε γίνει διακοπή ρεύματος. Τότε ο πατέρας, έχοντας στη διάθεση του μόνο μια λάμπα, μία μπαταρία και λίγο σύρμα, θέλησε να κατασκευάσει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, μιας και θα ήταν η καλύτερη λύση γι αυτούς εφόσον δεν είχαν ρεύμα για να συνδέσουν εκεί τη λάμπα.



Τότε ο πατέρας παρακίνησε τον μικρό Σωτήρη να τον βοηθήσει, αφού του άρεσαν οι κατασκευές και η Φυσική.


Έτσι λοιπόν, ξεκίνησαν την εργασία τους. Ο πατέρας παίρνοντας την μπαταρία προς το μέρος του, σύνδεσε τα άκρα της λαμπίτσας με σύρμα. Η λαμπίτσα τότε άρχισε να φωτοβολεί.


Ο Σωτήρης σήκωσε με προσοχή το κύκλωμα το οποίο ήταν κλειστό, δηλαδή. Τα ηλεκτρόνια ακολούθησαν μιακλειστή διαδρομή και το λαμπάκι φώτιζε.


Το μετέφερε στο τραπέζι κι έτσι τους φώτιζε στο τραπέζι.


Κάθε μέρα το χρησιμοποιούσαν για να βλέπουν στο σκοτάδι κι όταν κοιμόντουσαν απλά το αποσύνδεαν.


Ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης, όπως τον είχαν ονομάσει, πάντα έφεγγε γι αυτούς.






Αλίνα Λάμπρου
Γ2