5/2/09
"Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΣ"
Πριν ήμουν βωξίτης .
Τώρα είμαι το αλουμίνιο και χρησιμοποιούμαι περισσότερο από όλα τα άλλα μέταλλα ,με εξαίρεση το σίδερο ,αλλά η εξόρυξη μου γίνεται μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές . Ανακαλύφθηκα την δεκαετία του 1820.
Η παραγωγή μου είναι πολύ δαπανηρή και επιβαρύνει το περιβάλλον . Φτιάχνομαι από ένα μέταλλο που λέγεται βωξίτης ,ο οποίος αφθονεί στα τροπικά δάση .
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα κοιτάσματα βωξίτη θα εξαντληθούν μετά από 50-100 χρόνια.Επείδη για την απομόνωσή μου από το βωξίτη ,χρειάζονται χημικές διεργασίες ,ο ατμοσφαιρικός αέρας μολύνεται.
Η μεγαλύτερη ποσότητά μου χρησιμοποιείται στην βιομηχανία ποτών.
Το 1987 η βιομηχανία αλουμινίου ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης στο Μπέρμιγχαμ της Βρετανίας και στους πρώτους 18 μήνες μαζεύτηκαν στην πόλη 150 τόνοι μετάλλου.
η εργασία αυτή γράφηκε στα πλαίσια της ενημέρωσης μας απο το ΚΠΕ Λαυρίου, σαν παιχνίδι
η ομάδα του κ Αλουμίνιου: Άννα, Σωτηρία, Ελευθερία, Δέσποινα
4/2/09
ΚΠΕ Λαυρίου: στιγμές και σκέψεις απο την επίσκεψή μας εκεί.







Η εκδρομή στο Λαύριο ήταν λίγο βαρετή και βλακεία γιατί μας πήγαν σε ένα μικρό και κλειστό δωμάτιο και μας μιλούσαν για διάφορα πράγματα. Μας έβαλαν να κάνουμε διάφορες ασκήσεις και είδαμε ένα βαρετό βίντεο για το Λαύριο. Το μόνο έυχάριστο ήταν ότικάναμε διάλλειμμα και μας έδωσαν να φάμε. (Δημήτρης Σιώρας)

Χτες πήγαμε εκδρομή στοΚΠΕ Λαυρίου. Πρώτα πήγαμε στη καφετέρια για λίγο. ¨ηταν πολύ επιβλητική. [...] Μου έκανε εντύπωση πως αυτά τα κτήρια συντηρούνται ακόμη και μαςμίλησαν πς ήταν παλιά το Λαύριο. [...] Κάναμε ομάδες όπου ήμουν εγώ, η κολητή μου η Ελευθερία, η φίλη μου η Δέσποινα και η φίλη μου η Σωτηρία. Γράψαμε μια έκθεση με τον κύριο Αλουμίνιο και την παρουσιάσαμε. Εμάς η έκθεση μας είχε τις περισσότερες γνώσεις. [...]Πέρασα πολύ καλά μπορώ να πω αφού μας περιποιήθηκαν λίγο. Βαριόμουν στην αρχή αλλά μετά άρχισε να είναι ενδιαφέρον. (Άννα Βλάχου)

Χθες, μου άρεσε πολύ το παραμύθι που γράψαμε για τον Πλαστικούλη. Και μεγάλη εντύπωση μου έδωσε που κάναμε το χαρτί. Μου άρεσε η διαδρομή και που πηγαίναμε και που ερχόμασταν. Μου άρεσαν και τα κρεββάτια που έιχαν πάνω στα δωμάτια. Χωριστήκαμε σε ομάδες. Μου άρεσε που βγήκαμε έξω και μέσα σε κείνο το κάδο έβαζαν διάφορα λαχανικά και μας είπαν ότι τα σκουλίκια και τα άλλα έντομα έτρωγαν τα λαχανικά και κείνος ο κάδος δε γέμιζε! Μου άρεσε που είδαμε εκείνο το εγκατελελειμένο κτήριο. Και αυτά. (Ραφαήλ Καμπούρης)

Η εκδρομή που πήγα στο Λαύριο ήταν πολύ βαρετή γιατί μας κλείσαν σε ένα σπιτάκι, μας μιλούσαν και μας έβαλαν να γράψουμε. Οι άνθρωποι εκεί μας χώρισαν σε ομάδες και γράψαμεμια ιστορία (παραμύθι) για πως δημιουργείται το κάθε πράμα. ύστερα μας έβαλαν να φτιάχνουμε χαρτί. Η εκδρομή δεν μου άρεσε. (Τάσος Χούσος)
Στην εκδρομή που πήγαμε στο Λαύριο πιο πολλή εντύπωση μου έκανε το πως φιάχναν το χαρτί. Ήταν φανταστικό. Πέρνανε το χαρτί. το βάζανε σε ένα μηχάνημα, το έκαναν μικρά κομματάκια, μετά ρίχναν χρώμα, το ανακάτεβαν και γινόντουσαν όλα τα κομματάκια πχ, μπλε. Μετά πλάθανε ότι σχήμα ήθελαν και το ζεσταίνανε. (Βασίλης Κλαπάκης)

3/2/09
η ιστορία του γλόμπου Ναλάμπη!
- Η διαδικασία φαίνεται εύκολη, λένε οι εργάτες σήμερα.
Οι εργάτες υπόσχονται ότιθα βάλουν τα δυνατά τους και θα ανταμειφθούν με μια τούρτα στον καθένα, απο την κυράΒασιλική, την μάνα του μικρού γλόμπυ Ναλάμπη.
Ένας απο τους πυροσβέστες εκεί ήταν και ο καινούργιος, 15 χρονών, που το όνομα του είναι Ναλάμπης.
Οι πυροσβέστες ήταν να σβήνουν φωτιές όταν κάτι έκαιγε εκεί.
Οι εργάτες, ανα δύο άτομα προχωρούν με τα σφυριά και τα γάντια και με το χαμόγελο στα χείλη πάνε να ανάψουν το φως για τους ανθρώπους. Για ν' ανάψει το φως, πρέπει οι εργάτες να συνδέσουν τα καλώδια και να τα ελέγξουν. Επίσης να δουν άμα τα ηλεκρόνια είναι έτοιμα να διαδόσουν την ενέργαι που προκαλεί την προσανατολισμένη κίνηση των ηλεκτρονίων. Είναι έτοιμοι οι εργάτες να σπρώξουν τα φορτισμένα σωματίδια και ναελέγξουν το ηλεκτρικό πεδίο της πηγής για να τους βοηθήσει.
Ο Αρχηγός εκέι έδωσε το σύνθημα και η πράξη έγινε.! Τα ηλεκτρόνια κινούνται όσο πιο γρήγορα μπορούνε προς την μπρίζα και περνάνε δυσκολίες στον δρόμοόπως οι πέτρες που φράζουν το δρόμο, κατηφόρες και κακές συμμορίες που θέλουν να πλακώνουν.
Τα ηλεκτρόνια είπαν με ασύρματο στους εργάτες: όλα εντάξει, και έφτασαν στη μπρίζα και άναψε το φως. Μετά απο δυο ώρες, που ξεκουράστηκαν και έφαγαν την τούρτα τους, ο άνθρωπος έκλεισε τον διακόπτη και έτσι, οι εγράτες είχαν πάλι δουλειά να κάνουν.
Ελέγχουν την ενέργεια που προσφέρεται απο την πηγή και κοιτάνε την κίνηση των ηλεκτρονίων. Ο Αρχηγός έδωσε πάλι το σύνθημα και τα ηλεκτρόνια ξεκίνησαν πάλι να κινούνται μέσα στο σύρμα του λαμπτήρα.
Καθώς προχωρούσαν, δεν είχαν δυσκολίες γιατί οι εργάτες καθάρισαν τον δρόμο.
¨ολα γινόντουσαν ωραία, ώσπου, στη μέση της διαδρομής προς τον γυρισμό, ένα καλώδιο καίγεται απο φωτιά. Οι πυροσβέστες έτρεξαν με το πυροσβεστικό να δουν τι έγινε. Ο οδηγός ήταν ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης. Πήγαινε πολύ γρήγορα και π[άταγε συνέχεια κόρνα. ¨εφτασαν και είδαν καμένο το καλώδιο. Επειδή όμως ήταν κάτω απο το έδαφος, ο Ναλάμπης πήγε και χώθηκε να το φιάξει.
Την ώρα εκίνη όμως, ένα σίδερο απο το ταβάνι έπεσε στο πάτωμα και όλοι νόμισαν ότι ο Ναλάμπης πέθανε..
Αλλά ο μικρός πυροσβέστης ζούσε!
Η πράξη άργησε αλλά πέτυχε με την επιστροφή των ηλεκτρονίων και ήρωα τον μικρό Ναλάμπη!!...
1/2/09
Η ιστορία του μικρού Ναλάμπη
Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα έκανε πολύ κρύο και έξω φύσαγε πάρα πολύ. Ξαφνικά όλα τα φώτα έσβησαν. Μια κολώνα της ΔΕΗ είχε καταρεύσει και κόπηκε το ρεύμα.
Τότε όλα τα αντικείμενα άρχισαν να τρέχουν πέρα δόθε από το φόβο τους. Μια στιγμή λοιπόν ο Ναλάμπης άγγιξε τα καλώδια τα οποία πιάνανε τον μπαταρία από τους δύο πόλλους.
Τότε ο Ναλάμπης ένιωσε κάτι μέσα του, ένα αίσθημα που δεν το είχε ξανανιώσει.
Το μέρος φώτισε και όλοι άρχισαν να βλέπουν και δεν φοβόντουσαν άλλο πια. Ο Ναλάμπης συνειδητοποίησε πως έπρεπε να συνδεθούν για να έχουν ένα κλειστό κύκλωμα.
Μετά από λίγες ώρες ο μπαταρίας άρχισε να κουράζεται με αποτέλεσμα να μην φωτίζει ο Ναλάμπης. Τότε όλα σκοτείνιασαν αλλά μερικά λεπτά αργότερα το ηλεκτρικό ρεύμα ξαναγύρισε και το μέρος φώτισε ολόκληρο.
Ο Ναλάμπης όμως είχε καταλάβει πολλά πράγματα για τη ζωή του. Έμαθε για την συγκεκριμένη σειρά που έπρεπε να μπουν αυτός και οι φίλοι του για να φωτίσει. Και ότι η μπαταρία πρέπει να είναι γεμάτη και όχι πολύ χρησιμοποιημένη γιατί δεν δίνει ρεύμα.
Η εργασία αυτή έγινε από το Γιώργο Τάγαρη μαθητή του Γ2'
22/1/09
Η Μικρή Ιστορία του γλόμπου να Ναλάμπη
Καθώς έπαιζε με τους φίλους του, τα άλλα γλομπάκια, αναρωτήθηκε πως γίνεται από τη στιγμή της γέννησης του και είναι τόσο φωτεινός.Οι φίλοι του δεν ήξεραν να απαντήσουν γι'αυτό κατέφυγε στους γονείς του, τον μπαμπά Μπατάριο και τη μαμά Καλωδιού (ο τόνος στο ου για να μην παρεξιγιόμαστε).
Έτσι λοιπόν οι γονείς του τού είπαν όλη τη διδικασία του κυκλώματος (γέννησης) και τι γίνεται σε αυτό.
Οι λεπτομέρειες είναι οι εξής: Ο μπαμπάς Μπατάριος είναι μια ηλεκτρική πηγή η οποία περιέχει ηλεκτρισμό.Όμως επάνω έχει 2 πόλους πάνω στους οποίους συνδέεται η μαμά Kαλωδιού και μεταφέρει ηλεκτρικό ρεύμα στο γλόμπο Ναλάμπη και εκείνος ανάβει.
Δυστυχώς όμως, ο Ναλάμπης δεν κατάλαβε και του το εξήγησαν πιο αναλυτικά.
Το κατάλαβε με τη δεύτερη αλλά έμαθε κάτι δυσάρεστο, ότι δηλαδή αν σβήσει ο Ναλάμπης τότε θα πεθάνει.
Ο γλόμπος έμαθε αυτό που ήθελε, μπορεί να στεναχωρήθηκε αλλά κατάλαβε πως προήλθε.
Η εργασία αυτή έγινε από τον Κώστα Βλάχο (εμένα δηλαδή!!!) μαθητή του Γ1.
15/1/09
Εμείς οι μελλοντικοί επιστήμονες!

Ο Βασίλης συνθέτει με τα χέρια του στο δωμάτιο με τα εικονικά όργανα!
Ο Σωτήρης και ο Δημήτρης στη ζύγιση που αποδεικνύει πως αντικείμενα με διαφορετικούς όγκους, δυνατόν να έχουν την ίδια μάζα!
Διευθυντής και μαθητές εκστασιασμένοι μπροστά στην απόδειξη πως η ύλη έχει μνήμη!!
Τα παιδιά της Γ μετρούν την απορροφητικότητα των φακών τους
η ανταποκριση απο την επισκεψη μας,
γράφηκε από τους μαθητές του Α1 τμήματος του σχολείου μας:
Άννα Β., Ελευθερία Γ., Ηρακλή Κ., Στεφανία Ζ.
1/1/09
ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ......

Ας γιορτάσουμε παιδιά...........
Το τραγούδι δεν έχει σημασία.
Το θέμα είναι ότι ένας ακόμη χρόνος πέρασε και ένας άλλος μόλις ήρθε.
Ας αφήσουμε το 2008 και όλα τα καλά ή και τα άσχημα που συνέβησαν αυτές τις 365 μέρες και ας σκεφτούμε τι θα κάνουμε το 2009.
Γι'αυτό λοιπόν αφήστε τον παλιό-γέρο χρόνο και ας γνωρίσουμε το νεό χρόνο όπου μας περιμένουν πολλές εκπλήξεις.
2009 ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΕΤΟΣ!!!!!!!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!!
