Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φυσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φυσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
27/1/13
η ιστορία του απλού ηλεκτρικού κυκλώματος.... σαν παραμύθι .
θυμάται κανείς άραγε τις ιστορίες που έγραψαν οι μαθητές μας για τον μικρό γλόμπο Ναλάμπη;
εφέτος επαναλάβαμε το εγχείρημα
η ανταπόκριση δεν ήταν το ίδιο ευρεία αλλά εξ ίσου σημαντική!
τούτο εδώ είναι ένα δείγμα..!
μια ιστορία γραμμένη στα ελληνικά και μεταφρασμένη στα αγγλικά απο την Αλεξία, μαθήτρια της φετινής Γ τάξης του σχολείου μας
η Αλεξία χρησιμοποίησε το διαδραστικό και συνεργατικό εργαλείο web2.0, storybird, για να φτιάξει την ιστορία της, βιβλίο..!!!
ρίξτε λοιπόν μια ματιά!
[σημ. ανάμεσα σε αυτή την ανάρτηση και την προηγούμενη, είχαμε άλλες δραστηριότητες οι οποίες δημοσιεύτηκαν στο προσωπικό μου χώρο εδώ: Assimina
είναι πλέον πολύ δύσκολο να συντηρώ όλους τους χώρους στους οποίους δραστηριοποιούμαι, ταυτόχρονα...
όποιος θέλει, μπορεί να ρίξει μια ματιά και εκεί...]
5/8/11
νερόμυλος - water mill
εκεί, στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου (θα πρέπει να ανήκει το χωριό), οι άνθρωποι έχουν εκμεταλλευτεί τη δύναμη του νερού από τις πηγές, για να συντηρήσουν μέσα σε μικρές και μεγαλύτερες φυσικές "δεξαμενές", πέστροφες (νόστιμες, δε λέω..)
ένας μικρός νερόμυλος τράβηξε τη προσοχή μου και.. το τερπνόν μετά του ωφελίμου, βιντεοσκόπησα (με τρεμάμενο χέρι το ομολογώ) το φαινόμενο καθώς σκέφτηκα πως το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη διδασκαλία της Φυσικής, στο κεφάλαιο: ενέργεια - μορφές και μετατροπές αυτής
κι είναι φανερό πως η κινητική ενέργεια του νερού, στην άκρη του δίαυλου μετατρέπεται σε δυναμική η οποία με τη σειρά της θέτει σε κίνηση τα πτερύγια του νερόμυλου άρα τρέπεται σε κινητική ...
ιδού για την αλήθεια του πράγματος και την τέρψη των οφθαλμών...
ένας μικρός νερόμυλος τράβηξε τη προσοχή μου και.. το τερπνόν μετά του ωφελίμου, βιντεοσκόπησα (με τρεμάμενο χέρι το ομολογώ) το φαινόμενο καθώς σκέφτηκα πως το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη διδασκαλία της Φυσικής, στο κεφάλαιο: ενέργεια - μορφές και μετατροπές αυτής
κι είναι φανερό πως η κινητική ενέργεια του νερού, στην άκρη του δίαυλου μετατρέπεται σε δυναμική η οποία με τη σειρά της θέτει σε κίνηση τα πτερύγια του νερόμυλου άρα τρέπεται σε κινητική ...
ιδού για την αλήθεια του πράγματος και την τέρψη των οφθαλμών...
28/3/11
φύΛΛο αυτό-αΞΙοΛόγηΣης στη Φυσική Β' γυμνασίου
επειδή οι ιώσεις καλά κρατούν μα η χρονιά τελειώνει, ένα φύλλο αυτό-αξιολόγησης για τους μαθητές της Β γυμνασίου, στη Φυσική και τις ενότητες: πίεση-υδροστατική πίεση-αρχή του Αρχιμήδη-άνωση...
ας ..παίξουμε λοιπόν!!!!
(κάντε κλικ επάνω στην εικόνα)
κάθε επισήμανση δεκτή μια και το φύλλο ετοιμάστηκε υπό την πίεση μιας ακόμη ίωσης...
10/2/11
γρίπη τέχνας κατεργάζεται....
...και εξ αιτίας της πολυήμερης απουσίας μου από το σχολείο, κι ένα σχέδιο αυτό-αξιολόγησης
το σχέδιο (αυτο-)αξιολόγησης στήθηκε σε υπολογιστικό και διαδικτυακό περιβάλλον με τη βοήθεια του φίλου και συνάδελφου κ. Θανάση Τσαγκατάκη (ΠΕ19) του 2ου Γυμν. Ζεφυρίου
συναδελφικότητα και συνεργατικότητα στη πράξη..! :))
τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως!
το σχέδιο :
Φυσική Γ΄Γυμνασίου
ας ..παίξουμε λοιπόν!!!...
23/1/11
Scribd: καινούργιο κοσκινάκι μου...
καινούργιο για εμένα...
και το κείμενο της Διαθεματικής μας εργασίας "το Φως" όπως διαμορφώθηκε τότε και "κρεμάστηκε" σήμερα στο scribd...
30/1/10
η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη .

Είμαι γλόμπος.
Η οικογένειά μου αποτελείται από 1.000.000 γιατί μόνο τόσοι λίγοι δημιουργήθηκαν εκείνη την ημέρα από τις βιομηχανίες της χώρας. Είμαι το τελευταίο μέλος της οικογενείας και κανένας δεν μου δίνει σημασία.
Από την αρχή της ζωής μου ήμουν άτυχος γιατί πάντα με χρησιμοποιούσαν για να αντικαταστήσω άλλους.
Συνέχεια έλεγα να αλλάξει κάτι και να που είμαι πολύ κοντά.
Ο ιδιοκτήτης μου, ο Γιώργος, πρέπει να φτιάξει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα για το σχολείο.
Πήρε τον Μπαταριάκια, δύο Καλωδίους και τον Διακοπτάκια από το super market.
Ακόμα, πήρε και τον Ταβλάκια.
Πρώτα χρησιμοποίησε τον Κολλίτσα και συνέδεσε τον Μπαταριάκια με τον Ταβλάκια.
Στη συνέχεια, συνέδεσε τους Καλωδίους και τον Διακοπτάκια με τον ίδιο τρόπο το ένα δίπλα στο άλλο και στο τέλος να κλείνει.
Τελικά κερδίσαμε!
Ο Γιώργος κέρδισε τον διαγωνισμό και εγώ το βραβείο του πιο δυνατού λαμπτήρα!
Τέλος ένα πράγμα που κατάλαβα είναι ότι αν θες να καταφέρεις κάτι, θα το καταφέρεις όπως και αν είσαι..
Βασίλης Κ.
Γ'1
Βασίλης Κ.
Γ'1
27/1/10
η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη!

Μια φορά και έναν καιρό στην πόλη του ΦΩΤΌΣ, στην κεντρική πλατεία υπήρχε ένα μεγάλο θέατρο όπου κατά καιρούς δίνονταν παραστάσεις.
Εκείνη την περίοδο ήρθε ένας θίασος με το μπαλέτο του. Είχε καταπληκτικούς χορευτές και ταχυδακτυλουργούς με φοβερές ικανότητες.
Η προέλευση του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη για να δει αυτό το υπερθέαμα.
Πρωταγωνιστής ήταν ο πασίγνωστος χορευτής ΝΑΛΑΜΠΗΣ με την πανέμορφη ντάμα του ΝΑΔΙΝΗ.
Τους πλαισίωναν οι αδερφοί ΝΑΡΕΟΙΣ και κάτι μικρά ανθρωπάκια με το όνομα ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑ.
Οι χορευτές χόρευαν με απίστευτα συντονισμένες κινήσεις.
Ο χώρος φωτιζόταν με πολλούς πυρσούς που έβγαζαν διάφορα χρώματα.
Η ιστορία της παράστασης διαδραματίζονταν ανάμεσα σε δύο νέα παιδιά που οι γονείς τους οι ΠΟΛΟΙ (έτυχε να έχουν το ίδιο επίθετο) δεν τα άφηναν να προχωρήσουν μαζί στη ζωή.
Ο ΝΑΛΑΜΠΗΣ ήταν πάντα σκοτεινός και στεναχωρημένος και κόντευε να πεθάνει.
Η ΝΑΔΙΝΗ απ' τη μεριά της ήταν κλεισμένη πάντα μέσα στο σπίτι μελαγχολική.
Ώσπου μια μέρα... οι καλοί κοινοί τους φίλοι τα ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑ αποφάσισαν να τους βοηθήσουν.
Μετά από πολλές δυσκολίες έκλεψαν την όμορφη κοπέλα και την πήγαν στον αγαπημένο της.
Οι γονείς του οι ΠΌΛΟΙ υπέκυψαν μπρος στη μεγάλη αγάπη των δύο παιδιών και τους έδωσαν τη συγκατάθεσή τους.
Τέλος, πιάστηκαν όλοι μαζί χέρι-χέρι με τους δύο ερωτευμένους, ο ένας απέναντι από τον άλλο και χόρεψαν το χορό του κυκλώματος.
Ξαφνικά το πρόσωπο του ΝΑΛΑΜΠΗ έβγαλε ένα μαγικό φως που διαχύθηκε σε όλη την αίθουσα.
Η σκοτεινιά έφυγε και την θέση της πήραν χρυσές φλογίτσες που έτρεχαν σε κάθε γωνιά της αίθουσας.
Η αγάπη ανάμεσα στα δύο παιδιά ήταν παντοτινή.
Αυτή η παράσταση θα μείνει αξέχαστη σε όποιον την είδε και θα τη θυμάται για πολλά χρόνια!
Σοφία Μ.
(Γ'2)
Σοφία Μ.
(Γ'2)
21/1/10
το ποδόσφαιρό ως απλό ηλεκτρικό κύκλωμα ή...
...το αντίθετο!
Παππούς: λοιπόν μικρέ μου, θα σου εξηγήσω πως λειτουργεί ένα ηλεκτρικό κύκλωμα μιας και θες τόσο πολύ να μάθεις, μόνο που θα στο πω με μια παρομοίωση.
Γιωργάκης: ευχαριστώ πολύ παππού!
Παππούς: λοιπόν, το ηλεκτρικό κύκλωμα λειτουργεί σαν ομάδα ποδοσφαίρου. Πιστεύω ξέρεις από το αποτελείται ένα ηλεκτρικό κύκλωμα! έτσι;
Γιωργάκης: Ναι! από έναν διακόπτη, μια μπαταρία, καλώδια κι ένα γλόμπο.
Παππούς: Μπράβο!
Τα καλώδια μέσα τους περιέχουν μικρές μπίλιες, τα ηλεκτρόνια, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι οι παίχτες-ποδοσφαιριστές.
Όταν δεν έχουν κάποιον να τους κατευθύνει, σε αυτήν την περίπτωση τον προπονητή-μπαταρία, κάνει ο καθένας του κεφαλιού του πηγαίνοντας όπου θέλει.
Όταν οι παίχτες-ηλεκτρόνια ακολουθήσουν τις εντολές του προπονητή-μπαταρία, θα πετύχουν το γκολ-λαμπάκι.
Γιωργάκης: και ο διακόπτης παππού, τι κάνει;
Παππούς: ο διακόπτης θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η αποτυχία των παιχτών-ηλεκτρονίων να περάσουν την απέναντι άμυνα (ολοκλήρωση του κυκλώματος) και να βάλουν γκολ-άναμμα λάμπας.
Όταν η σύνδεση όλων αυτών, λάμπας, μπαταρίας, καλωδίων και διακόπτη, διακοπεί, είναι σαν την αποτυχία των παιχτών να βάλουν γκολ, δηλαδή να ακολουθήσουν τις εντολές του προπονητή. Όταν είναι ανοιχτός ο διακόπτης, έχουμε την αποτυχία, όταν όμως έχουμε κλειστό τον διακόπτη, έχουμε το γκολ!!!!
Γιωργάκης: ευχαριστώ πολύ παππού!! Κατάλαβα!!!!
Λεωνίδας Π.
(Γ2)
17/1/10
η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη!
ποιος είπε πως όταν βαριούνται οι καθηγητές η ώρα πάει χαμένη;
να μην το βάλει στοίχημα
μπορεί και να χάσει!
το "παιχνίδι" αυτό, ξεκίνησε πέρυσι την πρώτη ημέρα μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων
τα τμήματα της Γ ήταν βαριεστημένα κι αυτό ήταν κολλητικό
ότι όμως χειρότερο μπορεί να σε βρει την ωρα του μαθηματος είναι ένα τμήμα που χαζολογάει χωρίς περιεχόμενο
τότε, σκέφτηκα κι έβαλα στα παιδιά μια εργασιούλα γραπτή στην οποία είχαν καθήκον να παρουσιάσουν την λειτουργία ενός ηλεκτρικού κυκλώματος τόσο απλά που να την καταλαβαίνει κι ένα μικρό πολύ παιδί
γράφηκαν απίθανες ιστορίες, αλλες προσέγγιζαν με επιτυχία και το φυσικό μέρος, αλλες ηταν καλές απο φιλολογική άποψη
όλες καταδείκνυαν το βαθμό κατανόησης του θέματος αλλά κυρίως τον συναισθηματικό και γενικά εσωτερικό κόσμο των μαθητών μου
φέτος το επαναλάβαμε
τα μεχρι στιγμής αποτελέσματα ήσαν εξ ισου ενθαρρυντικά και ποιοτικά
ενδιαφέρον έχει για μένα και το γεγονός της αποδοχής μιας τέτοιας μορφής εργασίας απο τα παιδιά
ξεκινάω λοιπόν τις δημοσιεύσεις γιατί θεωρώ πως οφείλω να μοιραστώ την εμπειρία
*******
η γλυκειά μου Άννα-Μαρία ( Γ2)
" Η μικρή Ευγενία μπαίνει μέσα στο δωμάτιο της, ανάβει ένα μικρό φωτάκι και λέει: μαμά! μαμά! θέλω να μου πεις την ιστορία του μικρού Ναλάμπη! μαμά: Πριν πολλά χρόνια ήταν ένα ζευγάρι που είχε τρία παιδιά. Τον πρώτο τον ονόμασαν Μπαταριούλη και ήταν πολύ ζωηρός και γεμάτος ενέργεια. Τον δεύτερο τον ονόμασαν Καλωδιάκο. Αυτός ήταν αδύνατος, πολύ ψηλός και μπορούσε να χωρέσει παντού. Τον τρίτο, τον πιο μικρό, τον ονόμασαν Ναλαμπη και δεν είχε τίποτα ιδιαίτερο, ήταν κοντούλης και λίγοστρογγυλός. Ένα ανοιξιάτικο σούρουπο, έτσι όπως έπαιζαν τα τρία αδερφάκια ενώθηκαν. Ο Καλωδιάκος έδωσε τα χέρια του στον Μπαταριούλη και ο μικρός Ναλάμπης έπιασε τον αδερφό του τον Καλωδιάκο από την μέση. Ξαφνικά, ο Ναλάμπης έγινε πολύ φωτεινός και αυτό φάνηκε σε όλους πολύ περίεργο. Τα τρία αδέρφια ξαφνιάστηκαν πολύ και αναρωτήθηκαν πως έγινε αυτό, αφού και άλλες πολλές φορές είχαν πιαστεί και στον Ναλάμπη δεν είχε αλλάξει τίποτα. Έτσι, τα τρία αδερφάκια έκαναν διάφορες κινήσειςκαι δοκίμασαν να πιαστούν με διάφορους άλλους τρόπους, μα στο τέλος κατάλαβαν πως μόνο με αυτή τη σειρά ο Ναλάμπης φώτιζε. Ο μικρός Ναλάμπης ήταν πολύ χαρούμενος που επιτέλους και αυτός με την βοήθειά των αδερφών του, ήταν κάτι ξεχωριστό. Από εκείνη την ημέρα, τα τρία αδερφάκια παίζουν συνέχεια αυτό το παιχνίδι. Η μικρή Ευγενία έκλεισε τα ολοστρόγγυλα γαλανά ματάκια της και η μητέρα της τής έσβησε το φωτάκι αφήνοντάς την να κοιμηθεί ήσυχα. "
*******
η γλυκειά μου Άννα-Μαρία ( Γ2)
" Η μικρή Ευγενία μπαίνει μέσα στο δωμάτιο της, ανάβει ένα μικρό φωτάκι και λέει: μαμά! μαμά! θέλω να μου πεις την ιστορία του μικρού Ναλάμπη! μαμά: Πριν πολλά χρόνια ήταν ένα ζευγάρι που είχε τρία παιδιά. Τον πρώτο τον ονόμασαν Μπαταριούλη και ήταν πολύ ζωηρός και γεμάτος ενέργεια. Τον δεύτερο τον ονόμασαν Καλωδιάκο. Αυτός ήταν αδύνατος, πολύ ψηλός και μπορούσε να χωρέσει παντού. Τον τρίτο, τον πιο μικρό, τον ονόμασαν Ναλαμπη και δεν είχε τίποτα ιδιαίτερο, ήταν κοντούλης και λίγοστρογγυλός. Ένα ανοιξιάτικο σούρουπο, έτσι όπως έπαιζαν τα τρία αδερφάκια ενώθηκαν. Ο Καλωδιάκος έδωσε τα χέρια του στον Μπαταριούλη και ο μικρός Ναλάμπης έπιασε τον αδερφό του τον Καλωδιάκο από την μέση. Ξαφνικά, ο Ναλάμπης έγινε πολύ φωτεινός και αυτό φάνηκε σε όλους πολύ περίεργο. Τα τρία αδέρφια ξαφνιάστηκαν πολύ και αναρωτήθηκαν πως έγινε αυτό, αφού και άλλες πολλές φορές είχαν πιαστεί και στον Ναλάμπη δεν είχε αλλάξει τίποτα. Έτσι, τα τρία αδερφάκια έκαναν διάφορες κινήσειςκαι δοκίμασαν να πιαστούν με διάφορους άλλους τρόπους, μα στο τέλος κατάλαβαν πως μόνο με αυτή τη σειρά ο Ναλάμπης φώτιζε. Ο μικρός Ναλάμπης ήταν πολύ χαρούμενος που επιτέλους και αυτός με την βοήθειά των αδερφών του, ήταν κάτι ξεχωριστό. Από εκείνη την ημέρα, τα τρία αδερφάκια παίζουν συνέχεια αυτό το παιχνίδι. Η μικρή Ευγενία έκλεισε τα ολοστρόγγυλα γαλανά ματάκια της και η μητέρα της τής έσβησε το φωτάκι αφήνοντάς την να κοιμηθεί ήσυχα. "
19/3/09
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY
Μία φορά και έναν καιρό ,σε μία μικρή πόλη ,η οποία λεγόταν ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΟΣ ,υπήρχε μία παρέα ηλεκτρονίων που λεγόταν BOMPER'S .Τα μέλη της ήταν 5 μικρά ηλεκτρόνια με τα ονόματα: ΤΖΑΚ, ΛΙΝΚ, ΜΠΕΝ, ΜΠΙΛ.
Μία μέρα λέει ο ΛΙΝΚ στους άλλους .
-Παιδιά ελάτε να σας πω,Οι γονείς μου μου είπαν ότι κοντά στην ΘΕΤΙΚΗ ΠΟΛΟ CITY μπήκε καινούρια λάμπα με το όνομα ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY.
-Εμας τι μας ενδιαφέρει;είπε ο ΜΠΕΝ
-Άκουσα ότι έχει καινούρια ηλεκτρονικά και ότι παίζουν μπάσκετ οι ROCKETS με τους JACKER.Θέλετε να πάμε;
Αμέσως τα παιδιά με μια φωνή είπαν "ναι" και έτσι πήραν όλα τα απαραίτητα και ξεκίνησαν το μακρύ τους ταξίδι ,χωρίς να χάσουν ευκαιρία .
Λίγο πιο κάτω ,υπήρχαν διόδια διακόπτες και γα να περάσεις θέλεις 40 ηλεκτρονομίσματα το κάθε ηλεκτρόνιο ,για να κλείσει το κύκλωμα.
-Τι θα κάνουμε τώρα εξυπνάκια ;Πού θα τα βρούμε τόσα λεφτά;Ούτε ηλεκτρονόμισμα δεν έχουμε ,είπε ο ΜΠΙΛ νευριασμένα στον ΛΙΝΚ.
-Μην ανησυχείτε .Εγώ έχω την λύση .Είπε ο ΤΖΑΚ.
-Και ποια είναι αυτή ;ρώτησε ο ΠΙΤ.
-Να,ο πατέρας μου μου είχε πει να τον βοηθήσω στο μπαρ το βράδυ και άμα θέλω να φέρω και φίλους μου.
-Και πόσα δίνει ;λέει ο ΜΠΕΝ.
-Οχτώ ηλεκτρονομίσματα την βραδιά, δια 5 μέρες .
-Δηλαδή πόσο ακριβώς ;είπεπάλι ο ΜΠΕΝ .
-Μισό δεύτερο .3 έντεκα ,3 δώδεκα ,3 δεκαπέντε και 11.Ίσον με 40 ηλεκτρονομίσματα ο καθένας.
-Ακριβώς ,λέει ο ΛΙΝΚ. Άρα μπορούμε να πάμε.
-ΝΑΙ.............,λένε όλοι χαρούμενα.
Και έτσι άρχισαν πάλι το ταξίδι αφού είχαν μαζέψει τα λεφτά.Και αφού πέρασαν τους διακόπτες έφτασαν στην ΑΜΠΕΡΟΜΕΤΡΟ CITY που γινόταν απογραφή ,αλλά δεν άργησαν να την περάσουν .
Ξαφνικά το κύκλωμα σταμάτησε να διαρρέεται από ρεύμα με αποτέλεσμα αυτοί και εκατομμύρια άλλα ηλεκτρόνια άρχισαν να μην έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση ,με αποτέλεσμα να χαθουν.Πριν χαθούν όμως ο ΤΖΑΚ είχε πει ότι αν χαθουν θα συναντηθούν στην Πύλη της πόλης και θα περιμένουν μέχρι να έρθουν και οι άλλοι.
Μετά από μισή ώρα που ήρθε το ρεύμα ξεκινώντας πάλι το ταξίδι τους μ΄΄ονο που τώρα ήατν χωριστά.
Μετά από λίγα δεύτερα που πέρασαν ,οι φίλοι μας αν και χωρισμένοι ,όλοι τους είδαν την ΝΑΛΑΜΠΕΙ CITY.Οι φίλοι μας ξανάσμιξαν στην πύλη και χαρούμενα μπήκαν μέσα στην πόλη .Είδαν τον αγώνα ,έπαιξαν και βρήκαν νέους φίλους .Αλλά το ταξίδι τους δεν τελειώνει ακόμα .
Έπρεπε να πάνε στην ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΟ CITY να μεγαλώσουν ,να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά και στο τέλος θα γεράσουν και θα πεθάνουν εκεί .
Γιώργος Αυγέρης
[ο παραμυθάς μας!]
Γ1
23/2/09
"Η ιστορία του μικρού Γλόμπου Ναλάμπη"
Όλα ξεκίνησαν ένα χειμωνιάτικο απόγευμα όταν ο Νικηφόρος πάτησε τον διακόπτη για ν'ανάψει το φως. Ξαφνικά ακούστηκε μία λεπτή φωνούλα που είπε: <<τώρα κάποιος άλλος πρέπει να πάρει την θέση μου>>, και το φως έσβησε, ο Νικηφόρος πανικοβλήθηκεκαι τρόμαξε.Ύστερα φώναξε τον πατέρα του τον Αντώνη και του είπεμόνο, πως κάηκε η λάμπα αλλά τίποτε άλλο. Την άλλη μέρα η μητέρα του αγόρασε έναν καινούριο λαμπτήρα τον έβαλε στο φωτιστικό.
Το μεσημέρι που ο Νικηφόρος γύρισε σπίτι του ύστερα από μία ευχάριστη μέρα στο σχολείο, είδε πως το φως άναβε. Αμέσος πήγε να δει και επηρεασμένος από το χθεσινό γεγονός φυθήρισε στον λαμπτήρα και τον ρώτησε πως τον λένε νομίζοντας πως δεν θα απαντήσει κι όλο αυτό ήταν της φαντασίας του, όμως ο λαμπτήρας απάντησε: με 'λένε Γλόμπο Ναλάμπη, εσένα>>; ο Νικηφόρος απάντησε χωρίς να ταραχθεί γιατί όλο αυτό του άρεσε έτσι απάντησε κι ο Νικηφόρος. Τότε ο Νικηφόρος μαζί με τον Ναλάμπη έγιναν φίλοι κι άρχισε να του διηγείται την ιστορία του.
Πρώτα ξεκίνησα από ένα εργοστάσιο στην Γερμανία εκεί δημιουργήθηκα μαζί με τα χιλιάδες αδέρφια μου με τα οποία ειδωθήκαμε για πολύ λίγα λεπτά. Η ζωή μας δεν έχει πολύ ενδιαφέρον είναι κοινή για όλους τους λαμπτήρες. Ύστερα μπαίνουμε σε μικρά κουτάκια ευτυχώς τα μηχανήματα είναι προσεχτικά και δεν μας πονούν όταν μας αγγίζουν.Α! ξέχασα να σου πω ότι είμαι οικολογικός λαμπτήρας>>.
Νικηφόρος:-Τι σημαίνει οικολογικός.
Ναλάμπης:-Σημαίνει ότι δεν ρυπαίνω το περιβάλλον. Όμως μην με ρωτάς τώρα στο τέλος όλες οι απορίες σου. Έπειτα μας τοποθέτησαν σε μεγάλες κούτες και μας πήγαν σε διάφορα καταστήματα. Έμεινα εκεί περίπου 10 μέρες. Μετά ήρθε ο μπαμπάς σου και με αγόρασε και κατέληξα σε αυτό το φωτιστικό.
Νικηφόρος:-Έχω μία απορία. Πως όταν πατάω το διακόπτη εσύ ανάβεις και όποτε θέλω σβήνεις.
Ναλάμπης:-Αχ Νικηφόρε μου. Εγώ αυτά δεν τα ξέρω πολύ καλά, αλλά θα προσπαθήσω να σου απαντήσω. Όταν πατάς τον διακόπτη το ηλεκτρικό κύκλωμα κλείνει μεταφέρεται το ρεύμα και το φως ανάβει. Ύστερα όταν θες να κλείσεις το φως γίνεται το αντίθετο. Μα Νικηφόρε μου θα τα πούμε αύριο πάτα τον διακόπτη πήγαινε στο κρεβατάκι σου για να κοιμηθώ κι εγώ. Καληνύχτα μικρέ μου πρίγκιπα.
Νικηφόρος:-Καληνύχτα Ναλάμπη. Αύριο το πρωί θα τα πούμε.
Ο Νικηφόρος πήγε στο κρεβάτι του θέλοντας να κοιμηθεί αμέσως για να ξυπνήσει γρήγορα. Μόλις όμως πρόλαβε να κλείσει τα καστανά ματάκια του η μητέρα του, του είπε:<<ξύπνα Νικηφοράκι μου είναι ώρα να πας στο σχολείο>>. Ο Νικηφόρος σηκώθηκε αμέσως (πρώτη φορά) έκανε γρήγορα τις πρωινές του εργασίες (πρώτη φορά) και πήγε και ψυθήρισε στον γλόμπο Ναλάμπη: <<Καλημέρα>>. Όμως ο λαμπτήρας τίποτα δεν του μιλούσε πάτησε τον διακόπτη άναψε, έσβησε το φως μάταια όλο αυτό που είχε ζήσει το χθεσινό βράδυ ήταν ένα μεγάλο όνειρο. Μετά από τις προσπάθειες του πήγε σχολείο με σκυμμένο το κεφάλι και έτσι γύρισε είχε συνειδιτοποιήσει ότι όλο ήταν κάτι ψεύτικο. Δεν προσπάθησε να ξαναψυθηρίσει.
Αλήθεια όμως ήταν όντως όνειρο ή ο Νικηφόρος επινόησε αυτό τον τρόπο να του μιλάει επειδή ο ίδιος το ήθελε. Κανείς δεν θα το μάθει.
Η εργασία έγινε από την Κατερίνα Λινοξυλάκη μαθήτρια του Γ2'.
Η μικρή ιστορία του γλόμπου Ναλάμπη!!!
Στη μέση μιας μεγάλης τετράγωνης πλατείας βρίσκεται πολύ ψηλά ο Ναλάμπης.
Θα πρέπει λοιπόν μόλις νυχτώσει ν'ανάψει ο Ναλάμπης για να φωτηστεί η πλατεία...Έτσι, θα πρέπει ένα αυτοκίνητο να κάνει όλο το γύρο της πλατείας και να καταλήξει εκεί που ξεκίνησε για να κόψει μία κορδέλα πριν νυχτώσει. Στο τέλος του τετραγώνου όμως, βρίσκεται μία μικρή και πολύ χαμηλή γέφυρα, η οποία ανοίγει κάποιες στιγμές για να περάσουν φορτηγά που είναι πιο ψηλά.
Θα πρέπει λοιπόν μόλις νυχτώσει ν'ανάψει ο Ναλάμπης για να φωτηστεί η πλατεία...Έτσι, θα πρέπει ένα αυτοκίνητο να κάνει όλο το γύρο της πλατείας και να καταλήξει εκεί που ξεκίνησε για να κόψει μία κορδέλα πριν νυχτώσει. Στο τέλος του τετραγώνου όμως, βρίσκεται μία μικρή και πολύ χαμηλή γέφυρα, η οποία ανοίγει κάποιες στιγμές για να περάσουν φορτηγά που είναι πιο ψηλά.
Έτσι, λίγα λεπτά πριν νυχτώσει, ξεκίνησε το αυτοκίνητο να κάνει το γύρο της πλατεάς.
Ξαφνικά όμως, λίγο πριν περάσει το αυτοκίνητο πάνω απ'τη γέφυρα, άνοιξε...
Ο οδηγός βιαζόταν πολύ γιατί είχε μόνο 2 λεπτά στη διάθεσή του κι έτσι δεν μπορούσε να περάσει για ν'ανάψει ο Ναλάμπης...Την τελευταία στιγμή ξανακλείνει η γέφυρα, μπορεί να περάσει το αυτοκίνητο, κόβει την κορδέλα και ο Ναλάμπης ΑΝΑΒΕΙ!!!...
Ξαφνικά όμως, λίγο πριν περάσει το αυτοκίνητο πάνω απ'τη γέφυρα, άνοιξε...
Ο οδηγός βιαζόταν πολύ γιατί είχε μόνο 2 λεπτά στη διάθεσή του κι έτσι δεν μπορούσε να περάσει για ν'ανάψει ο Ναλάμπης...Την τελευταία στιγμή ξανακλείνει η γέφυρα, μπορεί να περάσει το αυτοκίνητο, κόβει την κορδέλα και ο Ναλάμπης ΑΝΑΒΕΙ!!!...
*ανοιχτό κύκλωμα/ανοιχτή γέφυρα-δεν υπάρχει διαροή ηλ. ρεύματος
*κλειστό κύκλωμα/κλειστή γέφυρα-διαροή ηλ. ρεύματος
*κλειστό κύκλωμα/κλειστή γέφυρα-διαροή ηλ. ρεύματος
Η εργασία έγινε από την Πένυ Γεβρέκη μαθήτρια του Γ1'.
"Η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη"
Κάποτε ήταν ένα μικρό λαμπάκι που το έλεγαν γλόμπος Ναλάμπη. Οι γονείς του δεν άντεχαν οικονομικά και έτσι αποφάσισαν να τον δώσουν σε ένα ορφανοτροφείο που ονομαζότανε "μικροί γλόμποι".
Εκεί μετά από ένα χρόνο τον υιοθέτησαν κάποιοι άλλοι γονείς ο κύριος Γλόμπος Ναφέγγει και η κυρία Γλόμπος Ναφωτίζει. Ήταν Χριστούγεννα και ο μικρός γλόμπος Ναλάμπη ήθελε να στολίσουν δέντρο και να το φωτίσει ο ίδιος. Έτσι πρότεινε στους γονείς του και αποφάσισαν να το κάνουν για χάρη του μικρού Ναλάμπη. Άρχισαν να αγοράζουν τα απαρέτητα (δέντρο και στολίδια). Το στόλισαν και τότε όλο χαρά ο μικρός Ναλάμπης με ένα (σάλτο) πήδημα ανέβηκε στο δέντρο, ενώθηκε με ένα καλώδιο και η κυρία γλόμπος Ναφωτίζει τον έβαλε (το καλώδιο) στην πρίζα.
Έτσι ο μικρός Ναλάμπης φώτησε το δέντρο με τη δικιά του δύναμη. Καθότανε μέρες πάνω στο δέντρο για να μείνει διαρκώς φωτεινό όμως δεν άντεξε για πολύ γιατί μια διακοπή του ρεύματος και μια γρήγορη επαναφορά τον έκαψε. Οι θετοί γονείς του δεν άντεξαν τον πόνο και στο τέλος κάηκαν και αυτοί.
Η εργασία έγινε από την Χούσου Κων/να μαθήτρια του Γ2'.
19/2/09
Η ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
[η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη.]
Μια μέρα μια ομάδα ποδοσφαίρου αποφάσισε να πάει να συναντήσει μια άλλη ομάδα ποδοσφαίρου για να παίξουνε ένα τουρνουά.'
Ηρθε η μέρα για το μεγάλο τους ταξίδι .
Μόλις ξεκίνησαν το μεγάλο τους ταξίδι.
Έκαναν πολλή ώρα ταξιδιού και έφτασαν σε ένα βουνό που λεγόταν " ανοικτός διακόπτης "δηλαδή το βουνό ήταν ανοιχτό στην μέση .
Εκεί τους περίμενε ένας άντρας που ονομαζόταν "Φάντομ" .
Μόλις τον είδαν τον ρώτησαν "τι κάνει εδώ" και τους είπε "σας περίμενα για κάποιες δοκιμασίες για το τουρνουά".
Αύτοι ξαφνιάστηκαν και τον ρώτησαν "πως το ξέρεις" και τους είπε "το ξέρω " .
Τότε ο άντρας τους είπε"περάστε μέσα από το βουνό ,για να αρχίσετε τις δοκιμασίες σας .Αν δεν τα καταφέρετε δεν θα μπορέσετε να παίξετε στο τουρνουά".
Μετά από πόσες ώρες μπόρεσαν και πέρασαν τις δοκιμασίες και βγήκαν από την άλλη πλευρά του βουνού .
Μόλις βγήκαν από το βουνό ξεκίνησαν ξανά το ταξίδι τους.
Μετά από μία ώρα έφτασαν στο ηλεκτρογήπεδο.
Πριν παίξουν το παιχνίδι ποδοσφαίρου ο ηλεκτροδιαιτητής τους είπε "όποιος νικήσει θα πάρει μια χρυσή λάμπα που μπορεί να φωτίζει όλη την χώρα ,σε όποια χώρα και να ζει ".
Τότε οι φιλοξενούμενοι παίχτες έπρεπε να βάλουν τα δυνατά τους ,για να νικήσουν .
Μόλις άρχισε το παιχνίδι με τους ηλεκτροπαίχτες είδανε ότι θα χάσουνε από τους ηλεκτροπαίχτες .
Δεν το έβαλαν όμως κάτω και έπαιζαν όσο πιο καλά μπορούσαν .
Το σκορ ήταν ισόπαλο .
Στα τελευταία λεπτά του αγώνα έπρεπε επειγόντως να βάλει κάποιος γκολ,για να κερδίσουν την χρυσή λάμπα.
Είχαν 10 δευτερόλεπτα και ο διαιτητής θα σφύριζε την λήξη του παιχνιδιού .
Σε μια στιγμή ένας παίχτης φιλοξενούμενος σκόραρε και κέρδισαν την χρυσή λάμπα .
Με το που τελείωσε το παιχνίδι οι φιλοξενούμενοι έφυγαν και η ηλεκτροπόλη τους χάρισε και ένα πλοίο ,έτσι για να τους θυμούνται.
Μόλις γύρισαν πίσω ,η πόλη τους είχε νυχτώσει και τότε άρχισαν να ρωτάνε τους συμπολίτες τους "τι έχει συμβεί" και τους είπαν "η πόλη δεν θα ξαναέχει φως θα είναι σκοταδιασμένη για πάντα "
Τότε σκέφτηκαν να βάλουν την χρυσή λάμπα .
Μόλις την έβαλαν μετά από λίγο .......ήρθε το φως και από τότε ξαναήρθε το φως και όλοι ήταν χαρούμενοι...........
Άγγελος Θωμάς
Γ1
6/2/09
Η ιστορία του μικρού γλόμπου Ναλάμπη.
Κάποτε, μέσα σε ένα απόμακρο δάσος, ζούσε ένα ανδρόγυνο που είχε ένα παιδάκι, τον Σωτηράκη.
Έξω έβρεχε. Η οικογένεια είχε μόλις καθήσει να πάρει το δείπνο της. Ενώ συζητούσαν μεταξύ τους, ξαφνικά η λάμπα έσβησε. Για μια στιγμή απλώθηκε ησυχία στο δωμάτιο. Στην αρχή φάνηκε σα να κάηκε η λάμπα. Μετά όμως κατάλαβαν πως είχε γίνει διακοπή ρεύματος. Τότε ο πατέρας, έχοντας στη διάθεση του μόνο μια λάμπα, μία μπαταρία και λίγο σύρμα, θέλησε να κατασκευάσει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, μιας και θα ήταν η καλύτερη λύση γι αυτούς εφόσον δεν είχαν ρεύμα για να συνδέσουν εκεί τη λάμπα.
Τότε ο πατέρας παρακίνησε τον μικρό Σωτήρη να τον βοηθήσει, αφού του άρεσαν οι κατασκευές και η Φυσική.
Έτσι λοιπόν, ξεκίνησαν την εργασία τους. Ο πατέρας παίρνοντας την μπαταρία προς το μέρος του, σύνδεσε τα άκρα της λαμπίτσας με σύρμα. Η λαμπίτσα τότε άρχισε να φωτοβολεί.
Ο Σωτήρης σήκωσε με προσοχή το κύκλωμα το οποίο ήταν κλειστό, δηλαδή. Τα ηλεκτρόνια ακολούθησαν μιακλειστή διαδρομή και το λαμπάκι φώτιζε.
Το μετέφερε στο τραπέζι κι έτσι τους φώτιζε στο τραπέζι.
Κάθε μέρα το χρησιμοποιούσαν για να βλέπουν στο σκοτάδι κι όταν κοιμόντουσαν απλά το αποσύνδεαν.
Ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης, όπως τον είχαν ονομάσει, πάντα έφεγγε γι αυτούς.
Έξω έβρεχε. Η οικογένεια είχε μόλις καθήσει να πάρει το δείπνο της. Ενώ συζητούσαν μεταξύ τους, ξαφνικά η λάμπα έσβησε. Για μια στιγμή απλώθηκε ησυχία στο δωμάτιο. Στην αρχή φάνηκε σα να κάηκε η λάμπα. Μετά όμως κατάλαβαν πως είχε γίνει διακοπή ρεύματος. Τότε ο πατέρας, έχοντας στη διάθεση του μόνο μια λάμπα, μία μπαταρία και λίγο σύρμα, θέλησε να κατασκευάσει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, μιας και θα ήταν η καλύτερη λύση γι αυτούς εφόσον δεν είχαν ρεύμα για να συνδέσουν εκεί τη λάμπα.
Τότε ο πατέρας παρακίνησε τον μικρό Σωτήρη να τον βοηθήσει, αφού του άρεσαν οι κατασκευές και η Φυσική.
Έτσι λοιπόν, ξεκίνησαν την εργασία τους. Ο πατέρας παίρνοντας την μπαταρία προς το μέρος του, σύνδεσε τα άκρα της λαμπίτσας με σύρμα. Η λαμπίτσα τότε άρχισε να φωτοβολεί.
Ο Σωτήρης σήκωσε με προσοχή το κύκλωμα το οποίο ήταν κλειστό, δηλαδή. Τα ηλεκτρόνια ακολούθησαν μιακλειστή διαδρομή και το λαμπάκι φώτιζε.
Το μετέφερε στο τραπέζι κι έτσι τους φώτιζε στο τραπέζι.
Κάθε μέρα το χρησιμοποιούσαν για να βλέπουν στο σκοτάδι κι όταν κοιμόντουσαν απλά το αποσύνδεαν.
Ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης, όπως τον είχαν ονομάσει, πάντα έφεγγε γι αυτούς.
Αλίνα Λάμπρου
Γ2
3/2/09
η ιστορία του γλόμπου Ναλάμπη!
Όλα αρχίζουν όταν ανοίγει ο διακόπτηε απο ένα άνθρωπο.
- Η διαδικασία φαίνεται εύκολη, λένε οι εργάτες σήμερα.
Οι εργάτες υπόσχονται ότιθα βάλουν τα δυνατά τους και θα ανταμειφθούν με μια τούρτα στον καθένα, απο την κυράΒασιλική, την μάνα του μικρού γλόμπυ Ναλάμπη.
Ένας απο τους πυροσβέστες εκεί ήταν και ο καινούργιος, 15 χρονών, που το όνομα του είναι Ναλάμπης.
Οι πυροσβέστες ήταν να σβήνουν φωτιές όταν κάτι έκαιγε εκεί.
Οι εργάτες, ανα δύο άτομα προχωρούν με τα σφυριά και τα γάντια και με το χαμόγελο στα χείλη πάνε να ανάψουν το φως για τους ανθρώπους. Για ν' ανάψει το φως, πρέπει οι εργάτες να συνδέσουν τα καλώδια και να τα ελέγξουν. Επίσης να δουν άμα τα ηλεκρόνια είναι έτοιμα να διαδόσουν την ενέργαι που προκαλεί την προσανατολισμένη κίνηση των ηλεκτρονίων. Είναι έτοιμοι οι εργάτες να σπρώξουν τα φορτισμένα σωματίδια και ναελέγξουν το ηλεκτρικό πεδίο της πηγής για να τους βοηθήσει.
Ο Αρχηγός εκέι έδωσε το σύνθημα και η πράξη έγινε.! Τα ηλεκτρόνια κινούνται όσο πιο γρήγορα μπορούνε προς την μπρίζα και περνάνε δυσκολίες στον δρόμοόπως οι πέτρες που φράζουν το δρόμο, κατηφόρες και κακές συμμορίες που θέλουν να πλακώνουν.
Τα ηλεκτρόνια είπαν με ασύρματο στους εργάτες: όλα εντάξει, και έφτασαν στη μπρίζα και άναψε το φως. Μετά απο δυο ώρες, που ξεκουράστηκαν και έφαγαν την τούρτα τους, ο άνθρωπος έκλεισε τον διακόπτη και έτσι, οι εγράτες είχαν πάλι δουλειά να κάνουν.
Ελέγχουν την ενέργεια που προσφέρεται απο την πηγή και κοιτάνε την κίνηση των ηλεκτρονίων. Ο Αρχηγός έδωσε πάλι το σύνθημα και τα ηλεκτρόνια ξεκίνησαν πάλι να κινούνται μέσα στο σύρμα του λαμπτήρα.
Καθώς προχωρούσαν, δεν είχαν δυσκολίες γιατί οι εργάτες καθάρισαν τον δρόμο.
¨ολα γινόντουσαν ωραία, ώσπου, στη μέση της διαδρομής προς τον γυρισμό, ένα καλώδιο καίγεται απο φωτιά. Οι πυροσβέστες έτρεξαν με το πυροσβεστικό να δουν τι έγινε. Ο οδηγός ήταν ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης. Πήγαινε πολύ γρήγορα και π[άταγε συνέχεια κόρνα. ¨εφτασαν και είδαν καμένο το καλώδιο. Επειδή όμως ήταν κάτω απο το έδαφος, ο Ναλάμπης πήγε και χώθηκε να το φιάξει.
Την ώρα εκίνη όμως, ένα σίδερο απο το ταβάνι έπεσε στο πάτωμα και όλοι νόμισαν ότι ο Ναλάμπης πέθανε..
Αλλά ο μικρός πυροσβέστης ζούσε!
Η πράξη άργησε αλλά πέτυχε με την επιστροφή των ηλεκτρονίων και ήρωα τον μικρό Ναλάμπη!!...
- Η διαδικασία φαίνεται εύκολη, λένε οι εργάτες σήμερα.
Οι εργάτες υπόσχονται ότιθα βάλουν τα δυνατά τους και θα ανταμειφθούν με μια τούρτα στον καθένα, απο την κυράΒασιλική, την μάνα του μικρού γλόμπυ Ναλάμπη.
Ένας απο τους πυροσβέστες εκεί ήταν και ο καινούργιος, 15 χρονών, που το όνομα του είναι Ναλάμπης.
Οι πυροσβέστες ήταν να σβήνουν φωτιές όταν κάτι έκαιγε εκεί.
Οι εργάτες, ανα δύο άτομα προχωρούν με τα σφυριά και τα γάντια και με το χαμόγελο στα χείλη πάνε να ανάψουν το φως για τους ανθρώπους. Για ν' ανάψει το φως, πρέπει οι εργάτες να συνδέσουν τα καλώδια και να τα ελέγξουν. Επίσης να δουν άμα τα ηλεκρόνια είναι έτοιμα να διαδόσουν την ενέργαι που προκαλεί την προσανατολισμένη κίνηση των ηλεκτρονίων. Είναι έτοιμοι οι εργάτες να σπρώξουν τα φορτισμένα σωματίδια και ναελέγξουν το ηλεκτρικό πεδίο της πηγής για να τους βοηθήσει.
Ο Αρχηγός εκέι έδωσε το σύνθημα και η πράξη έγινε.! Τα ηλεκτρόνια κινούνται όσο πιο γρήγορα μπορούνε προς την μπρίζα και περνάνε δυσκολίες στον δρόμοόπως οι πέτρες που φράζουν το δρόμο, κατηφόρες και κακές συμμορίες που θέλουν να πλακώνουν.
Τα ηλεκτρόνια είπαν με ασύρματο στους εργάτες: όλα εντάξει, και έφτασαν στη μπρίζα και άναψε το φως. Μετά απο δυο ώρες, που ξεκουράστηκαν και έφαγαν την τούρτα τους, ο άνθρωπος έκλεισε τον διακόπτη και έτσι, οι εγράτες είχαν πάλι δουλειά να κάνουν.
Ελέγχουν την ενέργεια που προσφέρεται απο την πηγή και κοιτάνε την κίνηση των ηλεκτρονίων. Ο Αρχηγός έδωσε πάλι το σύνθημα και τα ηλεκτρόνια ξεκίνησαν πάλι να κινούνται μέσα στο σύρμα του λαμπτήρα.
Καθώς προχωρούσαν, δεν είχαν δυσκολίες γιατί οι εργάτες καθάρισαν τον δρόμο.
¨ολα γινόντουσαν ωραία, ώσπου, στη μέση της διαδρομής προς τον γυρισμό, ένα καλώδιο καίγεται απο φωτιά. Οι πυροσβέστες έτρεξαν με το πυροσβεστικό να δουν τι έγινε. Ο οδηγός ήταν ο μικρός γλόμπος Ναλάμπης. Πήγαινε πολύ γρήγορα και π[άταγε συνέχεια κόρνα. ¨εφτασαν και είδαν καμένο το καλώδιο. Επειδή όμως ήταν κάτω απο το έδαφος, ο Ναλάμπης πήγε και χώθηκε να το φιάξει.
Την ώρα εκίνη όμως, ένα σίδερο απο το ταβάνι έπεσε στο πάτωμα και όλοι νόμισαν ότι ο Ναλάμπης πέθανε..
Αλλά ο μικρός πυροσβέστης ζούσε!
Η πράξη άργησε αλλά πέτυχε με την επιστροφή των ηλεκτρονίων και ήρωα τον μικρό Ναλάμπη!!...
η ιστορία αυτή
γράφτηκε απο τον μαθητή
Λευτέρη Ζήκουλη
του Γ2
1/2009
1/2/09
Η ιστορία του μικρού Ναλάμπη
Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Το οποίο είχε τα εξής μέλη: το γλόμπο Ναλάμπη, τα καλώδια Ναρέεις και τον μπαταρία Ναδίνεις. Αλλά είχαν ένα πρόβλημα δεν μπορούσαν να μπούν στη σειρά έτσι ώστε το κύκλωμα να ήταν ανοιχτό.
Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα έκανε πολύ κρύο και έξω φύσαγε πάρα πολύ. Ξαφνικά όλα τα φώτα έσβησαν. Μια κολώνα της ΔΕΗ είχε καταρεύσει και κόπηκε το ρεύμα.
Τότε όλα τα αντικείμενα άρχισαν να τρέχουν πέρα δόθε από το φόβο τους. Μια στιγμή λοιπόν ο Ναλάμπης άγγιξε τα καλώδια τα οποία πιάνανε τον μπαταρία από τους δύο πόλλους.
Τότε ο Ναλάμπης ένιωσε κάτι μέσα του, ένα αίσθημα που δεν το είχε ξανανιώσει.
Το μέρος φώτισε και όλοι άρχισαν να βλέπουν και δεν φοβόντουσαν άλλο πια. Ο Ναλάμπης συνειδητοποίησε πως έπρεπε να συνδεθούν για να έχουν ένα κλειστό κύκλωμα.
Μετά από λίγες ώρες ο μπαταρίας άρχισε να κουράζεται με αποτέλεσμα να μην φωτίζει ο Ναλάμπης. Τότε όλα σκοτείνιασαν αλλά μερικά λεπτά αργότερα το ηλεκτρικό ρεύμα ξαναγύρισε και το μέρος φώτισε ολόκληρο.
Ο Ναλάμπης όμως είχε καταλάβει πολλά πράγματα για τη ζωή του. Έμαθε για την συγκεκριμένη σειρά που έπρεπε να μπουν αυτός και οι φίλοι του για να φωτίσει. Και ότι η μπαταρία πρέπει να είναι γεμάτη και όχι πολύ χρησιμοποιημένη γιατί δεν δίνει ρεύμα.
Η εργασία αυτή έγινε από το Γιώργο Τάγαρη μαθητή του Γ2'
Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα έκανε πολύ κρύο και έξω φύσαγε πάρα πολύ. Ξαφνικά όλα τα φώτα έσβησαν. Μια κολώνα της ΔΕΗ είχε καταρεύσει και κόπηκε το ρεύμα.
Τότε όλα τα αντικείμενα άρχισαν να τρέχουν πέρα δόθε από το φόβο τους. Μια στιγμή λοιπόν ο Ναλάμπης άγγιξε τα καλώδια τα οποία πιάνανε τον μπαταρία από τους δύο πόλλους.
Τότε ο Ναλάμπης ένιωσε κάτι μέσα του, ένα αίσθημα που δεν το είχε ξανανιώσει.
Το μέρος φώτισε και όλοι άρχισαν να βλέπουν και δεν φοβόντουσαν άλλο πια. Ο Ναλάμπης συνειδητοποίησε πως έπρεπε να συνδεθούν για να έχουν ένα κλειστό κύκλωμα.
Μετά από λίγες ώρες ο μπαταρίας άρχισε να κουράζεται με αποτέλεσμα να μην φωτίζει ο Ναλάμπης. Τότε όλα σκοτείνιασαν αλλά μερικά λεπτά αργότερα το ηλεκτρικό ρεύμα ξαναγύρισε και το μέρος φώτισε ολόκληρο.
Ο Ναλάμπης όμως είχε καταλάβει πολλά πράγματα για τη ζωή του. Έμαθε για την συγκεκριμένη σειρά που έπρεπε να μπουν αυτός και οι φίλοι του για να φωτίσει. Και ότι η μπαταρία πρέπει να είναι γεμάτη και όχι πολύ χρησιμοποιημένη γιατί δεν δίνει ρεύμα.
Η εργασία αυτή έγινε από το Γιώργο Τάγαρη μαθητή του Γ2'
22/1/09
Η Μικρή Ιστορία του γλόμπου να Ναλάμπη
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο γλόμπος Ναλάμπης.
Καθώς έπαιζε με τους φίλους του, τα άλλα γλομπάκια, αναρωτήθηκε πως γίνεται από τη στιγμή της γέννησης του και είναι τόσο φωτεινός.Οι φίλοι του δεν ήξεραν να απαντήσουν γι'αυτό κατέφυγε στους γονείς του, τον μπαμπά Μπατάριο και τη μαμά Καλωδιού (ο τόνος στο ου για να μην παρεξιγιόμαστε).
Έτσι λοιπόν οι γονείς του τού είπαν όλη τη διδικασία του κυκλώματος (γέννησης) και τι γίνεται σε αυτό.
Οι λεπτομέρειες είναι οι εξής: Ο μπαμπάς Μπατάριος είναι μια ηλεκτρική πηγή η οποία περιέχει ηλεκτρισμό.Όμως επάνω έχει 2 πόλους πάνω στους οποίους συνδέεται η μαμά Kαλωδιού και μεταφέρει ηλεκτρικό ρεύμα στο γλόμπο Ναλάμπη και εκείνος ανάβει.
Δυστυχώς όμως, ο Ναλάμπης δεν κατάλαβε και του το εξήγησαν πιο αναλυτικά.
Το κατάλαβε με τη δεύτερη αλλά έμαθε κάτι δυσάρεστο, ότι δηλαδή αν σβήσει ο Ναλάμπης τότε θα πεθάνει.
Ο γλόμπος έμαθε αυτό που ήθελε, μπορεί να στεναχωρήθηκε αλλά κατάλαβε πως προήλθε.
Η εργασία αυτή έγινε από τον Κώστα Βλάχο (εμένα δηλαδή!!!) μαθητή του Γ1.
Καθώς έπαιζε με τους φίλους του, τα άλλα γλομπάκια, αναρωτήθηκε πως γίνεται από τη στιγμή της γέννησης του και είναι τόσο φωτεινός.Οι φίλοι του δεν ήξεραν να απαντήσουν γι'αυτό κατέφυγε στους γονείς του, τον μπαμπά Μπατάριο και τη μαμά Καλωδιού (ο τόνος στο ου για να μην παρεξιγιόμαστε).
Έτσι λοιπόν οι γονείς του τού είπαν όλη τη διδικασία του κυκλώματος (γέννησης) και τι γίνεται σε αυτό.
Οι λεπτομέρειες είναι οι εξής: Ο μπαμπάς Μπατάριος είναι μια ηλεκτρική πηγή η οποία περιέχει ηλεκτρισμό.Όμως επάνω έχει 2 πόλους πάνω στους οποίους συνδέεται η μαμά Kαλωδιού και μεταφέρει ηλεκτρικό ρεύμα στο γλόμπο Ναλάμπη και εκείνος ανάβει.
Δυστυχώς όμως, ο Ναλάμπης δεν κατάλαβε και του το εξήγησαν πιο αναλυτικά.
Το κατάλαβε με τη δεύτερη αλλά έμαθε κάτι δυσάρεστο, ότι δηλαδή αν σβήσει ο Ναλάμπης τότε θα πεθάνει.
Ο γλόμπος έμαθε αυτό που ήθελε, μπορεί να στεναχωρήθηκε αλλά κατάλαβε πως προήλθε.
Η εργασία αυτή έγινε από τον Κώστα Βλάχο (εμένα δηλαδή!!!) μαθητή του Γ1.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

