*******
η γλυκειά μου Άννα-Μαρία ( Γ2)
" Η μικρή Ευγενία μπαίνει μέσα στο δωμάτιο της, ανάβει ένα μικρό φωτάκι και λέει: μαμά! μαμά! θέλω να μου πεις την ιστορία του μικρού Ναλάμπη! μαμά: Πριν πολλά χρόνια ήταν ένα ζευγάρι που είχε τρία παιδιά. Τον πρώτο τον ονόμασαν Μπαταριούλη και ήταν πολύ ζωηρός και γεμάτος ενέργεια. Τον δεύτερο τον ονόμασαν Καλωδιάκο. Αυτός ήταν αδύνατος, πολύ ψηλός και μπορούσε να χωρέσει παντού. Τον τρίτο, τον πιο μικρό, τον ονόμασαν Ναλαμπη και δεν είχε τίποτα ιδιαίτερο, ήταν κοντούλης και λίγοστρογγυλός. Ένα ανοιξιάτικο σούρουπο, έτσι όπως έπαιζαν τα τρία αδερφάκια ενώθηκαν. Ο Καλωδιάκος έδωσε τα χέρια του στον Μπαταριούλη και ο μικρός Ναλάμπης έπιασε τον αδερφό του τον Καλωδιάκο από την μέση. Ξαφνικά, ο Ναλάμπης έγινε πολύ φωτεινός και αυτό φάνηκε σε όλους πολύ περίεργο. Τα τρία αδέρφια ξαφνιάστηκαν πολύ και αναρωτήθηκαν πως έγινε αυτό, αφού και άλλες πολλές φορές είχαν πιαστεί και στον Ναλάμπη δεν είχε αλλάξει τίποτα. Έτσι, τα τρία αδερφάκια έκαναν διάφορες κινήσειςκαι δοκίμασαν να πιαστούν με διάφορους άλλους τρόπους, μα στο τέλος κατάλαβαν πως μόνο με αυτή τη σειρά ο Ναλάμπης φώτιζε. Ο μικρός Ναλάμπης ήταν πολύ χαρούμενος που επιτέλους και αυτός με την βοήθειά των αδερφών του, ήταν κάτι ξεχωριστό. Από εκείνη την ημέρα, τα τρία αδερφάκια παίζουν συνέχεια αυτό το παιχνίδι. Η μικρή Ευγενία έκλεισε τα ολοστρόγγυλα γαλανά ματάκια της και η μητέρα της τής έσβησε το φωτάκι αφήνοντάς την να κοιμηθεί ήσυχα. "









