22/9/12

εδώ ξανά .


-μάνα, έχε υπόψη σου.. υπάρχει κι αυτός!
έγραφε η υπόμνηση στο μέιλ μου τον Ιούνη και νομίζω τότε ήταν που αποφάσισα, αφού παρακολούθησα αυτόν τον Δάσκαλο, πως αυτό to blog όφειλε να συνεχίσει να υπάρχει, κουτσα, ναι! στραβά, ναι! αλλά πάντως να υπάρχει!!!....





Angelos Patsias is a young educator whose aim is to launch various innovative activities that will help create a new educational system that will meet the specific needs of each and every place. In his inspiring talk explains his revolutionary choice to initiate the "School of Nature and Colours" project, an educational role model of creative self-management, in which pupils are taught beyond the curriculum - among other things - how to sing and dance, stage theatrical plays, raise funds for their school through a vegetable garden and make their activities and campaigns known to the public through their blog and online channel.

Angelos Patsias was born in 1985 in Athens and grew up in Drama. After completing his studies in Primary Level Education in Alexandroupoli, he moved to Rethymno, Crete. For the last two years he has been the teacher and director of a primary school with only four teachers to cover the needs of six classes located in the mountainside of Crete, in a remote, rural village named Fourfoura.



η αναρτηση αυτή γίνεται με απόλυτο σεβασμό στους Δασκάλους της πρωτοβάθμιας που εκτιμώ κι αυτοί το αποδεικνύουν, πως είναι δραστήριοι, εμπνευσμένοι, δημιουργικοί, πρωτοπόροι.
στον Άγγελο, την ομάδα δασκάλων του ν. Ρεθύμνου, τους μαθητές του Φουρφουρά, το μέλλον ._


α.λ.


19/6/12

epilogue .










Από Αύγουστο του 2004 έως και Αύγουστο του 2007 βρέθηκα με απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Σεπτέμβρη του 2007, με την οικειοθελή επιστροφή μου στο σχολείο, κουβαλούσα στις "αποσκευές" μου κι ένα όνειρο
Να δημοσιοποιήσω τις δραστηριότητές μας κάνοντας γνωστό το σχολείο μας στο ευρύτερο κοινό και σπάζοντας τις προκαταλήψεις για τη γειτονιά
Έκανα λοιπόν, αυτό που ήξερα καλύτερα όντας χρόνια πριν ταξιδιώτης του διαδικτύου και blogger
Άνοιξα αυτό το blog με αφορμή την εργασία που κάναμε με την τότε Γ γυμνασίου και την αρωγή των μαθητών μου
Δώσαμε με τον Διονύση Αγγελόπουλο αυτόν τον πιασιάρικο τίτλο και με τους Γιάννη, Χρήστο και Κώστα, φτιάξαμε την εμφάνιση του
Η Δήμητρα και η Σοφία ανέλαβαν να γράψουν δυο πράγματα.. εισαγωγικά καλωσορίσματα.
όταν τα παιδιά εκείνης της Γ έφυγαν για Λυκειο, διεύρυνα τη  θεματολογία ώστε να δημοσιεύω στιγμές απο τη ζωή μας, εκδηλώσεις, εφαρμογές μαθημάτων, εργασίες σε μαθήματα, ποίηση μαθητών, ζωγραφική κ.ά.
Αρωγούς στη προσπάθεια αλλά και κινητήρια δύναμη βρήκα τους μαθητές που σήμερα τελειώνουν την Β Λυκείου
Με σπρώχνανε με το ενδιαφέρον και τη γλύκα τους
Έτσι, όρισα και δυο βοηθούς, τον Κώστα Βλάχο και την Ειρήνη Τσιούνη
Όταν αντιλήφθηκα και το ταλέντο της Στεφανίας Γούλα στη γραφή, προσέθεσα και εκείνη στους συνεργάτες του ιστολόγιου
Δουλέψαμε όμορφα
Δουλέψαμε καλά!
Ο Κώστας μάλιστα παρουσίασε και μια πρωτοβουλία πράγμα που έκανε πιο ενδιαφέρουσα τη συνύπαρξη και δημιουργία μας
Ο χρόνος όμως περνάει και τα παιδιά βρέθηκαν κι αυτά στο Λύκειο
Η συνέχεια ήταν μοναχική αλλά έτσι κι αλλιώς ως εκ του αντικειμένου, ενδιαφέρουσα

Ωστόσο, σήμερα, σχεδόν 6 χρόνια μετά το άνοιγμα αυτού του χώρου, αποφασίζω να τον απενεργοποιήσω οριστικά .
ο λόγος είναι πως κουράστηκα
κουράστηκα κι όχι βαρέθηκα
επέλεξα με πολλή σκέψη την  λέξη
κουράστηκα
κουράστηκα απο την απαξίωση της δουλειάς μας/μου που ορίζεται απο την  έλλειψη ενδιαφέροντος εκ μέρους της σχολικής κοινότητας και την "εκμετάλλευση" δι' ίδιον όφελος αυτής απο "ορισμένους"
Κλείνω λοιπόν εδώ αυτόν τον χώρο ευχαριστώντας πρώτα τους μαθητές που με συντρόφευσαν και τους οποίους ανέφερα πιο πάνω και δεύτερα όλους τους φίλους blogger που χωρίς προσωπικό όφελος, συντρόφευσαν τον χώρο, επαναδημοσίευσαν τις αναρτήσεις μας και είναι εκείνοι στην ουσία, που έκαναν γνωστό το σχολείο μας, βοήθησαν σε όποιο τεχνικό πρόβλημα προέκυπτε
ε υ χ α ρ ι σ τ ώ λοιπόν τους:
seaconfused
Νατάσσα Συλλιγνάκη
Τάσο Ν. Καραμήτσο
και φυσικά τον επί μακρόν φίλο και μέντορά μου , Σωτήρη Κανελλόπουλο


θ' ανταμώνουμε πάντα....


Ασημίνα Λαμπράκου ._






25/3/12

σχολική γιορτή 25ης Μαρτίου 2012 .
















"Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι..."
Αν. Κάλβος

στην επέτειο .



ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Στίχοι: Σαμαρτζής Τάσος
Μουσική: Μαυρουδής Νότης
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου

Εδώ, θα ρίξω στη θάλασσα
σαν πέτρες τα χρόνια που χάλασα
εδώ, θα μου φέρει το κύμα
ένα γράμμα που θα έχει και ρίμα
και θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή:
Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Φιλικοί...

Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλα θα έχουν περάσει -
στην Πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει -
θα βρεθούμε ξανά
όταν όλοι θα έχουν αλλάξει -
θα βρεθούμε ξανά...

Εδώ, αρχαία μου θάλασσα
που ξέρεις τι βάσανα τράβηξα
εδώ, θα μου στείλει τ' αγέρι
ένα γράμμα απ' τ' αόρατα μέρη
ο χαμένος ο λόγος, ο πιο ζεστός:
Σεφέρης, Κάλβος, Εμπειρίκος, Σολωμός...

17/11/11

στην επέτειο .




Τάκης Σινόπουλος

Δοκίμιο ΄73 - ΄74



V

.........................................................................

Υπάρχει ένα παράθυρο καμωμένο κόσκινο στη φωτογραφία του δρόμου.

Τώρα η σκάλα σε διασχίζει καθέτως απ’ το υπόγειο ως τον αυχένα.

Κάποιος ανεβαίνει μ΄ ένα τρανζίστορ ρυθμικός πολλαπλασιασμός των

ειδήσεων. Στη μικρή οθόνη τα πρόσωπα εναλλάσονται σταθερά δίχως

πολλούς θορύβους. Η εξουσία όπως πάντοτε φωτίζεται με τετραγωνισμένο

φως. Ιαχές. Το πλήθος.

Στο μεταξύ το πλήθος. Αόρατα μάτια με τρείς διαστάσεις ακτινογραφούν

εισερχομένους εξερχομένους διερχομένους. Τα περίστροφα ακίνητα βαθειά

μέσα τους σαφώς οπλισμένα.

Το πλήθος φεύγει έφυγε.

Κι εκεί σε βρήκαν αργότερα με μια ριπή (τρύπες 7-8) στη πλάτη σου ετών

ας πούμε 24 καμμιά ταυτότητα.



XII

.................................................................

Ταξίδι στο μεγάλο διάδρομο καταργημένος χρόνος. Οχι σκοτάδι μήτε

μισοσκόταδο μήτε και φως. Ταξίδι τα χαράματα σ’ ένα γυμνό τοπίο

σκοποβολής. Η βρύση πλένει χέρια και πουκάμισο οι εφημερίδες καταπίνουν

τις φωνές.

Αστυνομίες αμίλητες μέσα σε σκοτεινές αστυνομίες. Πρωθυπουργοί με

Σκεπασμένο πρόσωπο. Απάνω οι νόμοι σε σειρές σοφή συναρμογή και

διάταξη με τους συνήθεις αγωγούς σωλήνες σωληνώσεις πολαπλά

κυκλώματα με θύρες διαφυγής. Κυκλοφορία παράπλευρη για τους

αξιοπρεπείς φονιάδες

Κι εσείς που ωστόσο συνεχίζετε κρατώντας προστατεύοντας στα δόντια

σας την τελευταία σας λέξη.

Το λάθος των μηχανουργών.

(Από την ποιητική ενότητα «Δοκίμιο ’73-’74» του έργου Το χρονικό, 1975 )